Znaczenie: Rada władcy / dobrze doradzony władca.
Pochodzi ze staronordyckiego Rögnvaldr, łączącego regin „rada, dekret (bogów)” i valdr „władca”; gaelicka forma Raghnall dała początek szkockiemu Ronald.
20 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Ronald z Orkney.
Hrabia Orkney i skald, w XII wieku, na wyspach Szkocji. Założył katedrę św. Magnusa w Kirkwall, który jest ważnym zabytkiem architektonicznym, i pozostawił dzieło poetyckie, które wywarło wpływ na kulturę nordycką jego czasów.
Co z tego zostaje: Można zbudować coś trwałego, co wykracza poza swoją epokę, łącząc władzę polityczną z tworzeniem sztuki. Jest to dowód na to, że można zostawić konkretny i elegancki ślad w historii.
Źródło: Nominis · anastpaul.com
Ronald obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 20 sierpnia; we Francji 16 września.
Ronald wywodzi się ze staronordzkiego Rögnvaldr, oznaczającego „rada władcy”, i został przeniesiony przez Morze Północne przez Wikingów, a w Szkocji złagodzony do formy Ronald i Raghnall. Jego świętym patronem jest Rögnvald Kali Kolsson, dwunastowieczny hrabia Orkadów, który założył katedrę św. Magnusa i został kanonizowany w 1192 roku, co nadało imieniu święto przypadające na 20 sierpnia.
Przez stulecia imię to było wyraźnie szkockie, a w latach 30. i 40. XX wieku stało się powszechnie popularne w świecie anglojęzycznym, emanując ciepłym, dżentelmeńskim urokiem połowy XX wieku. Jego skrócone formy Ron i Ronnie same w sobie zyskały wielką sympatię.
Począwszy od prezydenta Ronalda Reagana, przez fikcyjnego Rona Weasleya, aż po legendę rocka Ronnie’ego Wooda, imię to obejmuje autorytet, lojalność i swobodny dobry humor. Dziś Ronald brzmi jak przyjazna, nieco vintage’owa klasyka — solidna, wesoła i bez wątpienia dobroduszna.
Ronald to pogodny żartowniś o złotym sercu. Humor jest jego znakiem rozpoznawczym — to dar lekkości na osiem punktów w dziesięciopunktowej skali, dzięki któremu staje się ciepłym, zabawnym centrum każdego spotkania, wujkiem, którego okropne kalambury w sekrecie kochasz. Jego komedia jest jednak łagodna, nigdy raniąca; to humor mężczyzny, który naprawdę lubi ludzi. Pod żartami kryje się głęboka lojalność: Ronald to przyjaciel, który nigdy o tobie nie zapomina, który porzuci wszystko, gdy to naprawdę ważne, niezłomny w sposób przywołujący korzenie imienia w staronordyckim Rögnvaldr — „rady władcy”, noszonego przez świętego hrabiego Orkadów.
W Ronaldzie jest ciepło z połowy wieku (imię to rozkwitało w latach 30. i 40.), lekko staroświecka galanteria, która wydaje się komfortowa i godna zaufania. Ma silną wolę, chętnie robi po swojemu i nie przejmuje się trendami, a jego żartobliwa wyobraźnia sprawia, że jego historie zawsze mają zwrot akcji, a plany jakiś sznyt. Nie goni za blaskiem reflektorów — woli cię rozbawić niż być podziwianym — i cechuje go łatwa satysfakcja, brak desperackiego dążenia do celu.
Pomyśl o ujmujących Ronaldach i Ronnies: rockandrollowym uśmiechu Ronniego Wooda, merkurialnym geniuszu Ronniego O’Sullivana, a nawet lojalnym, wielkodusznym Ronie Weasleyu. Ronald bywa uparty, gdy już coś postanowi, a jego żartobliwa zbroja może ukrywać ból, gdy tak naprawdę cierpi. Ale w głębi jest hojny, wierny i rozbrajająco ciepły — to taki mężczyzna, który pamięta twoje zamówienie na kawę i imię twojej babci. W najlepszym wydaniu Ronald jest ogniskiem: zabawnym, lojalnym, stabilnym i nieskończenie gościnnym, przyjacielem, który sprawia, że całe pomieszczenie staje się domem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Serce Ronalda bije w rytmie pradawnych nordyckich pływów: rozmyślnie, głęboko i z furią lojalności. Nie podrywa; on rozgląda się. Jego urok nie tkwi w efektownych gestach, lecz w cichej powadze mężczyzny, który wybrał swój kurs. Pociąga go inteligencja równa jego własnej, szuka partnerki, która potrafi utrzymać pozycję w radzie umysłów. Potrzebuje współwładczyni, nie poddanej. W sypialni jego dotyk jest pewny siebie, zakorzeniony w ciężarze historii i obietnicy ochrony. Oferuje miłość dobrze przemyślaną, stabilną i nieugiętą. Nudzi go niekonsekwencja, a odpycha go frywolność. Pragnie wspólnej suwerenności, więzi kutej we wzajemnym szacunku i intelektualnej równości. Jest władcą, który słucha, radą, która chroni. Jego miłość jest twierdzą, ciepłą i nieprzeniknioną, zbudowaną na skale zaufania. Szuka duszy, która rozumie, że prawdziwa moc tkwi w kruchości wobec wybranych. Zdobycie Ronalda oznacza zyskanie dożywotniego, niezachwianego oddania, miłości, która stoi twardo przeciwko burzy, prowadzona przez pradawną mądrość regin i siłę valdr.
„Rada władcy” lub „dobrze doradzony władca”, od staronordyckiego Rögnvaldr (regin „rada” + valdr „władca”).
To szkocka forma nordyckiego Rögnvaldr, sprowadzona do Szkocji przez osadników wikingów, a w gaelu zapisywana również jako Raghnall.
20 sierpnia, w dniu świętego Ronalda z Orkadów, hrabia, który zbudował katedrę św. Magnusa.
Tak — są to bliskie germańskie odpowiedniki, które dzielą rdzenie oznaczające „rada” i „władca”; francuską formą tego imienia jest Renaud.
Ron i Ronnie to klasyczne formy skrócone.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.