Znaczenie: Wyzwoliciel.
Włoska forma łacińskiego Salvator „Zbawiciel”, imię religijne na cześć Jezusa Chrystusa, Zbawiciela.
18 marca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Salvator z Horta.
Hiszpański świecki franciszkanin z XVI wieku, urodzony w Gironie, zmarły na Sardynii. Po tym, jak był krawcem, został bratem świeckim i kucharem, prowadząc życie pełne dyskretnego posługiwania i całkowitego wyrzeczenia się własnych ambicji.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by znaleźć swoją godność w pokorze pracy fizycznej, a nie w poszukiwaniu uznania. Jest to dowód na to, że wielkość ducha często kryje się w najprostszych zajęciach.
Źródło: Nominis
Salvatore obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 18 marca; w USA i w Argentynie 6 sierpnia.
Salvatore nie wywodzi się od męskiego imienia, lecz od boskiego tytułu: tego, który należy do Chrystusa, Zbawiciela świata. Jest to czysto nabożne imię, nadawane przez wieki jako akt wiary i wdzięczności, co nadaje mu zarówno powagę, jak i ciepło. Jest jednym z emblematycznych imion południowych Włoch, a zwłaszcza Sycylii, gdzie odbija się jako skarb tożsamości.
Imię to ma wielki i uroczysty dźwięk, ale codzienne życie uczyniło je dzięki zdrobnieniom niezwykle czułym: Totò, Turi, Salvo, Turiddu. W tych formach imię traci wszelką surowość i staje się obliczem przyjaciela, towarzysza i syna sąsiedztwa.
Salvatore przywołuje głębokie korzenie, zjednoczone rodziny, wspomnienia i przynależność. Ci, którzy je noszą, biorą na swoje barki imię, które mówi o ochronie i ofierze, ale w codziennym wymawianiu topnieje w czułość. Starożytne, a jednocześnie niezwykle ciepłe.
Salvatore jest wcieleniem lojalności: w jego profilu ta cecha osiąga absolutny szczyt i jest kluczem do wszystkiego innego w nim. Kto nosi imię Salvatore, nie zdradza, nie opuszcza i nie zapomina, skąd pochodzi. Rodzina, przyjaciele na całe życie i kraj jego pochodzenia są dla niego świętymi przymierzeniami, w zgodzie z imieniem, które mówi o ratowaniu i ochronie innych.
Jest osobą o wielkiej stabilności, filarem w burzach innych: gdy wszystko się wali, Salvatore jest tym, kto pozostaje na miejscu i wyciąga rękę. Posiada witalną energię i konkretne czyny, składa się bardziej z gestów niż z słów; wyobraźnia jest jego słabym punktem, ponieważ preferuje realne przed mglistym, fakty przed gadaniem. Nie buduje zamków w chmurach: buduje domy, w których ludzie mogą mieszkać.
Za jego solidnym i czasem surowym wyglądem kryje się zaskakująca wrażliwość. Salvatore daje się poruszać, angażuje się i ceni ludzi z czułością, którą jego zdrobnienia – Totò, Turi – wyrażają lepiej niż jakiekolwiek słowo. Nie musi wydawać się wielki: wystarczy mu, że jest użyteczny i kochany przez swoją rodzinę.
Mediuje z równowagą i hojnością, ale nie jest naiwny: ma poczucie honoru, które jest związane z krajami, z których pochodzi jego imię, a ci, którzy łamią to zaufanie, tracą go na zawsze. Jego humor jest umiarkowany, często surowy, ale dobrej woli. W istocie Salvatore to przyjaciel i postać ojca, o którym każdy marzy: silny bez okrucieństwa, czuły bez słabości, zawsze obecny. Imię, które samo w sobie jest obietnicą bytu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Salvatore kocha z ciężką, niezaprzeczalną siłą przyciągania kompleksu zbawiciela, który przemienił się w romantyczny los. Nie po prostu zabiega; on zbawia. Jego uwodzenie jest powoli płonącym kadzidłem, gęste od oddania i niemal religijnej intensywności, która może przytłoczyć niezależną duszę. Pragnie muzy, która musi zostać uratowana, a paradoksalnie, to właśnie ta, która nie chce się dać uratować, go niszczy. Jego dotyk jest celowy, błogosławieństwo, które dąży do uzdrowienia starych ran, sprawiając, że intymność staje się sakramentem, a nie ulotną przyjemnością. Jest przyciągany przez kruchość i widzi w niej zaproszenie, by wylać całą swoją duszę. Jego śmiertelnym błędem jest jednak potrzeba absolutnej duchowej zgodności. Staje się zimny i dystansowany, gdy konfrontuje się z powierzchownością lub emocjonalnym dystansem, traktując takie obojętność za zdradę świętego związku, który pragnie zawrzeć. Nie chce partnera; chce zaufanego towarzysza w swojej wielkiej, dramatycznej historii miłosnej. Dla Salvatore namiętność nie jest tylko fizyczna; jest testem wiary. Jeśli nie możesz unieść ciężaru jego oddania, odejdzie i zostawi cię w cieniu miłości, która była zbyt jasna, by dało się ją znieść.
Oznacza „Zbawiciela”, od łacińskiego Salvator; jest to tytuł przypisywany Jezusowi Chrystusowi.
Salvatore obchodzi imieniny 18 marca, w dzień wspomnienia Świętego Salvatora z Horta. Był on bratem świeckim zakonu franciszkanów.
Toto to czułe i dziecięce określenie na Salvatore, bardzo popularne, zwłaszcza na południu.
Jest głęboko zakorzeniony w całym południu, zwłaszcza na Sycylii, gdzie tradycyjnie jest jednym z najpowszechniejszych.
Sylvatrice i Sylvina, choć mniej rozpowszechnione, są udokumentowane.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.