Znaczenie: pochodzący z Hadrii (w odniesieniu do Morza Adriatyckiego).
Kobieca forma imienia Adrien, wywodzącego się z łacińskiego Hadrianus, oznaczającego „pochodzący z Hadrii”, miasta, które nadało nazwę Morzu Adriatyckiemu.
8 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Adrian z Nikomedii.
Rzymski oficer straży cesarskiej na początku IV wieku, w Cesarstwie Rzymskim. Zatrwożony odwagą męczenników, których miał karać, postanowił podzielić ich los, zamiast ulec strachowi czy rozważaniom o interesie państwa. Stawił czoło śmierci z godnością, która zapisała się w pamięci.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że można zmienić front, gdy wymaga tego sumienie, nawet za cenę wszystkiego, co się posiada. Prawdziwe męstwo to nie ślepe posłuszeństwo, lecz zdolność powiedzenia „nie”, gdy niesprawiedliwość puka do drzwi.
Adriana obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 8 września.
Adriana to żeńska forma imienia Adrien (Adriano), wywodzącego się z łacińskiego Hadrianus, oznaczającego „pochodzący z Hadrii”, włoskiego miasta, które dało nazwę Morzu Adriatyckiemu. Jego pochodzenie jest więc geograficzne i cesarskie: odnosi się do rodziny cesarza Hadriana, jednego z wielkich władców Rzymu.
W kalendarzu świętych towarzyszy mu święty Adrian (Adrian z Nikomedii), męczennik IV wieku, bardzo czczony w Hiszpanii. Z czasem Adriana stała się imieniem eleganckim i dźwięcznym, obecnym nawet w operze — Adriana Lecouvreur — oraz w teatrze Szekspira.
Dziś jest to bardzo cenione imię w całej hiszpańskojęzycznej Ameryce i w Hiszpanii, o kosmopolitycznym i jasnym charakterze. Aktorki takie jak Adriana Ugarte czy Adriana Ozores nadają mu współczesny wizerunek talentu i elegancji, daleki od jakichkolwiek przestarzałych skojarzeń.
Adriana przywołuje na myśl Morze Adriatyckie i cesarskie imię — pochodzi z rodu cesarza Hadriana —, a coś z tej śródziemnomorskiej rozległości jej towarzyszy: jest kosmopolityczna, promienna, z urokiem towarzyskim, który otwiera drzwi. Jej liczba, trójka, czyni ją wyrazistą i magnetyczną; na przyjęciu Adriana to ta, która tka rozmowy i sprawia, że każdy czuje się mile widziany. Dyplomatyczna i radosna, ma dar podobać się bez wysiłku.
Ale nie mylcie jej z prostym blaskiem. Pod elegancją kryje się aksamitna ambicja: chce dużo, i to bardzo, choć dąży do celu w jedwabnych rękawiczkach, a nie łokciami. Jej niezależność i energia popychają ją do działania, podróżowania, prób; rutyna ją nieco nudzi. Przypomina się wszechstronność Adriany Ugarte lub obecność Adriany Ozores: kobiety łączące wizerunek z treścią.
Jej lojalność i wrażliwość czynią ją hojną i ciepłą przyjaciółką, uważną na detale tych, których kocha. Lubi podobać się, tak, ale stokrotnie odwzajemnia otrzymaną sympatię. Gdy ktoś z jej otoczenia przechodzi przez trudny okres, Adriana zjawia się z planem, przytuleniem i kieliszkiem wina.
Jej zdrobnienia — Adri, Ana — rysują Adrianę, której można zaufać, tę w szlafroku i z poranną kawą, daleko od jakiejkolwiek pozy. W głębi w niej współistnieją dwie kobiety: błyszcząca gospodyni, która rozświetla salę, i wrażliwa kobieta, która potrzebuje swojego cichego kącika, by się naładować. Ta podwójna twarz — zabawa i schronienie — jest właśnie jej magią.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Adriana nosi w sobie cichą powagę Adriatyku, morza, które nie jest ani mętne, ani wzburzone, lecz głęboko stabilne i tajemnicze. W miłości nie goni za słomianym płomieniem; szuka echa, tego rzadkiego rezonansu, który sprawia, że dusza drży. Jej uwodzicielskość jest delikatnym, ale stanowczym zaproszeniem, spojrzeniem, które przenika bez agresji, podobnym do fal, które powoli rzeźbią klify. Przyciąga tych, którzy szukają zakotwiczenia, tych, którzy rozumieją, że intymność jest sanktuarium, które należy chronić. Jednak jej serce, choć rozległe, szybko zamyka się przed powierzchownością. Bezsensowne zamieszanie i puste obietnice natychmiast ją męczą, przypominając każdemu, kto się do niej zbliża, że głębia wymaga czasu. Kocha ze stoicką lojalnością, wierna pamięci swoich łacińskich korzeni. Dla Adriany miłość nie jest kaprysem, lecz świętą geografią do odkrycia, gdzie każdy krok musi być przemyślany, a każde milczenie uszanowane, ponieważ nie wybacza przemijalności.
Z łacińskiego Hadrianus, „pochodzący z Hadrii”, miasta, które nadało nazwę Morzu Adriatyckiemu.
Nie; to jest forma żeńska, podczas gdy forma męska to Adrien lub Adriano.
Adri i Ana są najczęstsze.
Tak, imię pochodzi z tego samego rzymskiego rodu, który wywodzi się z Hadrii.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.