Znaczenie: Rada władcy.
Od staronordzkiego Rögnvaldr, w Szkocji złagodzonego do formy Ronald i Raghnall.
20 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Ronald z Orkadów. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Norweski hrabia Orkadów z XII wieku. Inicjował budowę katedry św. Magnusa w Kirkwall i zginął w konflikcie rodzinnym, stając się symbolem męczeństwa politycznego.
Co z tego zostaje: Można budować trwały dzieła w samym środku walk o władzę. Jego historia przypomina, że tworzenie często wymaga odwagi w obliczu przemocy.
Źródło: Wikidata
Ronald obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 20 sierpnia; we Francji 16 września.
Ronald wywodzi się ze staronordzkiego Rögnvaldr, oznaczającego „rady władcy”, które przez Morze Północne przynieśli Wikingowie, a w Szkocji łagodnie przekształciło się w Ronald i Raghnall. Jego patronem jest święty Rögnvald Kali Kolsson, XII-wieczny hrabia Orkadów, który ufundował Katedrę św. Magnusa i został kanonizowany w 1192 roku, co nadało imieniu święto przypadające na 20 sierpnia.
Przez wieki będące wyraźnie szkockim, Ronald stał się powszechnie popularny w całym anglojęzycznym świecie w latach 30. i 40. XX wieku, promieniując ciepłym, rycerskim i średniowiecznym urokiem. Jego skrócone formy Ron i Ronnie zyskały sobie sympatię we własnym zakresie.
Od prezydenta Ronalda Reagana, przez fikcyjnego Rona Weasleya, po legendę rocka Ronnie’ego Wooda, imię to obejmuje autorytet, lojalność i łatwy dobry humor. Dziś Ronald jest postrzegany jako przyjazny klasyk o lekkim, vintage charakterze: godny zaufania, wesoły i nieomylnie dobrej natury.
Ronald to żartowniś o dobrym usposobieniu, z sercem ze złota. Humor jest jego cechą charakterystyczną: ma go w stopniu osiem na dziesięć, co nadaje mu lekkość i sprawia, że staje się ciepłym i zabawnym centrum każdej zabawy, wujkiem, którego kiepskie żarty w sekrecie kochasz. Ale jego komedia jest uprzejma, nigdy ostra; to humor mężczyzny, który naprawdę lubi ludzi. Pod żartami kryje się głęboka lojalność: Ronald to przyjaciel, który nigdy cię nie zapomni, który zostawi wszystko, gdy to się liczy, solidny w sposób, który przywodzi na myśl korzenie imienia w staronordyckim Rögnvaldr — „rada władcy”, noszonego przez świętego hrabiego z Orkadów.
W Ronaldzie jest ciepło z połowy wieku (rozkwitł w latach 30. i 40.), lekko staroświecka galanteria, która wydaje się pocieszająca i godna zaufania. Ma niezależny umysł, chętnie robi swoje i jest obojętny na trendy, z zabawnym i wyobraźniowym sznytem, co oznacza, że jego historie zawsze mają zwrot akcji, a jego plany zawsze mają odrobinę stylu. Nie goni za reflektorami: woli cię rozbawić niż być podziwianym — i jest w nim łatwa satysfakcja, brak desperackiego wysiłku.
Pomyśl o uroczych Ronaldach i Ronniesach: rockerski uśmiech Ronnie’ego Wooda, merkurialny geniusz Ronnie’ego O’Sullivana, nawet lojalny i wielkiego serca Ron Weasley. Ronald może być uparty, gdy już podjęte decyzję, a jego żartobliwa zbroja może ukrywać, kiedy naprawdę mu przykro. Ale w rdzeniu jest hojny, wierny i o rozbrajającym ciepłe — to rodzaj mężczyzny, który zapamięta twoje zamówienie kawy i imię twojej babci. W swoim najlepszym momencie Ronald jest jak kominek: zabawny, lojalny, stabilny i nieskończenie gościnny, przyjaciel, który sprawia, że całe pomieszczenie czuje się jak dom.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Serce Ronalda bije w rytmie dawnych nordyckich pływów: jest rozważne, głębokie i feralnie lojalne. Nie flirtuje; ocenia. Jego urok nie leży w efektownych gestach, lecz w spokojnej powadze mężczyzny, który wybrał swój kierunek. Pociąga go inteligencja, która rezonuje z jego własną, szuka partnera, który może utrzymać swoje miejsce w radzie umysłów. Potrzebuje współwładcy, nie poddanego. W sypialni jego dotyk jest pewny siebie, zakorzeniony w ciężarze historii i obietnicy ochrony. Oferuje dobrze doradzaną, stabilną i bezlitosną miłość. Nudzi go nieprzewidywalność, a odpycha go fruwolność. Pragnie współdzielonego suwerenności, więzi wykuwającej się w wzajemnym szacunku i równości intelektualnej. Jest władcą, który słucha, radą, która chroni. Jego miłość jest twierdzą, ciepłą i nieprzenikalną, zbudowaną na skale zaufania. Szuka duszy, która zrozumie, że prawdziwa władza tkwi w kruchości wobec nielicznych wybranych. Zdobycie Ronalda to zdobycie życia pełnego stałego oddania, miłości, która trzyma się mocno w burzy, prowadzonej przez mądrość starożytnego regin i siłę valdr.
Ronald to imię o staronordyjskim pochodzeniu, oznaczające „rządy władcy”. Pochodzi od nordyjskiego Rögnvaldr i w Szkocji zostało złagodzone do formy Ronald lub Raghnall.
Święto imienia Ronald obchodzone jest w Hiszpanii 20 sierpnia. Data ta upamiętnia świętego Ronalda z Orkadów, norweskiego hrabiego Orkadów z XII wieku.
Imię odnotowało 1320 urodzeń w Hiszpanii, osiągając największą popularność w 1985 roku. Obecnie jest to imię rzadko spotykane.
Formy historyczne obejmują Raghnall w szkockim. Popularnymi zdrobnieniami w języku angielskim są Ron lub Ronnie.
Tak, Ronald jest łatwy do wymówienia i zapisania po hiszpańsku. To krótkie i bezpośrednie imię, które nie stwarza trudności ortograficznych.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.