Znaczenie: skarbników lub strażników skarbu.
Gaspar można wywieść od staroiranskiego Gaspar/Kaspar.
6 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Trzej Królowie.
Uczonych i podróżników przybyłych z Orientu na początku ery chrześcijańskiej, by obserwować gwiazdy. Podjęli długą podróż przez nieznane tereny, kierując się wyłącznie intuicją intelektualną i nieustępliwą ciekawością, aż w końcu odnaleźli przedmiot swoich poszukiwań.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by podążać za głębokim przeczuciem, nawet jeśli prowadzi ono daleko od naszych pewności. To odwaga szukania poza tym, co oczywiste, bez nigdy nie rezygnowania.
Źródło: Nominis
Gaspar obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 6 stycznia; w Polsce 25 września.
Gaspar to jedno z najbardziej serdecznych imion w hiszpańskiej wyobraźni związanej z Bożym Narodzeniem: imię jednego z Trzech Króli. Choć Ewangelia Mateusza wspomina jedynie o „mędrcach ze Wschodu”, nie nazywając ich z imienia, chrześcijańska tradycja średniowieczna ustaliła trzy imiona – Gaspar, Melchor i Baltasar – i nadała im wygląd, wiek oraz dary. Gasparowi przypisuje się ofiarowanie kadzidła, symbolu boskości. Jego pochodzenie można śledzić aż do staroiranskiego Gaspar/Kaspar, związanego z pojęciem „skarbnika” lub „strażnika skarbu”.
W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej imię to ożywa przede wszystkim 6 stycznia, gdy pochody i entuzjazm dzieci czynią je synonimem hojności i magii. Poza tym świątecznym blaskiem imię Gaspar nosili znani ludzie, od barokowego gitarzysty Gaspara Sanza po oświeceniowca Gaspara Melchora de Jovellanosa.
Dziś jest to imię rzadkie, ale obdarzone retro urokiem: brzmi klasycznie, ciepło i lekko egzotycznie, wybierane przez rodziny, które szukają tradycji, nie popadając przy tym w banał.
Kto nosi imię Gaspar, ma – niezależnie od tego, czy chce, czy nie – wygląd hojnego króla. To imię Mędrca, który rozdziela skarby, i odrobina tej dającej esencji wydaje się odbijać w jego charakterze: Gaspar daje, zanim o to poproszą, i cieszy się bardziej z dawania niż z otrzymywania. Jego lojalność jest taka, która się nie zapowiada: po prostu jest, włącznie z wielbłądem, w najzimniejszej nocy roku.
Dyplomatyczny z natury, Gaspar posiada dar uspokajania zgromadzonych przy stole i pojednywania zwadliwych braci. Nie jest tym, który krzyczy najgłośniej, lecz tym, który znajduje właściwe słowo, aby wszyscy zachowali twarz. Pod tą spokojną powierzchownością pulsuje czujny umysł, być może dziedzictwo tego odległego Wschodu, z którego pochodził jego imiennik: kocha historie, symbole i detale o podwójnym znaczeniu. W jednym zdaniu może przejść od praktycznego do poetyckiego.
Jego słabością jest to, że czasem zbyt wiele zatrzymuje – skarby, tajemnice, uczucia – i trudno mu poprosić o coś dla siebie. Nie szuka uwagi ani oklasków; wystarczy mu wiedzieć, że jego gest został dobrze przyjęty. Ta dyskrecja czyni go jednym z najbardziej godnych zaufania ludzi, ale też nieco tajemniczym: nigdy nie wiadomo dokładnie, ile w sobie nosi.
Z wiekiem typowy Gaspar zyskuje spokojną mądrość. Staje się tym przyjacielem lub dziadkiem, do którego przychodzi się po radę, ponieważ naprawdę słucha i nie sądzi. Wrażliwy, a nie kruchy, wykształcony, a nie pedantyczny, posiada rzadką umiejętność sprawiać, że ten, kto stoi obok niego, czuje się odrobinę bogatszy. Tak jak Trzej Królowie, Gaspar wie, że najlepszym skarbem jest ten, który się dzieli.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Gaspar nie igra z miłością; strzeże jej z niemal świętą intensywnością. Jego uwodzenie jest otulającym szeptem, jak blask starego monety w słabym świetle. Nie szuka przemijającego chaosu, lecz budowania wspólnego sanktuarium. Zakochuje się w duszach z historią, w tych ludzkich fakturach, które po każdym wyznaniu odsłaniają warstwy tajemnicy. Przyciąga go cicha głębia, ta zdolność do strzeżenia sekretów jako bezcennych skarbów. Jednak jego lojalność ma granice: pusta fruwolność i puste obietnice są dla niego tak samo nie do zniesienia, jak głośny hałas. Gdy jego partner staje się powierzchowny lub łamie zaufanie, Gaspar zamyka się hermetycznie i staje się nieprzenikniony w chłodzie. Kocha z poświęceniem mędrca, który pokonał milie, ale wymaga prawdziwej wzajemności. Dla niego seks jest ceremonią duchowego przyswajania, a nie tylko fizycznego. Wymyśla lekkość i zdradę; woli szlachetną samotność przed obłudnym towarzystwem. Szuka kompana, a nie kaprysu, i gdy znajdzie tę czystą więź, oddaje swoje serce, tak jak oddaje się klucz do najbezpieczniejszego sejfu na świecie.
Wywodzi się od staroiranskiego Gaspar/Kaspar i stał się popularny jako tradycyjne imię jednego z trzech Króli.
Ze względu na swoje perskie pochodzenie najczęściej interpretuje się go jako „ten, który strzeże skarbów” lub „skarbnik”.
Gaspar jest czczony 6 stycznia, w dniu, który kalendarz poświęca Objawieniu Pańskiemu. W tym dniu świętujemy święte Objawienie naszego Pana, Boga i Zbawiciela Jezusa Chrystusa, który objawił się Mądrzec z Wschodu. To oddanie czci przez tych Mędrców stanowi w Zachodzie główny przedmiot tego święta.
Mędrcy pojawiają się w Ewangelii Mateusza, jednak bez imion; „Gaspar” jest późniejszą tradycją, a nie imieniem cytowanym w Biblii.
Zgodnie z najpowszechniejszą tradycją był to kadzidło.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.