Znaczenie: mały kwitnący jesion.
Wymyślone przez Gabriele D’Annunzio w 1904 roku, inspirowane słowem ornello, od łacińskiego ornus.
19 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Aura.
Chrześcijańska zakonnica żyjąca w Kordobie, w Hiszpanii, w IX wieku. Stając w obliczu tortur narzuconych przez władzę kalifatu, najpierw uległa strachowi, zanim ostatecznie odmówiła porzucenia swoich przekonań. Jej ostateczny sprzeciw, po chwili słabości, kosztował ją życie.
Co z tego zostaje: Może zachwiać się w obliczu strachu, nie zdradzając przy tym swojej tożsamości. To właśnie w tej zdolności do podniesienia się po strachu tkwi bardzo ludzka forma odwagi.
Źródło: Nominis
Ornella obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 19 lipca.
Ornella to młode, czysto włoskie imię: wymyślił je Gabriele D’Annunzio w 1904 roku, nadając je postaci w tragedii La figlia di Iorio. Poeta inspirował się ornello, małym kwitnącym jesionem (z łacińskiego ornus), delikatnym i jasnym drzewem typowym dla śródziemnomorskich pól. Ornella oznacza więc poetycko „mały kwitnący jesion”.
Pochodzenia literackiego, imię to szybko zyskało popularność dzięki urokowi dannunzianemu, a potem, po wojnie, dzięki rozkwitowi słynnych aktorek i śpiewaczek. W latach 60. i 70. Ornella przeżywała swój złoty wiek, kojarząc się z obrazem elegancji, dyskretnego zmysłowości i talentu artystycznego.
Dziś zachowuje aurę chic i nieco retro, jak diwa włoskiego kina, ale także naturalną świeżość dzięki swojemu związkowi z botaniką. Nie ma własnego świętego, dlatego obchodzi się je z Wszystkimi Świętymi. Jest to imię łączące naturę i poezję, ziemię i scenę, z słodką i niezapomnianą muzykalnością.
Ornella niesie w sobie cichą i szlachetną aurę kwitnącego jesionu, archetyp estetycznej odporności. Jej imię, ten włoski ornello, który tańczy na języku, nie jest prostą etykietą, lecz obietnicą kruchej gracji i ponadczasowej elegancji, spopularyzowaną przez wcielenie światła w osobie Ornelli Muti. Jest tą artystką życia, która przemienia codzienność w obraz, gdzie każdy gest staje się opanowaną kompozycją. Jej nadrzędnym ideałem jest słodka suwerenność: nie rządzi siłą brutalną, lecz magnetyczną obecnością piękna, które nigdy nie ustępuje. Jak mówił Jean Cocteau: „Piękno jest jedyną rzeczą, której czas nie może zniszczyć”, a Ornella jest jego żywym wcieleniem. Jej siła tkwi w tym rzadkim dualizmie: elastyczności drewna, które zgina się, nie pękając, i moralnej sztywności głębokiego korzenia. Obserwuje, rzeźbi, inspiruje bez widocznego wysiłku, niosąc w sobie starożytną pamięć świętego drzewa, które w kwitnieniu oferuje wszechświatowi swoją najpiękniejszą twarz.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod kwiatami drewno jest twarde. Ornella nie oddaje się w objęcia; inwestuje. Jej uwodzenie to powolny spacer, spojrzenie, które rozkłada swoje karty jedna po drugiej, pozwalając drugiej osobie zgubić się w labiryncie jej uroku. Szuka iskry, namiętności, która pali jak pożar lasu – szybko i całkowicie. Nuda jest jej jedynym wrogiem; banalność – jej śmiercią. Potrzebuje partnera zdolnego konkurować z jej własnym blaskiem, kochanka, który odważy się dotknąć kory bez strachu. Gdy raz zostanie oczarowana, jest absolutnie lojalna, niemal posesywna, oferując wyrafinowaną zmysłowość, w której każdy pieszczotliwy gest jest jak wiersz. Ale jeśli płomień zgaśnie, jeśli podziwanie osłabnie, wycofa się z lodowatą elegancją. Nie wybaczaj średniości. Kochanie Ornelli oznacza akceptację życia w wspaniałej ramie, gdzie piękno jest jedynym prawem, a wszystko się ryzykuje, by zachować ten perfumowany powiew klonu.
To imię literackie wymyślone przez Gabriele D’Annunzio w 1904 roku dla utworu La figlia di Iorio, inspirowane ornello, czyli kwitnącym jesionem.
Oznacza „mały kwitnący jesion”, od łacińskiego ornus („jesion”).
Ornella obchodzi imieniny 19 lipca, dzień poświęcony świętej Aurze. Postać ta jest męczennicą z Kordoby.
Nie: powstał na początku XX wieku i jest więc jednym z „młodych” imion włoskich o pochodzeniu literackim.
Dlatego że słynne włoskie aktorki i artystki nosiły je z dużym urokiem, kojarząc je z wizerunkiem elegancji i talentu.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.