Znaczenie: Zbawiciel Świata.
Boży tytuł Chrystusa, symboliczne imię Sycylii.
18 marca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Salvador de Horta.
Franciszkański kucharz hiszpański z XVI wieku, urodzony w Gironie. Po tym, jak był szewcem, postanowił służyć swojej społeczności poprzez gotowanie, skromny zawód, który wykonywał z oddaniem aż do swojej śmierci na Sardynii.
Co z tego zostaje: W najzwyklejszych obowiązkach można odnaleść głęboką godność. Jest to dowód na to, że doskonałość nie potrzebuje tytułu, by istnieć.
Źródło: Nominis
Salvatore obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 18 marca; w USA i w Argentynie 6 sierpnia.
Salvatore nie wywodzi się od imienia męskiego, lecz od boskiego tytułu: Zbawiciela Świata. Jest to imię czysto dewocyjne, nadawane przez stulecia jako akt wiary i wdzięczności, niosące w sobie zarówno powagę, jak i ciepło. Jest jednym z symbolicznych imion południa Włoch, a zwłaszcza Sycylii, gdzie brzmi jak skarb tożsamości.
Imię to ma dźwięk wielki i uroczysty, ale codzienność uczyniła je niezwykle czułym dzięki zdrobnieniom: Totò, Turi, Salvo, Turiddu. W tych formach imię traci całą surowość i staje się twarzą przyjaciela, towarzysza i syna z sąsiedztwa.
Salvatore przywołuje głębokie korzenie, zjednoczone rodziny, pamięć i przynależność. Kto je nosi, ubiera się w imię, które mówi o ochronie i ofierze, ale w codziennym wymowie rozpływa się w czułości. Starożytne, a jednocześnie niewiarygodnie ciepłe.
Salvatore jest uosobieniem lojalności: w jego profilu ta cecha osiąga absolutny szczyt i jest kluczem do wszystkiego, co go dotyczy. Ten, kogo nazywają Salvatore, nie zdradza, nie porzuca i nie zapomina, skąd pochodzi. Rodzina, przyjaciele z dawnych lat i ziemia jego pochodzenia są dla niego sakramentalnymi przymierzeniami, spójnymi z imieniem, które mówi o ratunku i ochronie innych.
Jest osobą o wielkiej stabilności, filarem w cudzych burzach: gdy wszystko się wali, Salvatore to ten, kto pozostaje na nogach i wyciąga rękę. Posiada witalną energię i konkretne działania, jest bardziej czynny niż słowny; wyobraźnia jest jego słabym punktem, ponieważ preferuje realne przed mglistym, fakty przed rozmowami. Nie buduje zamków w chmurach: buduje domy, w których ludzie mogą żyć.
Za jego solidnym, a czasem ostryim zachowaniem kryje się zaskakująca wrażliwość. Salvatore się wzrusza, przywiązuje i ceni ludzi z czułością, którą jego zdrobnienia — Totò, Turi — wyrażają lepiej niż jakiekolwiek słowa. Nie musi wydawać się wielki: wystarczy, że jest pożyteczny i kochany przez swoją rodzinę.
Pośredniczy z równowagą i hojnością, ale nie jest naiwny: posiada poczucie honoru związane z ziemiami, z których wywodzi się jego imię, a ci, którzy zdradzają to zaufanie, tracą go na zawsze. Jego humor jest umiarkowany, czasem gruby, ale dobrej woli. W istocie, Salvatore to przyjaciel i figura ojca, o których wszyscy by marzyli: silny bez twardości, czuły bez słabości, zawsze obecny. Imię, które samo w sobie jest obietnicą obecności.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Salvatore kocha z ciężarem i niezaprzeczalnością kompleksu zbawiciela, który przemienił się w romantyczny los. Nie tylko podbija; on odkupuje. Jego uwodzenie jest kadzidłem, które powoli się pali, gęstym od nabożeństwa i niemal religijnej intensywności, która może wydawać się dusząca dla niezależnej duszy. Pragnie muz, która potrzebuje zostać ocalona, ale paradoksalnie zostaje rozbita przez tę, która odmawia ratunku. Jego dotyk jest celowy, błogosławieństwem przeznaczonym do uzdrawiania starych ran, sprawiającym, że intymność czuje się jak sakrament, a nie ulotna przyjemność. Jest przyciągany przez kruchość, widząc w niej zaproszenie do wylania całości swojej duszy. Jednak jego śmiertelną wadą jest potrzeba absolutnego duchowego zestrojenia. Staje się zimny i odległy, gdy konfrontuje się z powierzchownością lub emocjonalnym obojętnością, widząc w takim obojętności zdradę świętego więzi, którą dąży do wykuwania. Nie chce partnera; chce spowiednika w swojej wielkiej i dramatycznej narracji miłości. Dla Salvatorego namiętność nie jest tylko fizyczna; jest testem wiary. Jeśli nie zdołasz znieść ciężaru jego nabożeństwa, on się oddali, zostawiając cię w cieniu miłości, która była zbyt jasna, by ją rozpatrywać.
Oznacza „tego, który zbawia”, od łacińskiego Salvator; jest to tytuł nadany Jezusowi Chrystusowi.
Dzień imienia Salvatore przypada 18 marca i jest poświęcony świętemu Salvadorowi z Horta. Był on franciszkaninem z Zakonu Braci Mniejszych.
To jest czułe i dziecięce określenie na Salvatore, bardzo powszechne zwłaszcza na południu.
Jest bardzo głęboko zakorzeniony w całym Południu, zwłaszcza na Sycylii, gdzie tradycyjnie jest jednym z najpopularniejszych.
Sylvatrice i Sylvina, choć rzadziej spotykane, są udokumentowane.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.