Znaczenie: skarbnik lub strażnik skarbca.
Ze staroperskiego Gaspar/Kaspar, związanego z pojęciem skarbnika, przypisywanego jednemu z Trzech Króli.
6 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Objawienie Pańskie.
Biblijne wydarzenie z czasów narodzin Jezusa, w Judei. Mędrcy z Orientu podążyli za gwiazdą przez ciemności, aby oddać hołd nowo narodzonemu, łamiąc granice i konwencje swojej epoki.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by podążać za intuicją lub wartością, a nie za panującym nurtem. To odwaga poszukiwania prawdy ponad granicami i pewnościami.
Źródło: Nominis
Gaspar obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 6 stycznia; w Polsce 25 września.
Gaspar to jedno z najbardziej ujmujących imion w hiszpańskiej wyobraźni bożonarodzeniowej: imię jednego z Trzech Króli. Choć Ewangelia Mateusza wspomina jedynie o „mędrcach ze Wschodu”, nie nazywając ich, średniowieczna tradycja chrześcijańska ustaliła trzy imiona — Gaspar, Melchor i Baltasar — i nadała im wygląd, wiek oraz dary. Gasparowi przypisuje się kadzidło, symbol boskości. Jego pochodzenie sięga staroperskiego imienia Gaspar/Kaspar, związanego z pojęciem „skarbnika” lub „strażnika skarbu”.
W Hiszpanii i w hiszpańskojęzycznej Ameryce imię to żyje przede wszystkim 6 stycznia, kiedy to orszaki Trzech Króli i radosne oczekiwanie dzieci czynią je synonimem hojności i magii. Poza tą świąteczną aurą imię Gaspar nosili wybitni ludzie, od barokowego gitarzysty Gaspara Sanza po oświeceniowego Gaspara Melchora de Jovellanosa.
Dziś jest to imię rzadko spotykane, ale pełne retro uroku: brzmi klasycznie, ciepło i lekko egzotycznie, wybierane przez rodziny, które szukają tradycji, nie popadając w banał.
Kto nosi imię Gaspar, niesie ze sobą, czy chce, czy nie, aurę hojnego króla. To imię Mędrca, który dzieli się skarbami, i coś z tej dającej esencji zdaje się przenikać do jego charakteru: Gaspar daje, zanim go o to poproszą, i czerpie więcej radości z dawania niż z otrzymywania. Jego lojalność jest z tych, których się nie ogłasza: po prostu jest tam, wraz z wielbłądem, w najzimniejszą noc roku.
Dyplomatyczny z natury, Gaspar ma dar uspokajania zgromadzeń i pojednywania pokłóconych braci. Nie jest tym, który krzyczy najgłośniej, ale tym, który znajduje właściwe słowa, aby wszyscy mogli zachować twarz. Pod tą spokojnością pulsuje rozbudzona wyobraźnia, być może dziedzictwo tego odległego Wschodu, skąd pochodził jego imiennik: uwielbia historie, symbole i detale o podwójnym znaczeniu. Może przejść od praktycznego do poetyckiego w tym samym zdaniu.
Jego słabym punktem jest to, że czasem trzyma zbyt wiele dla siebie – skarby, tajemnice, uczucia – i trudno mu prosić o coś dla samego siebie. Nie szuka uwagi ani oklasków; wystarczy mu wiedzieć, że jego gest dotarł do bezpiecznej przystani. Ta dyskrecja czyni go wiarygodnym jak niewielu, ale też nieco enigmatycznym: nigdy nie wiadomo dokładnie, ile nosi w sobie.
Z wiekiem typowy Gaspar zyskuje na spokojnej mądrości. Staje się tym przyjacielem lub dziadkiem, do którego inni zwracają się po radę, ponieważ naprawdę słucha i nie ocenia. Wrażliwy, ale nie kruchy, kulturalny, ale nie pedantyczny, posiada rzadką umiejętność sprawiania, że ten, kto jest obok niego, czuje się nieco bogatszy. Podobnie jak jego imiennik spośród Trzech Króli, Gaspar wie, że najlepszym skarbem jest to, co się dzieli.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Gaspar nie bawi się miłością; strzeże jej z niemal świętą intensywnością. Jego uwodzenie jest otulającym szeptem, jak blask starej monety w przygaszonym świetle. Nie szuka efemerycznego chaosu, lecz budowy wspólnego sanktuarium. Zakochuje się w duszach, które mają historię, w tych ludzkich teksturach, które po każdym wyznaniu ujawniają kolejne warstwy tajemnicy. Przyciąga go cicha głębia, ta zdolność do strzeżenia sekretów jak bezcennych skarbów. Jednak jego lojalność ma granice: pusta frywolność i obietnice na papierze są mu tak nie do zniesienia, jak piskliwy szum. Jeśli jego partner stanie się powierzchowny lub zdradzi zaufanie, Gaspar hermetycznie się zamyka, stając się niewytłumaczalnie zimny. Kocha z oddaniem jednego z Trzech Króli, który podróżował przez mile, ale wymaga autentycznej wzajemności. Dla niego seks jest ceremonią duchowego posiadania, a nie tylko fizycznego. Nienawidzi lekkości i zdrady; woli szlachetną samotność niż towarzystwo hipokrytów. Szuka wspólnika, a nie kaprysu, i gdy znajdzie tę czystą więź, oddaje swoje serce jak ktoś oddaje klucz do najbezpieczniejszej piwnicy na świecie.
Wywodzi się z perskiego imienia Gaspar/Kaspar i stało się popularne jako tradycyjne imię jednego z trzech Królów Mędrców.
Zazwyczaj interpretuje się je jako „ten, kto strzeże skarbca” lub „skarbnik”, ze względu na jego perskie pochodzenie.
Tak: Gaspar jest czczony 6 stycznia, dnia, który kalendarz poświęca Epifanii Pańskiej. W tym dniu świętujemy świętą Epifanię naszego Pana, Boga i Zbawiciela Jezusa Chrystusa, kiedy objawił się Mędrcom przybywającym ze Wschodu. Jest to oddanie czci tym
Mędrcy pojawiają się w Ewangelii Mateusza, ale bez imion; „Gaspar” jest późniejszą tradycją, a nie imieniem wymienionym w Biblii.
Zgodnie z najpowszechniej rozpowszechnioną tradycją, kadzidło.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.