Znaczenie: dobry omen lub pomyślność i szczęście lub błogosławieństwo, dar otrzymany z góry.
Rzymianie używali Fortunato jako imienia nadawanego w dobrym omenie, a później chrześcijaństwo wzbogaciło je o znaczenie błogosławieństwa.
12 lipca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Fortunat z Akwilei. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Diakon wczesnych wieków chrześcijaństwa, aktywny w Akwilei w okresie cesarstwa rzymskiego. Przyjął swoje przekonania z rzadką upartością, odmawiając wyrzeczenia się swoich zasad pod presją cesarską. Jego męczeństwo świadczy o absolutnym odwadze, by pozostać wiernym samemu sobie.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że uczciwość czasem wymaga poniesienia wysokiej ceny. Ta postać przypomina nam, że godność zdobywa się, odmawiając ugięcia się, nawet gdy wszyscy proszą nas o to.
Fortunato obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 12 lipca.
Niewiele imion jest tak optymistycznych jak Fortunato: Rzymianie już używali go jako cognomen o dobrym omenie, gotowego zwiastuna pomyślności i szczęścia. Z nadejściem chrześcijaństwa imię wzbogaciło się o znaczenie, przywołując nie tyle ślepe szczęście, co błogosławieństwo, dar otrzymany z góry: nosiło je nie mniej niż dziewiętnastu świętych.
We Włoszech Fortunato jest klasyką tradycji ludowej, szczególnie ceniony na Południu i związany z licznymi świętami patronalnymi. Ma ten autentyczny smak imion, które opowiadają o nadziei, typowych dla rodzin, które w imieniu zakładały pragnienie dla dziecka.
Dziś brzmi w stylu vintage i ciepło, to imię, które się uśmiecha. Osoby, które je noszą, często postrzegane są jako osoby słoneczne, o dobrym charakterze, zdolne nieść radość i odrobinę szczęścia tam, gdziekolwiek się znajdują.
Fortunato nie jest imieniem, to przepowiednia zapisana we krwi, złota etykieta przyklejona do nieposkromionej duszy. Jego istnienie jest starożytnym szeptem, który odbija się echem od rzymskiej Fortuna, tej mrocznej i kapryśnej bogini, która obraca kołem bez litości. Noszenie tego imienia oznacza przyjść na świat z wiatrem w żagle, ale też z ciągłym i zdradliwym cieniem katastrofy czyhającym w tle. Fortunato jest tragicznym artystą, który maluje krwistą czerwienią, przekonany, że szczęście to jedynie opinia, którą należy podważyć. Jego dominującą cechą nie jest samo szczęście, lecz bezczelna arogancja, wynikająca z przekonania, że jest jego właścicielem. Jak mówił Seneka: „Szczęście jest przyjacielem przygotowanych umysłów”, ale Fortunato wie, że umysł niewiele znaczy, gdy przeznaczenie patrzy ci w oczy i się śmieje. Żyje w ambiwalencji między boską łaską a wrogością losu, jest linoskoczkiem na linie rozpiętej nad przepaścią słońca. Nie szuka stabilności, szuka epifanii.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Fortunato nie szuka przyjaciela, szuka antidotum. Uwodzenie jest dla niego bronią obosieczną, ostrą i zabójczą. Zbliża się do partnera ze zmysłową odwagą, która pachnie starym winem i nagłym deszczem: nie prosi o pozwolenie, narusza przestrzenie. Kocha namiętności, które palą, pocałunki, które zostawiają ślad, intensywność, która bardziej trzęsie kolanami niż sercem. Co go przyciąga, to nieprzewidywalność, spojrzenie kogoś, kto nie daje się łatwo oswoić; szuka płomienia, który nie zgaśnie na pierwszy podmuch wiatru. Wręcz przeciwnie, głęboko irytuje go nuda, ta szara i przewidywalna rutyna, która dusi duszę. Dla Fortunato kochać to akt odwagi, skok w pustkę z pewnością, że skrzydła otworzą się dopiero w trakcie upadku. Nie kocha, by pocieszać, kocha, by transformować, by zlać dwa losy w jedną, niszczycielską teraźniejszość.
Oznacza „ten, kto ma dobre szczęście”, „osoba obdarzona przez los”, od łacińskiego fortunatus.
Głównym dniem jest 12 lipca (święty Fortunato z Akwilei, wraz ze świętym Ermagorą), ale istnieje wielu innych świętych o tym samym imieniu w innych dniach.
Tak, było już używane jako imię o dobrym znaczeniu w starożytnym Rzymie i utrzymało się dzięki wielu świętym, którzy je nosili.
Szczególnie na południu Włoch, gdzie oddanie świętym o tym samym imieniu utrzymało tradycję przy życiu.
Tak, Fortunata, również o starożytnej tradycji.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.