Znaczenie: odrodzony.
Z łacińskiego Renatus, „odrodzony”.
12 listopada
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Renat z Angers. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Biskup Angers w V wieku, w Galii. Prowadził swoją wspólnotę z determinacją i mądrością, wcielając w życie łagodną władzę w czasach zamieszania. Jego reputacja pobożności i sprawiedliwości przetrwała stulecia.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że można pozostać trzeźwym i odważnym, gdy wszystko się chwieje. Jego przykład przypomina, że prawdziwa siła tkwi w stałości i służbie innym.
Źródło: Wikidata
Renato obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 12 listopada; we Francji 19 października.
Renato to imię o jasnym i głęboko chrześcijańskim znaczeniu: wywodzi się z łacińskiego Renatus, co oznacza „odrodzony”, i przywołuje duchowe odrodzenie chrztu, narodziny do nowego życia. Patronem tego imienia jest św. Renato z Angers, biskup V wieku, którego legenda o „powrocie do życia” idealnie odzwierciedla znaczenie imienia.
Popularne w całej Italii, głównie w latach 30. i 60. XX wieku, Renato ma vintage’owy i czuły smak, przywołując na myśl epokę wielkich artystów i nieśmiertelnych piosenek – od Renato Carosone po Renato Rascel, od Renato Zero po malarza Guttuso, aż po laureata Nagrody Nobla Renato Dulbecco. To imię emanujące elegancją minionych czasów i talentem.
Dziś Renato postrzegane jest jako ciepłe, nieco retro i pełne charakteru imię, które przeżywa renesans wraz z modą na imiona „babcine”. Przywołuje obraz osoby przyjaznej, mądrej i sympatycznej, z nutą dobrodusznej ironii, która sprawia, że od razu wydaje się nam bliska.
Renato to wędrująca paradoks ciągłości i przerwania. Etymologicznie oznaczony jako „Odrodzony”, nie istnieje po prostu; nieustannie się odbudowuje. Wciela archetyp Feniksa, nie jako mityczną bestię, lecz jako ludzkie imperatywne nakazanie zrzucania skóry z bezlitosną elegancją. Jego dominującą cechą jest radykalna reinwencja. To artysta, który spala swój poprzedni arcydzieło, by wykuć ostrzejsze. W jego odnowie tkwi cicha przemoc, odrzucenie bycia statycznym. Traktuje swoją tożsamość nie jako fundament, lecz jako glinę. Podobnie jak w pojęciu T.S. Eliota o momencie wizji, Renato szuka „stałego punktu wirującego świata”, ale porusza się przez niego, nieustannie zmieniając kierunek. Nie jest zdefiniowany tym, czym był, lecz nieubłaganym impulsem tego, czym staje się dalej. Nosząc ciężar własnego zmartwychwstania, ciężką koronę, która wymaga ciągłego ruchu. Poznanie Renato to świadectwo życia w nieustannym ruchu, świadectwo idei, że nie jesteśmy tym, kim byliśmy, lecz tym, na co odważamy się ponownie dać życie, raz za razem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Renato nie zabiega o względy; katalizuje. Szuka partnerów gotowych na rozmontowanie i ponowne złożenie przez jego intensywność. Czuje odrazę do stagnacji, do wygodnej monotonii rutyny, która każe mu pozostać w bezruchu. Przyciąga go iskra potencjału, kobieta, która niesie własny ogień, ktoś, kto rozumie, że miłość nie jest bezpieczną przystanią, lecz lotną alchemią. Jego uwodzenie jest zmysłowe i natychmiastowe, nagłe odrodzenie pożądania, które zaskakuje. Kocha z feroalną, niemal przerażającą szczerością, pozbawiając pozorów. Nie chce lustra, lecz okna na nowe horyzonty. Jeśli go nudzisz, jesteś dla niego martwy; jeśli go wyzwasz, jesteś nieśmiertelny. Potrzebuje kochanka, który będzie również wspólnikiem w sztuce stania się kimś innym. To nie jest miękki romans; to wzajemna transformacja. Oferuje pasję, która płonie jasno i szybko, wymuszając na tobie wstanie z popiołów razem z nim, zmianę na zawsze, zawsze nową.
Z łacińskiego Renatus, oznacza „odrodzony, narodził się ponownie”, odnosząc się do chrzestnego odrodzenia.
12 listopada, ku czci świętego Renato z Angers, biskupa z V wieku.
To René, francuska forma tego samego łacińskiego imienia Renatus.
Głównie we Włoszech w latach 30. i 60. XX wieku; obecnie przeżywa renesans jako imię retro.
Najczęstsze zdrobnienia to Renatino, Rena oraz, w formie francuskiej, Renè.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.