Znaczenie: Ten, który ratuje, zbawca.
Z łacińskiego chrześcijańskiego Salvator, „ten, który zbawia”, tytuł nadany Jezusowi Chrystusowi, Zbawicielowi ludzkości.
18 marca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Zbawiciel z Orty.
Szewc, który został bratem franciszkaninem, urodzony w Katalonii w XVI wieku. Po porzuceniu zawodu szewca na rzecz życia zakonnego, służył jako kucharz w Orta na Sardynii, gdzie zmarł w 1567 roku. Poświęcił swoje życie pracy ręcznej i skromnej, nie szukając sławy.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by znaleźć głęboką godność w najprostszych i najbardziej niewidocznych zadaniach. Jest to dowód na to, że doskonałość nie tkwi w tytule, lecz w jakości uwagi poświęconej bliźniemu.
Źródło: Nominis
Salvatore obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 18 marca; w USA i w Argentynie 6 sierpnia.
Salvatore nie wywodzi się od mężczyzny, lecz od boskiego tytułu: Salvator mundi (Zbawiciel świata). Jest to imię czysto dewocjonalne, przez stulecia nadawane jako akt wiary i wdzięczności, dlatego obarczone jest zarówno powagą, jak i ciepłem. Jest jednym z imion-symboli południa Włoch, a zwłaszcza Sycylii, gdzie brzmi jak dziedzictwo tożsamości.
Ma szeroki i uroczysty dźwięk, ale codzienne życie uczyniło je niezwykle czułym dzięki zdrobniałym formom: Totò, Turi, Salvo, Turiddu. W tych formach imię traci wszelką powagę i staje się obliczem przyjaciela, towarzysza, syna z sąsiedztwa.
Salvatore przywołuje głębokie korzenie, zjednoczone rodziny, pamięć i przynależność. Kto je nosi, zakłada imię mówiące o ochronie i ofierze, które jednak w codziennym wymawianiu rozpuszcza się w czułości. Jednocześnie starożytne i niezwykle ciepłe.
Salvatore jest wcieleniem lojalności: w jego profilu ta cecha osiąga absolutne maksimum i stanowi klucz do wszystkiego pozostałego. Osoba o imieniu Salvatore nie zdradza, nie opuszcza, nie zapomina, skąd pochodzi. Rodzina, przyjaciele od zawsze, rodzinne miasto są dla niego świętym przymierzem, spójnym z imieniem, które mówi o zbawieniu i ochronie innych.
To osoba o wielkiej stabilności, filar w cudzych burzach: gdy wszystko się wali, Salvatore jest tym, który pozostaje na nogach i wyciąga rękę. Ma konkretną, życiową energię, opartą bardziej na gestach niż na słowach; fantazja jest jego najniższą nutą, ponieważ preferuje realne przed mglistym, fakty przed plotkami. Nie buduje zamków w chmurach: buduje domy, w których ludzie mogą mieszkać.
Za solidnym, a czasem ponurym wyglądem kryje się zaskakująca wrażliwość. Salvatore wzrusza się, przywiązuje, czuwa nad ludźmi z czułością, którą jego zdrobnienia – Totò, Turi – opowiadają lepiej niż jakikolwiek wywód. Nie ma dużego pragnienia bycia widocznym: wystarczy mu być użytecznym i kochanym przez swoich.
Potrafi łagodzić spory z równowagą i hojnością, ale nie jest naiwny: ma poczucie honoru ziem, z których pochodzi imię, a kto depta jego zaufanie, traci go na zawsze. Jego humor jest umiarkowany, często surowy i dobroduszny jednocześnie. W istocie, Salvatore jest przyjacielem i ojcem, jakiego wszyscy by chcieli: silny bez twardości, czuły bez słabości, zawsze obecny. Imię, które samo w sobie jest już obietnicą bycia tam.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Salvatore nie szuka łatwych rozrywek; jego serce jest bezpieczną, ale głęboką przystanią, w której tylko ten, kto odważy się wejść w ciemniejsze prądy, znajdzie prawdziwe światło. Kocha z niemal sakralnym oddaniem, charakterystyczną dla kogoś, kto niesie ciężar tak starożytnego tytułu. Jest kochankiem zaborczym, nie z zazdrości, lecz z potrzeby ochrony: chce być schronieniem, kotwicą, która utrzymuje jego drugą połówkę na powierzchni podczas burz. Jego uwodzenie jest powolne, ciche, oparte na spojrzeniach, które przenikają duszę, zanim dotkną ciała. Pozwala się podbić tylko temu, kto wykazuje duchową odporność, komuś, kto nie boi się głębokiego zaangażowania. Z kolei odpycha go powierzchowność, frywolna lekkość, która nie potrafi spojrzeć w twarz rzeczywistości. Potrzebuje towarzyszącej duszy, a nie zabawy. Dla niego kochać oznacza ratować, oczyszczać, unosić. Jeśli nie ma tej wewnętrznej misji, jego ogień gaśnie. Szuka wieczności, nie chwili.
Oznacza „ten, który zbawia”, od łacińskiego Salvator; jest to tytuł nadany Jezusowi Chrystusowi.
Imię Salvatore obchodzone jest 18 marca w hołdzie dla świętego Salvatora d'Orta, brata mniejszego z Marcelon.
Totò to czuły i dziecięcy zdrobniały wariant imienia Salvatore, niezwykle popularny zwłaszcza na południu.
Jest bardzo zakorzenione na całym Południu, w szczególności na Sycylii, gdzie tradycyjnie należy do najpopularniejszych.
Salvatrice i Salvina, rzadziej spotykane, ale udokumentowane.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.