Znaczenie: zwycięzca.
Z łacińskiego Vincentius, „zwycięzca”.
22 stycznia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Wacław. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Hiszpański diakon IV wieku, aktywny w Saragossie, zmarły w Walencji. Odmówił odarcia od swoich przekonań w obliczu prześladowań rzymskich, znosząc tortury i wygnanie, nie ustępując nigdy. Jego upór czyni go symbolem nieugiętego oporu.
Co z tego zostaje: Tu się tu dowiadujemy, że wewnętrzna spójność może przetrwać zewnętrzną przemoc. Bronienie tego, co uważa się za słuszne, nawet za wszelką cenę, pozostaje aktem absolutnej wolności.
Vicente obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 22 stycznia.
Vicente wywodzi się z łacińskiego Vincentius, co oznacza „zwycięzca”, imię, które pierwsi chrześcijanie przyjęli z entuzjazmem ze względu na jego przesłanie duchowego zwycięstwa nad śmiercią. W Hiszpanii kluczową postacią jest św. Wincenty Męczennik, diakon z Saragossy, który został umęczony w Walencji około 304 roku podczas prześladowań Dioklecjana; jest patronem Walencji, a jego święto, obchodzone 22 stycznia, nadaje całym miastom tradycyjny charakter.
Imię zyskało drugiego wielkiego patrona w osobie św. Wincentego Ferrera, zapalonego kaznodziei dominikańskiego z Walencji z XV wieku (5 kwietnia), oraz św. Wincentego a Paulo, apostoła miłosierdzia. Te potrójne święte korzenie wyjaśniają jego silne zakorzenienie na wschodnim wybrzeżu Hiszpanii (Levante) i w całym kraju, gdzie przez pokolenia było nazwą karczem, ulic i całych rodzin.
Dziś Vicente zachowuje swojski i przyjazny charakter, z tym ujmującym akcentem imienia „na całe życie”. Jego zdrobnienie Vicent w języku walencjańskim i czułe Chente w Meksyku utrzymują je przy życiu. Postrzegane jest jako ciepłe, bliskie i historyczne imię, łączące klasyczną brzmieniowość z bardzo śródziemnomorską sympatią.
Vicente jest przede wszystkim ciepły: lojalność i wrażliwość rządzą jego charakterem, wraz z tą śródziemnomorską sympatią, która czyni go przyjacielem od kieliszka i do długich rozmów. Jego imię oznacza „zwycięzcę” i choć nie ma go wytatuowanego, tkwi w nim spokojny upór – upór diakona, który się nie ugina, i Vicentego Ferrera, który poświęca życie innym – która pojawia się, gdy naprawdę to ma znaczenie.
Jego energia jest towarzyska i uprzejma, a nie przytłaczająca; ceni grupę, rodzinę, ludowe święto, a jego potrzeba czucia się kochanym jest realna, choć nigdy nachalna. Dyplomacja przychodzi mu łatwo: wie, jak łagodzić spory, mediować i zaprowadzać pokój, ponieważ ponad wszystko ceni harmonię. Nie jest człowiekiem wielkich kłótni, ale budowania mostów i oferowania talerza jedzenia.
W Vicencie jest urokliwa podstawa i dobry, prosty humor, pozbawiony złośliwości. Jak poeta Aleixandre, może ukrywać głęboką wrażliwość pod prostym wyglądem; jak Del Bosque, rządzi bez podnoszenia głosu, zdobywając szacunek dzięki spokojowi, a nie efektowi zaskoczenia. Jego ambicja istnieje, ale służy jego bliskim: zwyciężać, aby lepiej się nimi opiekować.
Stabilny, wiarygodny, hojny, typowy Vicente jest uprzejmym filarem swojego otoczenia, tym, który organizuje rodzinny obiad i pamięta o wszystkich urodzinach. Może nie szuka uwagi, ale gdy ją ma, wypełnia ją naturalnością i dobrym humorem. Zwycięzca, który wygrywa różnicą goli... w czułości.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Vicente nie szepcze, lecz narzuca. Jego natura, wykuta w zwycięstwie, zamienia miłość w podbój godny opowiedzenia. Nie szuka komfortu codzienności, lecz intensywności pojedynku, w którym oboje dobrowolnie ustępują. Jego uwodzenie jest bronią białą, elegancką i zabójczą; owija cię pewnością siebie kogoś, kto już wygrał, patrząc na ciebie tak, jakby już znał zakończenie historii, a ty po prostu jeszcze nie.
Zakochuje się w bystrych umysłach i przepełnionej pasji; co go śmiertelnie nudzi, to pasywność, ta apatia, która pachnie z góry przegraną. W łóżku jest panem swojego tempa, wymagając całkowitego oddania, ponieważ dla niego miłość jest aktem wspólnego triumfu. Jednak jego największą słabością jest jego własna pycha. Jeśli poczuje, że druga osoba nie odpowiada mu z równą siłą życiową, wycofa się z nienaruszoną godnością, pozostawiając pustkę, którą wypełnić może jedynie ktoś zdolny go wyzwać i pokonać, albo zostać przez niego pokonany.
Oznacza „zwycięzcę” lub „tego, który zwycięża”, od łacińskiego vincens (vincere, „zwyciężać”).
22 stycznia, w święto św. Wicentego Męczennika z Saragossy, patrona Walencji. Święto św. Wicentego Ferrera obchodzone jest 5 kwietnia.
Z łacińskiego Vincentius, bardzo rozpowszechnione przez męczenników i świętych chrześcijańskich pierwszych stuleci.
Tak, Vicenta, dziś rzadko spotykane, ale powszechne w poprzednich pokoleniach.
Vicent, forma bardzo rozpowszechniona w Walencji dzięki nabożeństwu do jego świętych.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.