Znaczenie: ten, kto ratuje.
Z łacińskiego Salvator, „ten, który ratuje”.
18 marca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Salvador de Horta.
Franciszkański kucharz hiszpański z XVI wieku, urodzony w Gironie. Po tym, jak był szewcem, postanowił służyć swojej społeczności poprzez gotowanie, skromny zawód, który wykonywał z oddaniem aż do swojej śmierci na Sardynii.
Co z tego zostaje: W najzwyklejszych obowiązkach można odnaleść głęboką godność. Jest to dowód na to, że doskonałość nie potrzebuje tytułu, by istnieć.
Źródło: Nominis
Salvatore obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 18 marca; w USA i w Argentynie 6 sierpnia.
Imię „Salvatore” nie wywodzi się od mężczyzny, lecz od boskiego tytułu: Chrystusa, Zbawiciela świata. Jest to imię czysto dewocyjne, nadawane przez wieki jako akt wiary i wdzięczności, dlatego niesie ze sobą zarówno powagę, jak i ciepło. Jest jednym z symbolicznych imion południa Włoch, zwłaszcza na Sycylii, gdzie brzmi jak skarb tożsamości.
Imię ma wspaniały i uroczysty dźwięk, ale życie codzienne uczyniło je dzięki zdrobnieniom niezwykle czułym: Totò, Turi, Salvo, Turiddu. W tych formach imię traci całą surowość i staje się obliczem przyjaciela, towarzysza i syna z sąsiedztwa.
Salvatore przywodzi na myśl głębokie korzenie, zjednoczone rodziny, pamięć i przynależność. Ci, którzy noszą to imię, noszą imię mówiące o ochronie i ofierze, ale w życiu codziennym łączy się ono z czułością. Starożytne, a jednocześnie niezwykle ciepłe.
Imię „Salvatore” wciela w sobie lojalność: w jego profilu ta cecha osiąga swój szczyt i jest kluczem do wszystkiego, co go dotyczy. Osoba nosząca to imię nie zdradzi, nie ucieknie ani nie zapomni, skąd pochodzi. Rodzina, przyjaciele z całego życia i kraj pochodzenia są dla niego sakralnymi przymierzeniami, spójnymi z imieniem, które mówi o ratowaniu i ochronie innych.
Jest to osoba o wielkiej stabilności, filar w cudzych burzach: gdy wszystko się wali, Salvatore jest tym, kto pozostaje na nogach i wyciąga rękę. Posiada energię życiową i konkretne działania, więcej gestów niż słów; wyobraźnia jest jego słabym punktem, ponieważ woli to, co realne, od tego, co mgliste, fakty od gadatliwości. Nie buduje zamków w chmurach: buduje domy, w których ludzie mogą mieszkać.
Za jego solidnym, a czasem szorstkim zachowaniem kryje się zaskakująca wrażliwość. Salvatore wzrusza się, przywiązuje i ceni ludzi z czułością, którą jego zdrobnienia – Totò, Turi – wyrażają lepiej niż jakiekolwiek słowo. Nie musi wydawać się wielki: wystarczy, że jest użyteczny i kochany przez swoją rodzinę.
Mierzy z równowagą i hojnością, ale nie jest naiwny: ma poczucie honoru związane z ziemi, z których pochodzi jego imię, a ci, którzy zdradzają to zaufanie, tracą go na zawsze. Jego humor jest umiarkowany, często szorstki, ale zawsze dobroduszny. Podsumowując, Salvatore jest przyjacielem i ojcem, o którym wszyscy by marzyli: silny, ale nie twardy, czuły, ale nie słaby, zawsze obecny. Imię, które samo w sobie jest już obietnicą bycia tam.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Salvatore, ten „zbawca” narodziły się z łacińskiego płomienia, nie kokietuje, podbija z niemal religijną intensywnością. Jego miłość jest aktem łaski, lekarstwem na banalną samotność. Zmysłowo pociąga aurą absolutnej ochrony, magnetycznym urokiem, który sprawia, że partner staje się wybrany, duszą przeznaczoną do zachowania. Nie gra w fruwolne gry umysłowe; zanurza się bezpośrednio w cielesną i emocjonalną esencję. Co go przyciąga, to szczera wrażliwość, ta kruchość, która obiecuje przekształcić się w siłę. Z drugiej strony ucieka przed duszami podejrzliwymi, tymi, które się nie oddają, ponieważ jego instynktem jest chronić, a nie pilnować. Obliczona zimność lub obojętność natychmiast go męczą: dla niego miłowanie jest życiowym zobowiązaniem, obietnicą wzajemnego zbawienia. Oferuje swoją siłę, aby druga osoba w końcu mogła latać, wolna i spełniona, bez obawy przed upadkiem. To miłość totalna, płomienna i wierna, w której każdy pocałunek jest aktem odkupienia.
Z łacińskiego Salvator, „ten, który zbawia”, co jest tłumaczeniem greckiego Sōtḗr. Jest to tytuł chrześcijański nadany Jezusowi jako Zbawicielowi świata.
Oznacza dosłownie „zbawiciel” lub „ten, który zbawia”. Nawiązuje do Chrystusa Zbawiciela.
Jego imieniny obchodzone są 18 marca, ku czci świętego Salvatore z Horta. Był on mnichem z zakonu franciszkanów.
Jego pochodzenie jest dewocyjne, ale dziś jest używany naturalnie jako klasyczne imię, w dużej mierze dzięki postaciom takim jak Salvador Dalí.
Tak, a nawet nadaje nazwę krajowi, El Salvador, którego stolica oddaje cześć Zbawicielowi Świata.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.