Znaczenie: młodość.
Z łacińskiego Julianus, od rodu Julia.
16 lutego
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Julia z Nikomedii.
Młoda kobieta z IV wieku, pochodząca z Nikomedii w Azji Mniejszej. W wieku osiemnastu lat odmówiła przyjęcia narzuconego przez lokalną władzę małżeństwa i znosiła skrajne tortury, nie ulegając swoim katom. Jej upór w końcu zachwiał przekonaniem tych, którzy ją prześladowali.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie ugiąć się pod presją, nawet gdy ceną za to jest życie. Jest to forma absolutnego męstwa, która przypomina, że godność nie ma ceny.
Juliana obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 16 lutego.
Juliana to imię o rzymskim rodowodzie i chrześcijańskiej pobożności. Jest elegancką formą żeńską łacińskiego „Julianus”, wywodzącego się od starożytnego rodu Julia – rodziny Juliusza Cezara – tradycyjnie kojarzonego z ideą młodości. Jej pozycja chrześcijańska opiera się na św. Julianie z Nikomedii, młodej męczenniczce i dziewicy z początku IV wieku, czczonej jako patronka chorych i obchodzonej 16 lutego.
Koronne i międzynarodowe, imię Juliana zdobiło królowe i księżne w całej Europie – najsłynniejszą z nich była królowa Holandii Juliana – nadając mu wyraźnie arystokratyczny blask. Zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Ameryce Łacińskiej jest cenione za swoją płynną i melodyjną elegancję, będąc klasykiem, który nigdy nie brzmi staroświecko. Zgrabnie wpasowuje się między Julię, Giulianę i Lianę.
Dziś Juliana jest postrzegana jako gracja, ponadczasowość i ciepła kobiecość: imię o postawie dawnych europejskich dworów i delikatności kołysanki. W równym stopniu oferuje historię, świętość i piękno, niosąc swój długi rodowód z naturalnym urokiem.
Juliana wchodzi z postawą dawnych europejskich dworów i ciepłem kołysanki. Zakorzenione w rzymskim rodzie Julia i złagodzone przez wieki świętych i królewskich nosicielek, imię łączy arystokratyczną elegancję z autentyczną słodyczą. Jest tu wrodzony wdzięk — osoba, która wydaje się przechodzić przez życie z godnością i urokiem, czująca się dobrze w towarzystwie, ale nigdy zimna.
Eponimka, Święta Juliana z Nikomedii, była młodą męczennicą czczoną jako patronka chorych, i coś z tego współczucia pozostaje w imieniu: dbała i łagodna cecha, czułość wobec tych, którzy walczą. Połącz to z królewską Julianą z Holandii, a otrzymasz piękną dwoistość imienia — godność i dobroć, postawę królowej z sercem pielęgniarki.
Numerologiczna piątka dodaje blasku i ruchu, zapobiegając sztywności elegancji. Juliany bywają towarzyskie, adaptacyjne i ciekawe świata, miłośniczki piękna, rozmowy i nowych horyzontów; wdzięczne, tak, ale też dowcipne i ciepło żywe. Płynny, muzyczny dźwięk imienia odzwierciedla osobowość, która łatwo nawiązuje kontakty i sprawia, że ludzie czują się swobodnie.
Szept łacińskiego rdzenia oznaczającego „młodość” również wydaje się odpowiedni — w Julianie jest jakość ponadczasowa i nieśmiertelna, świeżość, która przetrwa mody. W najlepszym wydaniu jest wyrafinowana bez pretensji, łagodna bez słabości i dyskretnie urocza: przyjaciółka z nienagannymi manierami, która też jest pierwsza do śmiechu i pierwsza do pomocy. Staroświecki wdzięk i nowoczesne ciepło splecione w pięknym i trwałym imieniu — godna, czuła i łagodnie promienna.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Juliana kocha z elektrycznym napięciem iuvenis, z iskrą ponadczasową i pełną życia, która nie chce zgasnąć. Nie zabiega; ona oczarowuje. Jej uwodzenie nie jest wyliczoną pułapką, lecz nieodpartą siłą grawitacji, zakorzenioną w królewskiej pewności siebie rodu Julia. Szuka partnera, który dorówna jej intelektualnej głębi i duchowej żywotności, przyciągana przez umysły, które rzucają jej wyzwanie, a nie tylko ją podziwiają. Dla Juliany miłość jest dynamicznym tańcem równych sobie, w którym pasja wyraża się przez ostry umysł i głęboki rezonans emocjonalny. Jednak jej płomienna natura wymaga ciągłej stymulacji. Stagnacja jest jej słabym punktem; banalność, przewidywalność i emocjonalna płytkość wyczerpią jej duszę szybciej niż jakikolwiek konflikt. Potrzebuje kochanka, który będzie w stanie nadążyć za jej młodzieńczą energią, oferując zarówno stabilność starej tradycji, jak i emocje nowości. Jeśli nie będziesz w stanie dorównać jej ogniowi, ona po prostu będzie płonąć jaśniej gdzie indziej, zostawiając cię w popiele ochłodzonej obojętności.
Jest to żeńska forma łacińskiego Julianus, powiązanego z rodem Julia i z ideą „młodości”.
Imieniny Juliany przypadają 16 lutego, ku czci św. Juliany z Nikomedii. Była ona młodą dziewicą-męczennicą IV wieku.
16 lutego, święto św. Juliany z Nikomedii.
Tak — imię to nosiły europejskie rodziny królewskie, w szczególności królowa Juliana Holenderska.
Oba wywodzą się od rodu Julia, ale Juliana pochodzi od pełniejszej formy Julianus, co skutkuje dłuższym i bardziej płynnym imieniem.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.