Znaczenie: prosperowanie, szczęście lub błogosławieństwo.
Od Fortunatus, rzymskiego przydomka o dobrym znaczeniu.
12 lipca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Fortunat z Akwilei. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Diakon wczesnych wieków chrześcijaństwa, aktywny w Akwilei w okresie cesarstwa rzymskiego. Przyjął swoje przekonania z rzadką upartością, odmawiając wyrzeczenia się swoich zasad pod presją cesarską. Jego męczeństwo świadczy o absolutnym odwadze, by pozostać wiernym samemu sobie.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że uczciwość czasem wymaga poniesienia wysokiej ceny. Ta postać przypomina nam, że godność zdobywa się, odmawiając ugięcia się, nawet gdy wszyscy proszą nas o to.
Fortunato obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 12 lipca.
Niewiele imion jest tak optymistycznych jak Fortunato: Rzymianie już używali go jako cognomen o dobrym znaczeniu, jako gotowej wróżby pomyślności i szczęścia. Z nadejściem chrześcijaństwa imię zyskało głębsze znaczenie, przywołując nie tyle ślepy los, co błogosławieństwo, dar otrzymany z góry: nosiło je nie mniej niż dziewiętnastu świętych.
We Włoszech Fortunato jest klasykiem tradycji ludowej, szczególnie cenionym na Południu i związanym z licznymi świętami patronalnymi. Ma ten autentyczny smak imion, które wyrażają nadzieję, typowych dla rodzin, które w imieniu wyrażały pragnienie dla swojego dziecka.
Dziś brzmi vintage i ciepło, to imię, które się uśmiecha. Osoba, która je nosi, często postrzegana jest jako osoba słoneczna, o dobrym charakterze, zdolna wnosić radość i szczyptę szczęścia wszędzie tam, gdzie się pojawi.
Fortunato nie jest imieniem, lecz proroctwem zapisanym we krwi, złotą etykietą przyklejoną do nieposkromionej duszy. Jego istnienie jest starożytnym szeptem, który odbija się echem od rzymskiej Fortuny, tej mrocznej i kapryśnej bogini, która bezlitośnie kręci kołem. Noszenie tego imienia oznacza przyjście na świat z wiatrem w żagle, ale też z ciągłym i zdradliwym cieniem katastrofy czyhającym w pobliżu. Fortunato jest tragicznym artystą, który maluje krwistą czerwienią, przekonany, że szczęście jest jedynie opinią do podważenia. Jego dominującą cechą nie jest samo szczęście, lecz bezczelna arogancja, z jaką uważa się za jego pana. Jak mawiał Seneka: „Szczęście jest przyjacielem przygotowanych umysłów”, ale Fortunato wie, że umysł niewiele znaczy, gdy przeznaczenie patrzy ci w oczy i się śmieje. Żyje w ambiwalencji między boską łaską a wrogim losem, jest linoskoczkiem na napiętej linie nad przepaścią pełną słońca. Nie szuka stabilności, szuka epifanii.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Fortunato nie szuka przyjaciela, szuka antidotum. Uwodzenie jest dla niego bronią obosieczną, ostrą i zabójczą. Zbliża się do partnera ze zmysłową odwagą, która smakuje jak stare wino i nagły deszcz: nie prosi o pozwolenie, narusza przestrzenie. Kocha namiętności, które palą, pocałunki, które zostawiają ślady, intensywność, która bardziej trzęsie kolanami niż sercem. Co go przyciąga, to nieprzewidywalność, spojrzenie kogoś, kto nie daje się łatwo oswoić; szuka płomienia, który nie zgaśnie przy pierwszym podmuchu wiatru. Z kolei głęboko irytuje go nuda, ta szara i przewidywalna rutyna, która dusi duszę. Dla Fortunato kochać to akt odwagi, skok w pustkę z pewnością, że skrzydła otworzą się dopiero w trakcie upadku. Nie kocha, by pocieszać, kocha, by transformować, by stopić dwa przeznaczenia w jedną, niszczycielską teraźniejszość.
Oznacza „ten, który ma szczęście”, „osoba obdarzona przez los”, od łacińskiego fortunatus.
Główna data to 12 lipca (święty Fortunato z Akwilei, wspólnie ze świętym Ermagorą), ale istnieje wielu innych świętych o tym samym imieniu obchodzonych w innych terminach.
Tak, był już używany jako cognomen o dobrym znaczeniu w starożytnym Rzymie i utrzymał się dzięki wielu świętym, którzy nosili to imię.
Głównie na południu Włoch, gdzie oddanie świętym o tym samym imieniu utrzymało tę tradycję przy życiu.
Tak, Fortunata, również o starożytnej tradycji.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.