Znaczenie: z Hadrii (znad Adriatyku).
Żeńska forma imienia Adrian, od łacińskiego Hadrianus, „urodzeniec Hadrii”, miasta, które dało nazwę Morzu Adriatyckiemu.
8 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Adrian z Nikomedii.
Rzymski oficer straży cesarskiej na początku IV wieku, w Cesarstwie Rzymskim. Zatrwożony odwagą męczenników, których miał karać, postanowił podzielić ich los, zamiast ulec strachowi czy rozważaniom o interesie państwa. Stawił czoło śmierci z godnością, która zapisała się w pamięci.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że można zmienić front, gdy wymaga tego sumienie, nawet za cenę wszystkiego, co się posiada. Prawdziwe męstwo to nie ślepe posłuszeństwo, lecz zdolność powiedzenia „nie”, gdy niesprawiedliwość puka do drzwi.
Adriana obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 8 września.
Adriana to żeńska forma imienia Adrian, wywodzącego się z łacińskiego Hadrianus, oznaczającego „mieszkaniec Hadrii”, włoskiego miasta, które nadało swą nazwę Morzu Adriatyckiemu. Jego początki mają zatem charakter geograficzny i cesarski, sięgając rodziny cesarza Hadriana, jednego z wielkich władców Rzymu.
W kalendarzu świętych jest ono związane ze świętym Adrianem (Adrianem z Nikomidy), męczennikiem IV wieku, szeroko czczonym w Hiszpanii. Z czasem Adriana utrwaliła się jako eleganckie, muzyczne imię, pojawiające się nawet w operze — Adriana Lecouvreur — oraz w dramatach Szekspira.
Dziś jest to imię cieszące się wysokim uznaniem w Ameryce Łacińskiej i Hiszpanii, niosące ze sobą kosmopolityczny, promienny wydźwięk. Aktorki takie jak Adriana Ugarte i Adriana Ozores nadają mu zdecydowanie współczesny wizerunek talentu i elegancji, daleki od czegokolwiek staroświeckiego.
Adriana brzmi jak Morze Adriatyckie i nosi w sobie cesarskie pochodzenie – wywodzi się z rodu cesarza Hadriana – i coś z tej śródziemnomorskiej otwartości zostaje z nią na zawsze: jest kosmopolityczna, promienna i posiada urok towarzyski, który otwiera drzwi. Jej liczba 3 czyni ją ekspresywną i magnetyczną; na przyjęciu Adriana to ta, która splata rozmowy i sprawia, że każdy czuje się mile widziany. Dyplomatyczna i łatwa w obyciu, ma dar do tego, by być lubianą, nawet bez wysiłku.
Ale nie bierz jej za czysty blask. Pod elegancją kryje się ambicja w aksamitnych rękawiczkach: chce wiele, choć dąży do tego za pomocą uroku, a nie łokci. Jej niezależność i zapał popychają ją do działania, podróżowania i próbowania nowych rzeczy; rutyna nieco ją wyczerpuje. Pomyśl o wszechstronności Adriany Ugarte lub o prezencji Adriany Ozores – kobiet, których imiona łączą wizerunek z substancją.
Jej lojalność i wrażliwość czynią ją hojną, ciepłą przyjaciółką, uważną na drobne rzeczy, które mają znaczenie dla ludzi, których kocha. Lubi być lubiana, tak, ale oddaje otrzymaną sympatię wielokrotnie. Gdy ktoś w jej otoczeniu ma trudny okres, Adriana pojawia się z planem, uściskiem i kieliszkiem wina.
Jej przezwiska – Adri, Ana – oddają tę Adrianę, której można zaufać, tę w szlafroku z kawą rano, daleką od jakiegokolwiek pozowania. Pod spodem współistnieją dwie kobiety: błyskotliwa gospodyni, która rozświetla pokój, i wrażliwa dusza, która potrzebuje własnego cichego kącika, by się naładować. Ta podwójna natura – przyjęcie i schronienie – to właśnie jej magia.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Adriana nie tylko się zakochuje; rości sobie prawo do miłości z cichą, tektoniczną siłą morza, które nadało jej imię. Urodzona z Hadrii, jej uczucie nie jest przelotnym letnim wiatrem, lecz głębokim, trwałym prądem. Zaczarowuje nie głośnymi deklaracjami, lecz intensywną, magnetyczną obecnością, która wciąga Cię na jej orbitę. W jej dotyku tkwi zmysłowa grawitacja, obietnica głębin, których jeszcze nie odkryłeś. Pragnie partnera, który sprosta jej historycznemu ciężarowi, kogoś zakorzenionego, ale zdolnego nawigować po burzliwych wodach namiętności. Płytkość odpycha ją natychmiast; szuka duszy, która rezonuje ze starożytną, stoicką siłą jej łacińskich korzeni. W intymności jest zarówno łagodna, jak i rozkazująca, oferując lojalność tak ogromną jak samo Morze Adriatyckie. Jednak uważaj: jeśli jesteś niestabilny lub emocjonalnie płytki, oddali się z zimną precyzją zimowego wiatru. Potrzebuje miłości, która sprawia wrażenie domu, sanktuarium zbudowanego na zaufaniu i wspólnej historii. Zdobyć Adrianę to zakotwiczyć się do czegoś wiecznego, ponieważ oddaje wszystko, ale tylko tym, którzy udowodnią, że wytrzymają przypływ.
Pochodzi z łacińskiego Hadrianus, „mieszkaniec Hadrii”, miasta, które nadało nazwę Morzu Adriatyckiemu.
Obchodzona jest 8 września ze świętym Adrianem (Adrianem z Nikomedii).
Nie — to forma żeńska, podczas gdy męskie odpowiedniki to Adrian lub Hadrian.
Najczęściej spotykanymi formami zdrobniałymi są Adri i Ana.
Tak, imię pochodzi od tego samego rzymskiego rodu, który wywodził się pierwotnie z Hadrii.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.