Znaczenie: odrodzony.
Renato wywodzi się z łacińskiego Renatus.
12 listopada
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Renat z Angers. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Biskup Angers w V wieku, w Galii. Prowadził swoją wspólnotę z determinacją i mądrością, wcielając w życie łagodną władzę w czasach zamieszania. Jego reputacja pobożności i sprawiedliwości przetrwała stulecia.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że można pozostać trzeźwym i odważnym, gdy wszystko się chwieje. Jego przykład przypomina, że prawdziwa siła tkwi w stałości i służbie innym.
Źródło: Wikidata
Renato obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 12 listopada; we Francji 19 października.
Renato to imię o jasnym i głęboko chrześcijańskim znaczeniu: od łacińskiego Renatus, „odrodzony”, przywodzi na myśl duchowe odrodzenie w chrzcie, narodziny do nowego życia. Patronem tego imienia jest św. Renato z Angers, biskup V wieku, którego legenda o „powrocie do życia” idealnie odzwierciedla znaczenie imienia.
Popularne w całej Italii, głównie od lat 30. do 60. XX wieku, Renato ma w sobie vintage’owy i ciepły posmak, przywołując na myśl epokę wielkich artystów i nieśmiertelnych piosenek – od Renato Carosone po Renato Rascel, od Renato Zero po malarza Guttuso, aż po laureata Nagrody Nobla, Renato Dulbecco. To imię, które emanuje elegancją minionych czasów i talentem.
Dziś Renato postrzegane jest jako imię ciepłe, nieco retro i pełne charakteru, które przeżywa renesans wraz z modą na imiona „babciowe”. Przywodzi na myśl osobę przyjazną, mądrą i sympatyczną, z tą szczyptą dobrodusznej ironii, która sprawia, że staje się od razu bliskie.
Renato to wędrujący paradoks ciągłości i przerwania. Etymologicznie oznaczony jako „Odrodzony”, nie po prostu istnieje; jest nieustannie przebudowywany. Wciela archetyp Feniksa, nie jako mityczną bestię, lecz jako ludzki imperatyw pozbywania się skóry z bezlitosną elegancją. Jego dominującą cechą jest radykalna reinwencja. To artysta, który spala swoje poprzednie arcydzieło, by wykuć ostrzejsze. W jego odnowie tkwi cicha przemoc, odrzucenie statyczności. Traktuje swoją tożsamość nie jako fundament, lecz jako glinę. Podobnie jak w pojęciu T.S. Eliota o momencie wizji, Renato szuka „stałego punktu wirującego świata”, ale porusza się przez niego, nieustannie zmieniając kierunek. Nie jest zdefiniowany tym, kim był, lecz nieustępliwym pędem tego, czym staje się dalej. Dźwiga ciężar własnego zmartwychwstania, ciężką koronę, która wymaga ciągłego ruchu. Poznanie Renato to bycie świadkiem życia w wiecznym ruchu, świadectwa idei, że nie jesteśmy tym, kim byliśmy, lecz tym, na co odważamy się ponownie dać życie, raz za razem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Renato nie zaleca się; katalizuje. Szuka partnerów gotowych na rozmontowanie i ponowne złożenie przez jego intensywność. Czuje odrazę do stagnacji, do wygodnej monotonii rutyny, która każe mu stać w miejscu. Przyciąga go iskra potencjału, kobieta, która niesie własny ogień, ktoś, kto rozumie, że miłość nie jest bezpieczną przystanią, lecz lotną alchemią. Jego uwodzenie jest zmysłowe i natychmiastowe, nagłe odrodzenie pożądania, które zaskakuje. Kocha z zaciekłą, niemal przerażającą szczerością, zrzucając maski udawania. Nie chce lustra, lecz okna na nowe horyzonty. Jeśli go nudzisz, jesteś dla niego martwy; jeśli rzucasz mu wyzwanie, jesteś nieśmiertelny. Potrzebuje kochanki, która będzie też wspólniczką w sztuce stania się kimś innym. To nie jest miękki romans; to wzajemna transformacja. Oferuje pasję, która płonie jasno i szybko, wymuszając na tobie wstanie z popiołów razem z nim, zmianę na zawsze, zawsze nową.
Z łacińskiego Renatus, oznacza „odrodzony, ponownie narodzony”, odnosząc się do chrzestnego odrodzenia.
12 listopada, ku czci świętego Renato z Angers, biskupa z V wieku.
To René, francuska forma tego samego łacińskiego imienia Renatus.
Głównie we Włoszech od lat 30. do 60. XX wieku; obecnie przeżywa renesans jako imię retro.
Najczęściej spotykanymi zdrobnieniami są Renatino, Rena oraz, w formie francuskiej, Renè.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.