Znaczenie: laur.
Wypływa z nazwy wiecznie zielonego wieńca poetów i zwycięzców w starożytnym Rzymie.
19 października
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Laura z Kordoby. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Hiszpańska opatka IX wieku, postać męczenników z Andaluzji. W obliczu prześladowań odmawia wyrzeczenia się swoich przekonań i przyjmuje śmierć, zamiast się poddać. Jej odwaga w starciu z arbitralnością czyni ją symbolem oporu.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że godność nie podlega negocjacjom, nawet pod groźbą. Odmówienie ugięcia się, gdy wszystko skłania do poddania, jest aktem absolutnej wolności.
Laura obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 19 października.
Laura to imię wieńcowane laurowym wieńcem, wiecznie zieloną koroną poetów i zwycięzców w starożytnym Rzymie. Ma uświęcone zakotwiczenie w osobie Świętej Laury z Kordoby, opatki i męczennicy IX wieku, ale jej najbardziej trwała sława ma charakter literacki: Laura była idealizowaną muzą, której poeta Petrarca poświęcił setki sonetów w XIV wieku, czyniąc imię synonimem poetyckiego oddania.
Delikatne, symetryczne i łatwe do wymówienia w niemal wszystkich językach, Laura od wieków jest dyskretnym faworytem na arenie międzynarodowej, nigdy chwilowe, nigdy nieaktualne. W USA było szczególnie popularne od lat 60. do lat 80. XX wieku.
Imię przywołuje spokojną inteligencję i skromny wdzięk, od pionierskiej autorki Laury Ingalls Wilder po pierwszą damę i bibliotekarkę Laurę Bush. Dziś Laura wydaje się ponadczasowa i wyrafinowana: uprzejma, ale nie krucha, klasyczna, ale nie archaiczna, swobodna w każdej epoce i z każdym akcentem.
Laura porusza się po świecie ze spokojem poetki i cichą pewnością stratega. Jej mapa jest łagodna, ale zakorzeniony: wysoka stabilność (7), ciepła lojalność (7) i płynna dyplomacja (7) czynią ją spokojną i rozsądną obecnością, której wszyscy ufają, przyjaciółką, której dom wydaje się sanktuarium, a której rady zawsze warto posłuchać. Nie szuka uwagi (niska wartość 3); jej elegancja jest dyskretnego typu, który nigdy nie potrzebuje się ogłaszać.
Laur w jej imieniu idealnie do niej pasuje. W Laurze jest powiew wyrafinowanego i zbalansowanego spełnienia: coś z muzy, której Petrarka poświęcił życie, pisząc sonety, z cichej inteligencji Laury Bush czy z głębi Laury Dern. Jej ambicja (6) jest realna, ale pełna wdzięku, a jej numerologiczna ósemka sugeruje cichy impuls do budowania czegoś trwałego; wygrywa w sposób, w jaki zdobywa się laur, poprzez stałe mistrzostwo zamiast hałasu.
Wrażliwość (6) i niezależność (7) wygodnie współistnieją obok siebie w niej: czuje rzeczy głęboko, ale przetwarza je prywatnie, potrzebując własnej przestrzeni do myślenia, czytania i tworzenia. Jej humor (6) jest łagodny i inteligentny, a nie głośny, ciepła ironia kogoś, kto naprawdę słucha. Fantazja (5) daje jej refleksyjne i nieco romantyczne życie wewnętrzne, co nie jest zaskoczeniem dla imienia tak splecionego z poezją.
Poczucie pokoleniowe jest ponadczasowe, a nie nowoczesne, i to pasuje: Laura starzeje się wspaniale, klasycznie i bez pośpiechu, równie swobodnie w każdej dekadzie lub języku (imię zmienia się niewiele przez granice). To stabilna i kulturalna przyjaciółka, która pamięta, co jest ważne, dotrzymuje swoich obietnic i trzyma pokój zjednoczonym z gracją zamiast głośnością. Zlekceważ ten spokój i przeoczysz cichą ambicję pod nim, ponieważ Laura, ze swoim laurem i wszystkim, ma tendencję do kończenia dokładnie tam, gdzie chciała być.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pasja Laury nie jest pożarem lasu, lecz trwałym i zawsze zielonym zapachem laurowego drzewa – świeżym, wytrwałym i głęboko zakorzenionym. W miłości jest kuratorką ponadczasowej elegancji, szukającą więzi, która wydaje się mniej iskrą przemijającą, a bardziej starą i triumfalną koroną. Zmysłowością pociąga cichą, botaniczną pewnością siebie; jej urok tkwi w stoickim wdzięku i subtelnej sile jej obecności. Nie krzyczy o uwagę; po prostu istnieje, bujna i niepodważalna, przyciągając partnerów magnetycznym urokiem czegoś rzadkiego i chronionego.
Jednak jej siła jest również jej tarczą. Może zmęczyć się chaotycznymi i powierzchownymi związkami, pozbawionymi substancji lub historii. Laura pragnie miłości, która hołduje tradycji i odporności, partnera, który zrozumie, że prawdziwy triumf buduje się przez cierpliwość, a nie pośpiech. Jest przyciągana przez tych, którzy potrafią stać mocno przeciw żywiołom, oferując lojalność tak stałą, jak liście, które od tysiącleci wieńczą poetów. Podbój Laury oznacza zdobycie miejsca w świętym lesie; utrata jej zainteresowania oznacza znalezienie się po drugiej stronie, na zimnie, patrząc na coś pięknego, czego nie da się wyrwać.
Oznacza „laur”, od łacińskiego laurus, rośliny, której liście w starożytności wieńczyły poetów i zwycięskich generałów.
19 października, święto św. Laury z Kordoby, hiszpańskiej opatki i męczennicy IX wieku.
Tak. Laura była idealizowaną muzą włoskiego poety z XIV wieku, Petrarki, którego sonety uczyniły to imię sławnym w całej Europie.
Bardzo. Pisana w ten sam sposób w języku angielskim, włoskim, hiszpańskim, niemieckim i wielu innych, łatwo przekracza granice.
Lauri, Lolly, Lala oraz powiązane formy Laurie i Laure są wszystkie używane.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.