Znaczenie: zwycięzca, ten, który pokonuje.
Z łacińskiego Vincentius, wywodzącego się od imiesłowu vincens („ten, który zwycięża”), od czasownika vincere („zwyciężać, triumfować”).
22 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Wincencj.
Hiszpański diakon IV wieku, aktywny w Walencji w okresie Cesarstwa Rzymskiego. Odmówił wyrzeczenia się swoich przekonań w obliczu tortur i prześladowań, zachowując spokój i humor do samego końca. Ta absolutna integralność uczyniła go figurą oporu.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że moc ducha nie polega na krzyku, lecz na pozostawaniu sobą, gdy wszystko się wali. Ta wytrwałość w obliczu przeciwności pozostaje wzorem ludzkiej godności.
Vicente obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 22 stycznia.
Imię Vicente wywodzi się z łacińskiego Vincentius, oznaczającego „zwycięzcę”, i zostało z entuzjazmem przyjęte przez wczesnych chrześcijan ze względu na konotację duchowego zwycięstwa nad śmiercią. W Hiszpanii kluczową postacią jest święty Vicente Mártir, diakon z Saragossy, który poniósł męczeńską śmierć w Walencji około 304 roku podczas prześladowań za panowania Dioklecjana; jest on patronem Walencji, a jego święto, przypadające 22 stycznia, przepaja tradycją całe miasta.
Imię zyskuje drugiego wielkiego patrona w osobie świętego Vicente Ferrera, płomiennego walencjańskiego kaznodziei dominikańskiego z XV wieku (5 kwietnia), oraz świętego Vicente de Paulo, apostoła miłosierdzia. Te potrójne święte korzenie wyjaśniają jego silną pozycję w Lewancie i na terenie całej Hiszpanii, gdzie przez pokolenia było to imię karczem, ulic i całych rodzin.
Dziś Vicente zachowuje autentyczny i przyjazny charakter, z tą ujmującą nutą imienia „z czasów przedwiecznych”. Jego zdrobnienie Vicent w języku walencjańskim i czułe Chente w Meksyku utrzymują je przy życiu. Jest postrzegane jako ciepłe, bliskie i historyczne imię, łączące klasyczne brzmienie z wyraźnie śródziemnomorskim urokiem.
Vicente jest przede wszystkim ciepły: w jego charakterze dominują lojalność i wrażliwość, przejawiające się w tej śródziemnomorskiej swobodzie, która czyni go tym rodzajem przyjaciela, którego spotyka się przy barze i w długich rozmowach. Jego imię oznacza „zwycięzca”, i choć nie nosi go jak odznaki, w nim drzemie cicha upartość — taka, jaką miał diakon, który nie chciał się ugiąć, czy Vicente Ferrer, który poświęcił swoje życie innym — która ujawnia się, gdy naprawdę to ma znaczenie.
Jego energia jest towarzyska i pogodna, raczej niż przytłaczająca; ceni sobie grupę, rodzinę, sąsiedzkie święto, a jego potrzeba bycia kochanym jest realna, choć nigdy nie nachalna. Dyplomacja przychodzi mu naturalnie: wie, jak wygładzić tarcia, mediować i utrzymać pokój, ponieważ ponad wszystko ceni harmonię. Nie jest to mężczyzna do wielkich kłótni, ale do budowania mostów i podawania talerza jedzenia.
Vicente ma urocze jądro oraz pogodny, bezpretensjonalny humor, pozbawiony złośliwości. Podobnie jak poeta Aleixandre, potrafi ukryć głęboką wrażliwość pod prostym wyglądem; podobnie jak trener Del Bosque, prowadzi, nie podnosząc głosu, zdobywając szacunek dzięki spokojowi, a nie wielkim gestom. Ambicja jest obecna, ale służy ludziom wokół niego: odnosi sukcesy, by lepiej o nich dbać.
Stabilny, wiarygodny, hojny, typowy Vicente jest przyjaznym filarem swojego otoczenia, tym, który organizuje rodzinny obiad i pamięta o urodzinach każdego. Może nie goni za reflektorami, ale gdy je ma, wypełnia je naturalnie, z dobrym humorem. Zwycięzca z tych, którzy wygrywają z ogromną przewagą... w uczuciach.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Vicente nie zaleca się; on zdobywa. Z łacińskim ciężarem vincens w duszy, jego romans jest kampanią, a nie tańcem. Zmysłowo oddziałuje cichą, przerażającą pewnością siebie generała, który wie, że bitwa jest już wygrana. Jego spojrzenie nie jest prośbą, lecz roszczeniem. Przyciąga go opór, bo zdobyte serce oferuje najgłębszy dreszcz, jednak gardzi słabym poddaniem się bez pasji. Szuka muzy, która wytrzyma jego intensywność, partnerki, której duch dorównuje jego własnej nieustępliwej determinacji. Nuda jest jego prawdziwym wrogiem; pragnie żaru walki, tarcia dwóch woli zderzających się, zanim się ze sobą złączą. Jednak gdy już zwycięży, jego oddanie jest absolutne i zaciekłe. Nie kocha lekko; kocha z ostatecznością wyroku. Należeć do Vicentego oznacza być wybranym przez siłę natury, być trzymanym w uścisku mężczyzny, który postrzega miłość jako ostateczny triumf. Potrzebuje kochanki, która rozumie, że jego dominacja nie jest okrucieństwem, lecz głęboką, zmysłową pewnością.
Oznacza „zwycięzcę” lub „tego, kto pokonuje”, od łacińskiego vincens (vincere, „pokonywać”).
22 stycznia, w dniu świętego Wincentego Męczennika z Saragossy, patrona Walencji. Święty Wincenty Ferrer jest czczony 5 kwietnia.
Pochodzi z łacińskiego Vincentius, szeroko rozpowszechnionego przez męczenników i świętych chrześcijańskich z wczesnych stuleci.
Tak, Vicenta, dziś rzadkie, ale w poprzednich pokoleniach powszechne.
Vicent, forma szeroko stosowana w Walencji dzięki nabożeństwu do jej świętych.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.