Znaczenie: skarbnik lub strażnik skarbu.
Jego pochodzenie sięga staroperskiego imienia Gaspar/Kaspar, związanego z ideą „skarbnika” lub „strażnika skarbów”.
6 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Objawienie Pańskie.
Biblijne wydarzenie z czasów narodzin Jezusa, w Judei. Mędrcy z Orientu podążyli za gwiazdą przez ciemności, aby oddać hołd nowo narodzonemu, łamiąc granice i konwencje swojej epoki.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by podążać za intuicją lub wartością, a nie za panującym nurtem. To odwaga poszukiwania prawdy ponad granicami i pewnościami.
Źródło: Nominis
Gaspar obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 6 stycznia; w Polsce 25 września.
Gaspar to jedno z najbardziej ujmujących imion w hiszpańskiej wyobraźni bożonarodzeniowej: imię jednego z Trzech Króli. Choć Ewangelia Mateusza wspomina jedynie o „mędrcach z Wschodu”, nie nazywając ich, średniowieczna tradycja chrześcijańska ustaliła trzy imiona — Gaspar, Melchor i Baltasar — i nadała im rysy twarzy, wiek oraz dary. Gasparowi przypisuje się kadzidło, symbol boskości. Jego pochodzenie sięga staroperskiego Gaspar/Kaspar, związanego z pojęciem „skarbnika” lub „strażnika skarbca”.
W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej imię to żyje przede wszystkim 6 stycznia, kiedy orszaki i radosne oczekiwanie dzieci czynią je synonimem hojności i magii. Poza tym świątecznym blaskiem imię Gaspar nosili wybitni ludzie, od barokowego gitarzysty Gaspara Sanza po oświeceniowego Gaspara Melchora de Jovellanosa.
Dziś jest to imię rzadkie, ale pełne uroku retro: brzmi klasycznie, ciepło i lekko egzotycznie, wybierane przez rodziny szukające tradycji, nie popadając w banał.
Kto nosi imię Gaspar, choćby nie chciał, emanuje aurą hojnego króla. To imię Mędrca rozdającego skarby, a odrobina tej hojnej esencji zdaje się przenikać do jego charakteru: Gaspar daje, zanim ktoś go o to poprosi, i sprawia mu to większą przyjemność niż otrzymywanie. Jego lojalność nie bywa zapowiadana: po prostu tam jest, wraz z wielbłądem, w najchłodniejszą noc w roku.
Dyplomatyczny z natury, Gaspar ma dar uspokajania zgromadzeń i pojednywania pokłóconych braci. To nie ten, kto krzyczy najgłośniej, lecz ten, który znajduje właściwe słowo, by wszyscy zachowali twarz. Pod tą spokojną powierzchownością bije żywa wyobraźnia, być może odziedziczona po tym odległym Wschodzie, skąd pochodził jego imiennik: uwielbia historie, symbole i detale o podwójnym znaczeniu. W jednym zdaniu może przejść od praktyczności do poezji.
Jego słabością jest to, że czasem zbyt wiele trzyma dla siebie – skarby, sekrety, uczucia – i trudno mu prosić o coś dla siebie. Nie szuka uwagi ani oklasków; wystarcza mu wiedza, że jego gest dotarł do celu. Ta dyskrecja czyni go wiarygodnym jak mało kto, ale też nieco enigmatycznym: nigdy do końca nie wiesz, ile w sobie nosi.
Z wiekiem typowy Gaspar zyskuje spokojną mądrość. Staje się tym przyjacielem lub dziadkiem, do którego inni zwracają się po radę, bo naprawdę słucha i nie ocenia. Wrażliwy, ale nie kruchy, kulturalny, ale nie pedantyczny, posiada rzadką umiejętność sprawiającą, że ten, kto jest przy nim, czuje się odrobinę bogatszy. Podobnie jak Król Mędrców, Gaspar wie, że najlepszym skarbem jest ten, którym się dzielimy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Gaspar nie gra w miłość; strzeże jej z niemal sakralną intensywnością. Jego uwodzicielstwo jest otulającym szeptem, jak blask starej monety w przygasłym świetle. Nie szuka efemerycznego chaosu, lecz budowy wspólnego sanktuarium. Zakochuje się w duszach, które mają historię, w tych ludzkich teksturach, które ujawniają warstwy tajemnicy po każdym wyznaniu. Przyciąga go cicha głębia, ta zdolność do trzymania sekretów jak bezcennych skarbów. Jednak jego lojalność ma granice: pusta frywolność i obietnice bez pokrycia wydają mu się tak nie do zniesienia, jak głośny hałas. Jeśli jego partnerka stanie się powierzchowna lub zdradzi zaufanie, Gaspar hermetycznie się zamyka, stając się niewytłumaczalnie zimny. Kocha z oddaniem króla-maga, który podróżował przez mile, ale wymaga autentycznej wzajemności. Dla niego seks jest ceremonią duchowego posiadania, nie tylko fizycznego. Nienawidzi lekkości i zdrady; woli szlachetną samotność niż obłudne towarzystwo. Szuka wspólnika, nie kaprysu, a gdy znajdzie tę czystą więź, oddaje swoje serce tak, jakby oddawał klucz do najbezpieczniejszego skarbca na świecie.
Wywodzi się z staroperskiego Gaspar/Kaspar i zyskał popularność jako tradycyjne imię jednego z trzech Królów Mędrców.
Zwykle interpretuje się je jako „ten, kto strzeże skarbu” lub „skarbnik”, ze względu na jego perskie pochodzenie.
Imieniny Gaspara obchodzone są 6 stycznia, w dniu, który kalendarz poświęca Objawieniu Pańskiemu. W tym dniu świętujemy święte Objawienie naszego Pana, Boga i Zbawiciela Jezusa Chrystusa, kiedy objawił się Mędrcom, którzy przybyli ze Wschodu. To oddanie czci przez tych Mędrców stanowi na Zachodzie główny przedmiot tego święta.
Mędrcy pojawiają się w Ewangelii Mateusza, ale bez imion; „Gaspar” jest późniejszą tradycją, a nie imieniem wymienionym w Biblii.
Zgodnie z najpowszechniej rozpowszechnioną tradycją, kadzidło.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.