Znaczenie: Dzień władcy / dobrze doradzanego władcy.
Pochodzi z prasłowiańskiego (altnordische) Rögnvaldr, składającego się z regin „Rada, Dekret (bogów)” i valdr „Władca”; gaelicka forma Raghnall doprowadziła do szkockiego Ronald.
20 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Ronald z Orkadów. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Norweski hrabia Orkadów z XII wieku. Inicjował budowę katedry św. Magnusa w Kirkwall i zginął w konflikcie rodzinnym, stając się symbolem męczeństwa politycznego.
Co z tego zostaje: Można budować trwały dzieła w samym środku walk o władzę. Jego historia przypomina, że tworzenie często wymaga odwagi w obliczu przemocy.
Źródło: Wikidata
Ronald obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 20 sierpnia; we Francji 16 września.
Ronald wywodzi się z staronordzkiego Rögnvaldr, „rada władcy”, które Wikingowie przenieśli przez Morze Północne, a w Szkocji zostało ono skrócone do Ronald i Raghnall. Jego świętym patronem jest Rögnvald Kali Kolsson, hrabia Orkadów z XII wieku, który założył katedrę św. Magnusa i został kanonizowany w 1192 roku, co nadało imieniu święto obchodzone 20 sierpnia.
Przez stulecia jednoznacznie szkockie, imię Ronald stało się w latach 30. i 40. XX wieku powszechnie popularne w całym anglojęzycznym świecie i emanowało ciepłym, dżentelmeńskim urokiem środkowej części XX wieku. Jego skrócone formy Ron i Ronnie były kochane same w sobie.
Między prezydentem Ronaldem Reaganem, fikcyjnym Ronem Weasleyem a legendą rocka Ronnie Woodem imię obejmuje obszary autorytetu, lojalności i lekkiego, dobrego humoru. Dziś Ronald jawi się jako przyjazny, lekko vintage klasyk – wiarygodny, wesoły i nieomylnie dobry.
Ronald to dobrotliwy żartowniś o złotym sercu. Humor jest jego wyróżniającą cechą – to dar lekkości, oceniany na osiem z dziesięciu punktów, który czyni go ciepłym, zabawnym centrum każdej zgromadzenia, wujkiem, którego okropne gry słowne kocha się w ukryciu. Ale jego komedia jest łagodna, nigdy raniąca; to humor mężczyzny, który naprawdę lubi ludzi. Pod żartami płynie głęboka lojalność: Ronald to przyjaciel, który nigdy cię nie zapomni, który porzuci wszystko, gdy to się liczy, wytrwały w sposób przypominający korzenie imienia w staronordyckim Rögnvaldr – „rada władcy”, noszonego przez świętego hrabiego z Orkadów.
W Ronaldzie jest ciepły akcent połowy XX wieku (imię rozkwitało w latach 30. i 40.), lekko staroświecka galanteria, która wydaje się pocieszająca i godna zaufania. Jest niezależny, szczęśliwy z tym, że idzie własną drogą i nie przejmujący się trendami, z zabawnym, wyobraźniowym zacięciem, co oznacza, że jego historie zawsze mają zwrot, a jego plany zawsze pewien rozmach. Nie goni za reflektorami – wolałby cię rozbawić, niż być podziwianym – i jest w nim prosta satysfakcja, brak desperackiego dążenia.
Pomyśl o Ronaldach i Ronniesach, którzy emanują urokiem: rockowy uśmiech Ronniego Wooda, merkuryjny geniusz Ronniego O’Sullivana, nawet lojalny, wielkoduszny Ron Weasley. Ronald może być uparty, gdy już się zdecyduje, a jego żartobliwa zbroja może ukrywać, gdy jest naprawdę ranny. Ale w rdzeniu jest hojny, wierny i nie do przezwyciężenia ciepły – taki rodzaj mężczyzny, który zapamięta twoje zamówienie kawy i imię twojej babci. W swoim najlepszym wydaniu Ronald jest jak kominek: zabawny, lojalny, stały i nieskończenie zapraszający, przyjaciel, który sprawia, że całe pomieszczenie czuje się jak dom.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Serce Ronalda bije w rytm pradawnych nordyckich przypływów: rozważnie, głęboko i straszliwie lojalnie. Nie flirty; wpatruje się. Jego urok nie leży w rzucających się w oczy gestach, lecz w spokojnej powadze mężczyzny, który wybrał swój kurs. Fascynuje go inteligencja odpowiadająca jego własnej, a szuka partnera, który w radzie duchów może utrzymać swoją pozycję. Potrzebuje współwładcy, a nie poddanego. W sypialni jego dotyk jest pewny siebie, zakorzeniony w powadze historii i obietnicy ochrony. Oferuje miłość dobrze doradzoną, trwałą i nieustępliwą. Zniechęca go nieodpowiedzialność, a odstrasza go fruwolność. Czego pragnie, to wspólnej suwerenności, więzi kutej we wzajemnym szacunku i intelektualnej równowadze. Jest władcą, który słucha, radą, która chroni. Jego miłość jest twierdzą, ciepłą i nieprzeniknioną, zbudowaną na skalnym fundamencie zaufania. Szuka duszy, która rozumie, że prawdziwa władza leży w kruchości wobec wybranych. Wywalczenie Ronalda oznacza zasłużenie stałego oddania przez całe życie, miłości, która przetrwa burzę, prowadzonej przez pradawna mądrość regin i siłę valdr.
„Dzień władcy” lub „dobrze doradzony władca”, z dawnego nordyckiego Rögnvaldr (regin „rada” + valdr „władca”).
Jest to szkocka forma nordyckiego imienia Rögnvaldr, które zostało wniesione do Szkocji przez osadników wikingów i jest również zapisywane jako Raghnall w języku gaelickim.
20 sierpnia, w dniu świętego Ronalda z Orkadów, hrabiego, który zbudował katedrę św. Magnusa.
Tak – są bliskimi krewnymi germańskimi, które dzielą rdzenie „Rat + Herrscher”; francuską formą tej rodziny jest Renaud.
Ron i Ronnie to klasyczne skróty.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.