Znaczenie: mały kwitnący jesion.
Ornella to młode i czysto włoskie imię, inspirowane Ornello, kwitnącym jesionem (z łacińskiego ornus).
19 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Aura.
Chrześcijańska zakonnica żyjąca w Kordobie, w Hiszpanii, w IX wieku. Stając w obliczu tortur narzuconych przez władzę kalifatu, najpierw uległa strachowi, zanim ostatecznie odmówiła porzucenia swoich przekonań. Jej ostateczny sprzeciw, po chwili słabości, kosztował ją życie.
Co z tego zostaje: Może zachwiać się w obliczu strachu, nie zdradzając przy tym swojej tożsamości. To właśnie w tej zdolności do podniesienia się po strachu tkwi bardzo ludzka forma odwagi.
Źródło: Nominis
Ornella obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 19 lipca.
Ornella to młode i czysto włoskie imię: zostało wymyślone w 1904 roku przez Gabriele D’Annunzia, który nadał je postaci w tragedii La figlia di Iorio. Poeta czerpał inspirację z Ornello, kwitnącego jesionu (z łacińskiego ornus), delikatnego i rozświetlonego drzewa, typowego dla krajobrazów śródziemnomorskich. Ornella oznacza więc poetycko „mały kwitnący jesion”.
Jako literacki wynalazek imię to szybko zyskało popularność, dzięki dannunzjańskiemu urokowi, a później, po wojnie, dzięki blaskowi słynnych aktorek i śpiewaczek. W latach 60. i 70. XX wieku Ornella przeżywała swój złoty okres, kojarzona z wizerunkiem elegancji, dyskretnego zmysłowości i artystycznego talentu.
Dziś zachowuje szykowny i lekko retro aura, przypominającą divę włoskiego kina, ale też naturalną świeżość dzięki jej związkowi z botaniką. Nie mając własnej patronki, świętuje wraz z Wszystkimi Świętymi. To imię, które łączy naturę i poezję, ziemię i scenę, z słodką i niezapomnianą melodią.
Ornella w sobie nosi cichy i szlachetny urok kwitnącej jesionu, będąc archetypem estetycznej odporności. Jej imię, to włoskie Ornello, tańczące na języku, nie jest zwykłą etykietą, lecz obietnicą delikatnej gracji i ponadczasowej elegancji, spopularyzowane przez wcieloną świetlistość Ornelli Muti. Jest tą artystką życia, która zamienia codzienność w obraz, w którym każdy gest staje się opanowaną kompozycją. Jej przewodnim ideałem jest łagodna suwerenność: nie rządzi surową siłą, lecz magnetyczną obecnością piękna, które nigdy nie ustępuje. Jak powiedział Jean Cocteau: „Piękno jest jedyną rzeczą, której czas nie jest w stanie zniszczyć”, a Ornella jest jego żywym wcieleniem. Jej siła tkwi w tym rzadkim dualizmie: elastyczności drewna, które się zgina, nie pękając, i moralnej sztywności głębokiego korzenia. Obserwuje, kształtuje, inspiruje bez widocznego wysiłku i nosi w sobie starą pamięć o świętym drzewie, które, kwitnąc, oferuje wszechświatowi swoją najpiękniejszą twarz.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod spodem kwiatów drewno jest twarde. Ornella nie oddaje czci; inwestuje. Jej uwodzenie to powolny spacer, spojrzenie, które odkrywa jej karty pojedynczo i sprawia, że druga osoba gubi się w labiryncie jej uroku. Szuka iskry, namiętności, która płonie jak pożar lasu, szybko i całkowicie. Nuda jest jej jedynym wrogiem; banalność jest jej śmiercią. Potrzebuje partnera, który może konkurować z jej własnym blaskiem, kochanka, który odważy się dotknąć kory bez strachu. Raz złapana, jest absolutnie, niemal obsesyjnie lojalna i oferuje wyrafinowaną zmysłowość, w której każde dotknięcie jest poezją. Ale gdy płomień gaśnie, gdy podziwie słabnie, wycofuje się z lodowatą elegancją. Nie wybacza przeciętności. Kochanie Ornelli oznacza życie w wspaniałej ramie, w której piękno jest jedynym prawem i w którym ryzykuje się wszystko, aby zachować ten pachnący powiew jesionu.
To imię literackie, wymyślone w 1904 roku przez Gabriele D’Annunzio dla La figlia di Iorio, inspirowane Ornello, kwitnącą jesionem.
Oznacza „mały kwitnący jesion”, od łacińskiego ornus („Ornello”).
Ornella obchodzi imieniny 19 lipca, w dniu wspomnienia świętej Aury. Była męczennicą w Kordobie.
Nie: powstał na początku XX wieku i jest jednym z „młodych” włoskich imion o pochodzeniu literackim.
Dlatego że słynne włoskie aktorki i artystki nosiły je z dużym urokiem, co powiązało je z wizerunkiem elegancji i talentu.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.