Znaczenie: urodzona w Hadrii.
Z łacińskiego Hadrianus, żeński odpowiednik imienia Adriano.
8 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Adrian z Nikomedii.
Rzymski oficer z Nikomedyi, na początku IV wieku. Odmówił wyrzeczenia się swoich przekonań wobec władzy cesarskiej, akceptując tortury i śmierć, zamiast się ugiąć. Pamięta się go za tę absolutną wytrwałość wobec przemocy państwowej.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie zdradzać tego, kim się jest, nawet gdy ceną jest życie. Jest to forma godności, która nie zależy od żadnego przekonania, lecz od siły charakteru.
Źródło: Nominis
Adriana obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 8 września.
Adriana to żeńska forma imienia Adriano, wywodząca się z łacińskiego Hadrianus, co oznacza „urodzony w Hadrii”, włoskim mieście, które nadało nazwę Morzu Adriatyckiemu. Jej pochodzenie jest zatem geograficzne i cesarskie: odnosi się do rodziny cesarza Hadriana, jednego z wielkich władców Rzymu.
W kalendarzu świętych towarzyszy jej św. Adrian (Adrian z Nikomedii), męczennik IV wieku, bardzo czczony w Hiszpanii. Z czasem Adriana utwierdziła się jako imię eleganckie i dźwięczne, obecne nawet w operze – Adriana Lecouvreur – oraz w teatrze Szekspira.
Dziś jest to bardzo cenione imię w całej Ameryce Łacińskiej i w Hiszpanii, o kosmopolitycznym i jasnym charakterze. Aktorki takie jak Adriana Ugarte czy Adriana Ozores nadają mu współczesny wizerunek talentu i elegancji, daleki od jakichkolwiek archaicznych konotacji.
Adriana brzmi jak Morze Adriatyckie i imię cesarskie – pochodzi od rodziny cesarza Hadriana – i coś z tej śródziemnomorskiej rozległości jej towarzyszy: jest kosmopolityczna, promienna i posiada urok towarzyski, który otwiera drzwi. Jej liczba 3 czyni ją ekspresyjną i magnetyczną; na przyjęciu Adriana to ta, która tka rozmowy i sprawia, że wszyscy czują się powitani. Dyplomatyczna i radosna, ma dar bycia lubianą bez wysiłku.
Ale nie myl jej z samym blaskiem. Pod elegancją kryje się aksamitna ambicja: chce dużo i bardzo, choć dąży do tego w jedwabnej rękawiczce, a nie łokciami. Jej niezależność i energia popychają ją do działania, podróżowania, próbowania; rutyna ją nieco wyczerpuje. Pomyśl o wszechstronności Adriany Ugarte lub obecności Adriany Ozores: imię kobiet, które łączą wizerunek z treścią.
Jej lojalność i wrażliwość czynią ją hojną i ciepłą przyjaciółką, uważną na detale tych, których kocha. Lubi się podobać, tak, ale oddaje z nawiązką czułość, którą otrzymuje. Gdy ktoś z jej otoczenia ma gorszy okres, Adriana pojawia się z planem, uściskiem i kieliszkiem wina.
Jej zdrobnienia – Adri, Ana – rysują Adrianę bliską i swojską, tę w szlafroku i z poranną kawą, daleko od pozy. W głębi współistnieją dwie: świetna gospodyni, która rozświetla salę, i wrażliwa kobieta, która potrzebuje swojego cichego kącika, by się naładować. Ta podwójna twarz – przyjęcie i schronienie – to właśnie jej magia.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Adriana nie szuka płomienia efemerycznego, lecz głębokiego przypływu. Jej miłość jest rzeką, która bierze początek na stałym lądzie lojalności i uchodzi w nieskończoność Morza Adriatyckiego: rozległego, słonego i wiecznego. Nie oddaje się łatwo; jej uwodzicielstwo jest szeptem obciążonym historią, grą spojrzeń, która waży jak kamień Hadrii. To stłumiona zmysłowość, pozorna cisza, pod którą bulgocze pasja zdolna przełamać tamy, jeśli wystarczająco ją prowokujesz.
Przyciąga ją solidność, ta emocjonalna architektura, która nie wali się przy pierwszym podmuchu wiatru. Szuka towarzysza, który rozumie ciszę, który potrafi nawigować po jej przypływach i odpływach bez lęku przed burzą. Jednak ucieka przed powierzchownością, przed frywolnością pozbawioną korzeni. Nie znosi pustych obietnic, plastikowych uczuć. Jeśli jej serce stygnie, jest to dlatego, że więź stała się jałowa. Dla Adriany kochanie jest jednocześnie aktem suwerenności i oddania; wymaga brutalnej autentyczności. Nie ma tu miejsca na grę cieni, tylko na surowe światło wspólnie dzielonej prawdy.
Z łacińskiego Hadrianus, „urodzony w Hadrii”, miasta, które nadało nazwę Morzu Adriatyckiemu.
Dzień imienin Adriany przypada 8 września, dzień poświęcony świętemu Adrianowi z Nikomedyi. Był rzymskim oficerem, męczennikiem w Nicei w roku 306 i patronem strażników więziennych.
Nie; jest to forma żeńska, podczas gdy męska to Adrián lub Adriano.
Adri i Ana to najczęstsze formy skrócone.
Tak, imię wywodzi się z tej samej rzymskiej rodziny pochodzącej z Hadrii.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.