Znaczenie: Kto walczy w bitwie.
Edda to włoska adaptacja skandynawskiego Hedda, zdrobnienia od Edvige, pochodzącego z germańskiego Hadawig (hadu „bitwa” + wig „walka”).
16 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Elżbieta.
Księżniczka Śląska w XIII wieku, pochodząca z bawarskiej szlachty i związana z francuskim dworem. Wykorzystała swój status, aby wspierać zakładanie instytucji charytatywnych i edukacyjnych, jednocześnie zapewniając stałą obecność przy rodzinie w niestabilnym kontekście politycznym.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by przekształcić pozycję społeczną w dźwignię wzajemnej pomocy, a nie w zwykły przywilej. To dowód na to, że prawdziwy wpływ mierzy się solidnością więzi, które się tka, a nie władzą, którą się sprawuje.
Źródło: Nominis
Edda obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 16 października.
Edda to imię krótkie i dźwięczne, o nordyckim uroku. Powstało jako włoska adaptacja skandynawskiego Hedda, skróconej formy Edvige, która ma korzenie w germańskim Hadawig, złożonym z hadu, „bitwa”, i wig, „walka”: imię wojownicze, a więc „ta, która walczy”. Do tego wojennego echa dołącza się inne, literackie: w kulturze skandynawskiej „Edda” jest również tytułem wielkich zbiorów mitów i poematów nordyckich, co nadaje imieniu starożytny i legendarny charakter.
We Włoszech imię to zyskało pewną popularność na początku XX wieku, ułatwioną przez rozpoznawalność niektórych postaci publicznych. Ponieważ nie istnieje święta o imieniu Edda, imieniny obchodzi się wspólnie z Edvige, 16 października.
Dziś Edda jest rzadkie i retro, odnowione dzięki swojej suchej i nowoczesnej muzykalności oraz silnemu i nieco tajemniczemu charakterowi, który je wyróżnia. To małe imię, ale pełne temperamentu, które nie przechodzi niezauważone.
Edda to krótkie i ostre jak ostrze imię, a osobowość, którą przywołuje, ma tę samą skoncentrowaną intensywność. Za dwoma sylabami kryje się wojownicze korzenie — „bitwa” i „walka” — które opowiadają o silnym, zdecydowanym charakterze, w żadnym razie skłonnym do poddania się. Edda nie jest z tych, które pozwalają na siebie nadepnąć: ma solidny kręgosłup i wolę, która potrafi stać się stalowa, gdy to konieczne.
Do tej bojowej natury dołącza się legendarny urok imienia, który pokrywa się z antycznymi zbiorami mitologii nordyckiej: w Eddzie jest coś starożytnego i tajemniczego, aura bohaterki sag, która czyni ją fascynującą i trudną do rozszyfrowania na pierwszy rzut oka. Jest z natury niezależna, kocha swoją wolność i słabo znosi ograniczenia; liczba pięć nadaje jej zresztą ciekawski i niecierpliwy wobec rutyny duch, zawsze gotowy do zmian, eksploracji i ponownego wynajdowania siebie.
Ale Edda to nie tylko upór. Pod skorupą kryje się żywa wrażliwość i temperament pełen pasji, zdolny do całkowitej lojalności wobec niewielu osób, które dopuszcza do swojego kręgu. W ich przypadku jest hojna, opiekuńcza, zaskakująco słodka. Ma suchy i bezpośredni humor, nie rzuca zbędnych komplementów i mówi, co myśli, co czyni ją orzeźwiającym i szczerym towarzystwem.
Retro i nowoczesna jednocześnie, Edda przynosi imię z początku XX wieku z współczesną postawą. To kobieta, która nie podąża za czyjąś aprobatą: wybiera swoją drogę, przemierza ją z podniesioną głową i zostawia ślad. Małe imieniem, wielka temperamentem, Edda to charakter, którego łatwo nie zapomina się.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Edda nie szuka bielskiej słodyczy; szuka uderzenia, iskry, która rozrywa powietrze. Jej imię, które drży od „bitwy” i „walki”, odbija się w jej pocałunkach: nie są to nieśmiałe pieszczoty, lecz ferozalne i otulające deklaracje posiadania. Przy uwodzeniu Edda używa surowego, niemal prymitywnego magnetyzmu, przyciągając tych, którzy mają odwagę patrzeć na jej wewnętrzny ogień, nie cofając się. Lubi odważność, intelektualne i fizyczne wyzwanie, które poprzedza objęcie. Jednak jej namiętność ma precyzyjną granicę: nudność jest jej zaprzysięgłym wrogiem. Monotonny partner, pozbawiony iskry lub woli, natychmiast ją męczy, chłodząc jej ciepło w cichym, ale ostatecznym lodzie. Edda kocha tak, jak walczy: z całkowitą oddaniem, stawiając wszystko, ponieważ dla niej miłość jest jedyną wojną, która warto wygrać, pod warunkiem, że przeciwnik będzie na miarę jej nieposkromionego ducha.
Jest to włoska adaptacja skandynawskiego Hedda, zdrobnienia germańskiego imienia Edvige.
Wracając do Edvige (Hadawig, „bitwa” + „walka”), oznacza „tę, która walczy w bitwie”.
Dzień imienin Eddy obchodzony jest 16 października, w dniu świętej Edwygi z Saksonii. Była ona księżną Saksonii.
Imię pokrywa się z tytułem islandzkich „Edd”, zbiorów mitów nordyckich, ale jako imię własne wywodzi się od Edvige.
To jest imię retro, rozpowszechnione głównie na początku XX wieku, dziś rzadkie i dlatego oryginalne.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.