Znaczenie: strażnik skarbu.
z perskiego „ganjvar”: strażnik skarbca (jeden z trzech Królów Mędrców).
6 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Gaspar.
Tradycyjna postać jednego z trzech Mędrców, którzy przybyli z Orientu w I wieku. Podjął długą podróż, by ofiarować kadzidło, symbol szacunku i uznania, z okazji narodzin, które uznał za godne uwagi. Jego gest wciela w sobie aktywne podejście tego, kto poszukuje sensu.
Co z tego zostaje: Tu się tu dowiadujesz, że podziw zasługuje na konkretny wyraz. Szukanie tego, co naprawdę ma znaczenie, i nie pozostawanie biernym widzem historii, to odwaga, która przenika przez epoki.
Gaspar obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 6 stycznia; w Polsce 25 września.
Gaspar to jedno z najbardziej wzruszających imion w hiszpańskiej wyobraźni związanej z Bożym Narodzeniem: imię jednego z Trzech Króli. Choć Ewangelia Mateusza wspomina jedynie o „królach ze Wschodu”, nie nazywając ich, średniowieczna tradycja chrześcijańska ustaliła trzy imiona — Gaspar, Melchor i Baltasar — oraz nadała im wygląd, wiek i dary. Gasparowi przypisuje się kadzidło, symbol boskości. Jego pochodzenie sięga staroperskiego Gaspar/Kaspar, związanego z pojęciem „skarbnika” lub „strażnika skarbu”.
W Hiszpanii i w Amerykach imię to żyje głównie 6 stycznia, kiedy procesje i dziecięca iluzja zamieniają je w synonim hojności i magii. Poza tą świąteczną aurą Gaspar nosili wybitni ludzie, od gitarzysty barokowego Gaspara Sanza po filozofa Gaspara Melchora de Jovellanosa.
Dziś jest to imię rzadko spotykane, ale obciążone retro urokiem: brzmi klasycznie, ciepło i lekko egzotycznie, wybierane przez rodziny, które szukają tradycji, nie popadając w banał.
Kto nosi imię Gaspar, niesie ze sobą, nawet jeśli tego nie chce, aurę hojnego króla. To imię Mędrca rozdającego skarby, a coś z tej hojnej esencji zdaje się przenikać do jego charakteru: Gaspar daje, zanim cokolwiek mu się o to poprosi, i sprawia mu większą przyjemność dawać niż otrzymywać. Jego lojalność należy do tych, których się nie deklaruje: po prostu jest, nawet w kamelii, w najzimniejszą noc roku.
Dyplomata z natury, Gaspar ma dar łagodzenia napięć i pojednywania braci w sporze. To nie ten, kto krzyczy najgłośniej, ale ten, który znajduje właściwe słowa, aby wszyscy zachowali równowagę. Pod tym spokojem bije rozbudzona wyobraźnia, być może dziedzictwo tego odległego Wschodu, skąd pochodził jego imiennik: kocha historie, symbole, detale o podwójnym znaczeniu. Może przejść od praktycznego do poetyckiego w jednym zdaniu.
Jego słabością jest to, że czasem zbyt wiele zatrzymuje – skarby, sekrety, uczucia – i kosztuje go to proszenie o coś dla siebie. Nie szuka centrum uwagi ani braw; wystarczy, że wie, iż jego gest dotarł do celu. Ta dyskrecja czyni go wiarygodnym jak niewielu innych, ale też nieco tajemniczym: nigdy nie wiadomo dokładnie, co nosi w sobie.
Z wiekiem typowy Gaspar zyskuje spokojną mądrość. Staje się tym przyjacielem lub wujkiem, do którego zwraca się po radę, ponieważ naprawdę słucha i nie ocenia. Wrażliwy, ale nie kruchy, kulturalny, ale nie pedantyczny, ma rzadką zdolność sprawiania, że ci, którzy są u jego boku, czują się nieco bogatsi. Tak jak Król-Mędrzec, Gaspar wie, że najlepszy skarb to ten, którym się dzieli.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Gaspar nie podrywu, on strzeże. Jego podejście to podejście strażnika czuwającego nad rzadkim klejnotem: cierpliwe, intensywne, o niemal sakralnej wierności. Nie uwodzi łatwą pochlebstwem, lecz obecnością obarczoną znaczeniem, która sprawia, że druga osoba czuje się bezcennym skarbem. Dąży do namiętności, która się nie kruszy, szukając duszy zdolnej rywalizować z solidnością jego zaangażowania. Ale uwaga, jeśli nadmierna lekkość lub zdrada wartości dotkną jego serca, jego drzwi zamykają się z lodowatym chłodem. Nie znosi marnotrawstwa uczuć. Dla niego kochać to akt opieki: nie wyrzuca się kluczy, nie niszczy się sejfów. Chce połączenia, w którym zaufanie jest jedynym środkiem wymiany, absolutnym i nienaruszalnym.
Wyprowadzone z antycznego perskiego Gaspar/Kaspar i stało się popularne jako tradycyjne imię jednego z trzech Króli.
Często interpretuje się je jako „ten, kto strzeże skarbu” lub „skarbnik”, ze względu na jego perskie korzenie.
6 stycznia, święto Objawienia Pańskiego lub Dzień Trzech Króli.
Królowie Mędrcy pojawiają się w Ewangelii Mateusza, ale bez imion; „Gaspar” jest późniejszą tradycją, a nie imieniem wymienionym w Biblii.
Zgodnie z najpowszechniejszą tradycją, kadzidło.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.