Znaczenie: ponowne narodziny, odrodzenie.
włoska forma imienia René, od łacińskiego „renatus”: urodzony ponownie.
19 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Renée Goupil.
Francuski lekarz z XVII wieku, osiadły w Kanadzie. Poświęcił swoje życie opiece nad ludami tubylczymi i kolonistami w najprymitywniejszych warunkach, odmawiając ucieczki przed epidemiami, które dziesiątkowały wioski. Zmarł w 1642 roku, trafiony strzałą, gdy próbował wtrącić się, aby chronić jedną ze wspólnot.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by pozostać przy tych, którzy cierpią, nawet gdy niebezpieczeństwo jest bezpośrednie, a rozsądek radzi odejść. To forma odwagi, która nie wymaga uznania, lecz jedynie wierności swojemu zobowiązaniu.
Źródło: Nominis
Renato obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 12 listopada; we Francji 19 października.
Renato to imię o jasnym i głęboko chrześcijańskim znaczeniu: wywodzące się z łacińskiego Renatus, „odrodzony”, przywołuje duchowe odrodzenie chrztu, narodziny do nowego życia. Patronem tego imienia jest święty Renato z Angers, biskup V wieku, którego legenda o „powrocie do życia” idealnie odzwierciedla znaczenie imienia.
Popularne we Włoszech głównie w latach 30. i 60. XX wieku, Renato ma vintage’owy i czuły charakter, przywołując na myśl epokę wybitnych artystów i nieśmiertelnych piosenek – od Renato Carosone po Renato Rascel, od Renato Zero po malarza Guttuso, aż po laureata Nagrody Nobla Renato Dulbecco. To imię, które emanuje elegancją minionych czasów i talentem.
Dziś Renato postrzegane jest jako ciepłe, nieco retro i pełne charakteru imię, które wraca do łask wraz z modą na imiona po babciach. Przywołuje obraz osoby przyjaznej, mądrej i zabawnej, z tą nutą dobrodusznego ironii, która czyni ją od razu bliską.
Renato nosi w sobie świętą ciężar zmartwychwstania. To nie jest zwykłe imię, to obietnica metamorfozy, „ponownie narodzony”, który dyktuje egzystencję w ciągłym przebudowywaniu. Archetyp przeklętego artysty, który reinwencyzuje się przy każdym akcie, odrzuca stagnację. Jego przewodni ideał to regeneracja: każda porażka jest tylko popiołem, z którego rodzi nowy płomień. Posiada niemal mityczną odporność, podobną do ptaka feniksa, który, spłonąwszy, odradza się ze własnego popiołu z bardziej furiatyczną urodą. Ta dominująca cecha, zdolność do zniszczenia się, aby lepiej się odbudować, przywodzi na myśl spokojną, ale niezłomną siłę tych, którzy przetrwują wewnętrzne burze. Jak mówił Victor Hugo: „Nie ma niczego potężniejszego niż idea, której nadszedł czas”, a dla Renato czas zawsze jest czasem nowego początku. Wciela w sobie aktywną cierpliwość, tę, która wie, że odrodzenie wymaga najpierw śmierci dawnego ja.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Renato nie szuka posiadania, lecz regenerującej fuzji. Prowadzi do uwiedzenia z sensualną intensywnością, która nie pozostawia miejsca na letniość; chce Cię rozłożyć na części, by lepiej Cię złożyć. To, co go pociąga, to złożoność, ten cień, w którym można się zgubić i odnaleźć razem. Uwielbia ponowne spotkania po rozłące, chwile, w których więź splata się silniej po próbie. Jednak to, co szybko go męczy, to rutyna, to, co jest z góry zdefiniowane, i spokojny, pozbawiony niespodzianek spokój relacji. Potrzebuje partnera, który akceptuje codzienne umieranie, by odrodzić się z nim. Nie jest stworzony do statycznych związków. Chce pasji, która płonie, która przemienia, która zostawia blizny stające się tatuażami duszy. Kocha z żarliwością kogoś, kto wie, że każdy moment jest ostatnią szansą na nowy początek, żywiołowym pędem, który odrzuca śmierć serca.
Pochodzenia łacińskiego Renatus, oznaczającego „odrodzony, ponownie narodzony”, odnoszącego się do chrzestnego odrodzenia.
12 listopada, ku czci świętego Renato z Angers, biskupa V wieku.
To René, francuska forma tego samego łacińskiego imienia Renatus.
Głównie we Włoszech w latach 30. i 60. XX wieku; dziś odnotowuje się odrodzenie zainteresowania tym imieniem jako imieniem retro.
Najczęstsze zdrobnienia to Renatino, Rena oraz, w formie francuskiej, Renè.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.