Znaczenie: Laur.
Laura wywodzi się od łacińskiego słowa laurus, „laur”, wiecznie zielonego drzewa, którego liście w starożytnym świecie wieńczyły poetów i zwycięskich generałów.
19 października
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Laura z Kordoby. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Hiszpańska opatka IX wieku, postać męczenników z Andaluzji. W obliczu prześladowań odmawia wyrzeczenia się swoich przekonań i przyjmuje śmierć, zamiast się poddać. Jej odwaga w starciu z arbitralnością czyni ją symbolem oporu.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że godność nie podlega negocjacjom, nawet pod groźbą. Odmówienie ugięcia się, gdy wszystko skłania do poddania, jest aktem absolutnej wolności.
Laura obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 19 października.
Laura to imię owiane laurowym wieńcem, wiecznie zieloną koroną poetów i zwycięzców w starożytnym Rzymie. Ma święte zakorzenienie w postaci św. Laury z Kordoby, IX-wiecznej opatki i męczennicy, jednak jej trwały rozgłos ma charakter literacki: Laura była idealizowaną muzą, której poeta Petrarka poświęcił w XIV wieku setki sonetów, co uczyniło to imię synonimem poetyckiego oddania.
Delikatne, symetryczne i łatwe do wymówienia w niemal każdym języku, Laura od stuleci jest cichym międzynarodowym faworytem – nigdy modne, nigdy niemodne. W USA cieszyła się szczególną popularnością od lat 60. do lat 80. XX wieku.
Imię to przywołuje spokojną inteligencję i skromną grację, od autorki-pionierki Laury Ingalls Wilder po pierwszą damę i bibliotekarkę Laurę Bush. Dziś Laura wydaje się ponadczasowa i wyrafinowana: delikatna, a nie krucha, klasyczna, a nie sztywna, u siebie w każdej epoce i każdym akcencie.
Laura porusza się przez świat ze spokojem poetki i cichą pewnością stratega. Jej horoskop jest łagodny, ale zakorzeniony: wysoka stabilność (7), ciepła lojalność (7) i płynna dyplomacja (7) czynią ją spokojną, rozsądną obecnością, której wszyscy ufają, przyjaciółką, której dom sprawia wrażenie sanktuarium, a której rada zawsze się opłaca. Nie domaga się uwagi (niska wartość 3); jej elegancja to skromny styl, który nigdy nie musi się zapowiadać.
Wawrzyn w jej imieniu pasuje do niej idealnie. Laurę otacza aura wyrafinowanego, opanowanego osiągnięcia: muza, której Petrarka poświęcał sonety przez całe życie, spokojna inteligencja Laury Bush lub głębia Laury Dern. Jej ambicja (6) jest realna, ale pełna gracji, a jej numerologiczna ósemka wskazuje na ciche dążenie do budowania czegoś trwałego; wygrywa w sposób, w jaki zdobywa się wawrzyn, przez stałą maestrię, a nie przez szum.
Wrażliwość (6) i niezależność (7) żyją w niej wygodnie obok siebie: czuje głęboko, ale przetwarza to prywatnie i potrzebuje własnej przestrzeni do myślenia, czytania i tworzenia. Jej humor (6) jest łagodny i sprytny, a nie głośny – ciepłe żartowanie osoby, która naprawdę słucha. Fantazja (5) nadaje jej refleksyjny, lekko romantyczny świat wewnętrzny, co nie jest zaskoczeniem dla imienia tak ściśle splecionego z poezją.
Wrażenie pokoleniowe jest ponadczasowe, a nie modne, i to pasuje: Laura starzeje się pięknie, klasycznie i spokojnie, będąc w każdej dekadzie i w każdym języku tak samo u siebie (imię prawie się nie zmienia, przekraczając granice). Jest to trwała, kulturalna przyjaciółka, która pamięta o istotnych rzeczach, dotrzymuje swoich obietnic i spaja przestrzeń gracją, a nie głośnością. Nie należy lekceważyć tego spokoju, inaczej przeoczy się ciche ambicje pod spodem, ponieważ Laura – z wawrzynem i całą resztą – zwykle trafia dokładnie tam, gdzie chciała być.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pasja Laury nie jest pożarem w lesie, lecz trwałym, zawsze zielonym zapachem laurowym – chłodnym, wytrwałym i głęboko zakorzenionym. W miłości jest kuratorką ponadczasowej elegancji, szukającą więzi, która mniej przypomina ulotną iskrę, a bardziej starożytną, zwycięską koronę. Uwodzi cichą, botaniczną pewnością; jej urok tkwi w stoickim wdzięku i subtelnej sile jej obecności. Nie krzyczy o uwagę; po prostu istnieje, bujna i nieugięta, przyciągając partnerów magnetycznym pociągiem do czegoś rzadkiego i chronionego.
Jednak jej siła jest jednocześnie jej tarczą. Może przyzwyczaić się do chaotycznych, powierzchownych romansów, pozbawionych substancji lub historii. Laura pragnie miłości, która ceni tradycję i odporność, partnera, który rozumie, że prawdziwy triumf buduje się przez cierpliwość, a nie pośpiech. Przyciąga tych, którzy potrafią wytrwać w obliczu żywiołów, i oferuje lojalność tak trwałą jak liście, którymi od tysięcy lat wieńczy się poetów. Wygranie Laury oznacza zasłużenie miejsca w świętym gaju; utrata jej zainteresowania oznacza stanie na zewnątrz, w chłodzie, i patrzenie z zewnątrz na coś pięknego, czego nie można zerwać.
Oznacza „laur”, od łacińskiego laurus, rośliny, której liście w starożytności wieńczyły poetów i zwycięskich generałów.
19. października, święto św. Laury z Kordoby, hiszpańskiej opatki i męczennicy IX wieku.
Tak. Laura była idealizowaną muzą włoskiego poety Petrarki z XIV wieku, którego sonety uczyniły to imię sławnym w całej Europie.
Bardzo nawet. W językach angielskim, włoskim, hiszpańskim, niemieckim i wielu innych pisana jest tak samo, dzięki czemu bez trudu przekracza granice.
Lauri, Lolly, Lala oraz pokrewne formy Laurie i Laure są wszystkie używane.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.