Znaczenie: zwycięzca, ten, kto zwycięża.
Z łacińskiego Vincentius, pochodzącego od imiesłowu vincens („ten, który zwycięża”), od czasownika vincere („zwyciężać, tryumfować”).
22 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Wacław.
Hiszpański diakon IV wieku, aktywny w Saragossie, zmarły w Walencji. Odmówił odarcia od swoich przekonań w obliczu prześladowań rzymskich, znosząc tortury i wygnanie, nie ustępując nigdy. Jego upór czyni go symbolem nieugiętego oporu.
Co z tego zostaje: Tu się tu dowiadujemy, że wewnętrzna spójność może przetrwać zewnętrzną przemoc. Bronienie tego, co uważa się za słuszne, nawet za wszelką cenę, pozostaje aktem absolutnej wolności.
Vicente obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 22 stycznia.
Vicente wywodzi się z łacińskiego imienia Vincentius, oznaczającego „zwycięzca”, które pierwsi chrześcijanie przyjęli z entuzjazmem ze względu na jego przesłanie duchowego zwycięstwa nad śmiercią. W Hiszpanii kluczową postacią jest św. Wincenty Męczennik, diakon z Saragossy, który poniósł męczeńską śmierć w Walencji około roku 304 podczas prześladowań za czasów Dioklecjana; jest on patronem Walencji, a jego święto, przypadające 22 stycznia, nadaje całym miastom charakter pełen tradycji.
Imię zyskuje drugiego wielkiego patrona w osobie św. Wincentego Ferreriusza, zapalonego dominikańskiego kaznodziei z Walencji z XV wieku (5 kwietnia), oraz św. Wincentego à Paulo, apostoła miłosierdzia. To potrójne święte pochodzenie wyjaśnia jego silne zakorzenienie na wschodnim wybrzeżu Hiszpanii (Levante) oraz w całym kraju, gdzie przez pokolenia było nazwą karczm, ulic i całych rodzin.
Dziś Vicente zachowuje swój typowo hiszpański, przyjazny charakter, z tą ujmującą cechą imienia „z tradycji”. Jego zdrobnienie Vicent w języku katalońskim (walenckim) oraz czułe Chente w Meksyku utrzymują je przy życiu. Postrzegane jest jako ciepłe, bliskie i obarczone historią imię, które łączy klasyczną brzmieniowość z bardzo śródziemnomorską otwartością.
Vicente jest przede wszystkim ciepły: lojalność i wrażliwość rządzą jego charakterem, z tą śródziemnomorską otwartością, która czyni go przyjacielem od baru i do długich rozmów. Jego imię oznacza „zwycięzcę” i choć nie ma go wytatuowanego, tkwi w nim spokojny upór – ta diakona, który się nie poddaje, czy Vicente Ferrera, który poświęca życie innym – która pojawia się, gdy naprawdę to ważne.
Jego energia jest towarzyska i sympatyczna, a nie przytłaczająca; ceni sobie grupę, rodzinę, ludowe świętowanie, a jego potrzeba czucia się kochanym jest realna, choć nigdy nie nachalna. Dyplomacja przychodzi mu łatwo: potrafi łagodzić napięcia, mediować i przywracać pokój, ponieważ ponad wszystko ceni harmonię. Nie jest mężczyzną od wielkich kłótni, lecz od budowania mostów i podawania talerza jedzenia.
W Vicencie jest coś ujmującego i dobry humor, prosty, bez złośliwości. Jak poeta Aleixandre, może ukrywać głęboką wrażliwość pod prostym wyglądem; jak Del Bosque, rządzi bez podnoszenia głosu, zdobywając szacunek dzięki spokoju, a nie efektownym zrywom. Jego ambicja istnieje, ale służy jego bliskim: zwyciężać, by lepiej się nimi zaopiekować.
Stabilny, wiarygodny, hojny, typowy Vicente jest sympatycznym filarem swojego otoczenia, tym, który organizuje rodzinne posiłki i pamięta o wszystkich urodzinach. Może nie szuka reflektorów, ale gdy je ma, wypełnia je naturalnością i dobrym nastawieniem. Zwycięzca, który wygrywa różnicą goli... w czułości.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Vicente nie szepcze, narzuca się. Jego natura, wykuwająca się w zwycięstwie, przemienia miłość w podbój godny opowiedzenia. Nie szuka komfortu rutyny, lecz intensywności pojedynku, w którym oboje dobrowolnie ustępują. Jego uwodzenie jest bronią białą – elegancką i śmiertelną; owija Cię pewnością siebie kogoś, kto już wygrał, patrząc na Ciebie tak, jakby już znał zakończenie historii, a Ty po prostu jeszcze nie.
Fascynuje go ostra inteligencja i przepełniająca pasja; co go śmiertelnie nudzi, to bierność, ta apatia, która pachnie z góry przegraną. W łóżku jest panem swojego tempa, wymagając całkowitego oddania, ponieważ dla niego miłość jest aktem wspólnego triumfu. Jednak jego największą słabością jest jego własna pycha. Jeśli poczuje, że druga osoba nie odpowiada z tą samą siłą życiową, wycofa się z nienaruszoną godnością, zostawiając pustkę, którą wypełnić może tylko ktoś zdolny go wyzwać i pokonać, lub zostać przez niego pokonany.
Oznacza „zwycięzca” lub „ten, który zwycięża”, od łacińskiego vincens (vincere, „zwyciężać”).
22 stycznia, w święto św. Wicencjusza Męczennika z Saragossy, patrona Walencji. Św. Wicencjusza Ferrera obchodzi się 5 kwietnia.
Z łacińskiego Vincentius, bardzo rozpowszechnionego przez męczenników i świętych chrześcijańskich pierwszych stuleci.
Tak, Vicenta, dziś rzadko spotykane, ale powszechne w poprzednich pokoleniach.
Vicent, forma bardzo rozpowszechniona we Wspólnocie Walenckiej ze względu na nabożeństwo do jej świętych.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.