Znaczenie: Sławny kraj / znany w kraju.
Włoska forma imienia Roland, wywodząca się z germańskiego „hrod” (sława) + „land” (ziemia), powstała przez metatezę z Rolanda w Orlando.
15 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Roland de Medici.
Włoski pustelnik z XIV wieku, żyjący w Emilii. Wybrał, by wycofać się w samotność i prowadzić tam życie modlitwy i pokuty, odrzucając doczesne honory, aby poświęcić się wewnętrznej poszukiwaniu.
Co z tego zostaje: Można zdecydować się na oderwanie od otaczających odgłosów, by wsłuchać się we własne sumienie. Ta zdolność do wycofania się bez rezygnacji z siebie pozostaje lekcją wolności.
Źródło: Nominis
Orlando obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 15 września.
Orlando to włoska forma germańskiego imienia, które kojarzy się z epicką wielkością: Hrodland, czyli „chwała ziemi”. Swoją sławę zawdzięcza w całości postaci Orlanda, upadłego paladyna z Roncesvalles, bratanka Karola Wielkiego, po raz pierwszy uwiecznionego we francuskiej pieśni rycerskiej Chanson de Roland, a następnie utrwalonego we włoskich arcydziełach Boiarda (Orlando innamorato) i Ariostego (Orlando furioso). Stamtąd imię weszło do popularnej wyobraźni, sięgając nawet do sycylijskich lalek marionetkowych, gdzie Orlando przedstawiany jest jako szlachetny rycerz walczący z Saracenami.
We Włoszech imię to niesie ze sobą aurę szlachetności i rycerstwa, ma nieco staroświecki wydźwięk, ale zawsze budzi szacunek. Dzień imienin upamiętnia nie legendarnego bohatera, lecz błogosławionego Orlanda de’ Medici, toskańskiego pustelnika z XIV wieku. Dziś Orlando postrzegane jest jako silne, męskie imię, mniej powszechne wśród noworodków, ale przywołujące wierność, odwagę i nutę epickiego romansu, której nie niesie żadne inne imię.
Bycie nazywanym Orlando oznacza niesienie niewidzialnej zbroi. Germańska etymologia – „chwała własnej ziemi” – oraz długi cień paladyna Karola Wielkiego rysują postać, w której honor nie jest szczegółem, lecz fundamentem konstrukcyjnym. Wyobrażony Orlando bywa lojalny do szpiku kości, należy do tych, którzy nie zdradzą przyjaciela nawet pod torturą i traktują dane słowo jak kontrakt wyryty w kamieniu.
W nim tkwi cicha, niemal prastara siła: nie musi podnosić głosu, bo jego sama obecność ma wagę. Jest ambitny, ale nie intrygujący; dąży do celów, które mają znaczenie, do sprawy, czegoś godnego obrony. Podobnie jak rycerska postać w poezji Ariosta, Orlando ma też namiętną i podatną na rany stronę: gdy kocha, robi to szaleńczo, a rozczarowania emocjonalne mogą go wstrząsnąć mocniej niż jakakolwiek bitwa.
Introspekcyjna żyła sugerowana przez liczbę 7 prowadzi go do momentów refleksji, nocnych myśli i potrzeby wycofania się, by naładować baterie. Nie jest błyskotliwym gadułą na salonach; woli konkretne czyny od słów. Jego humor jest suchy, pojawia się, gdy najmniej się go spodziewasz. Daj mu misję do spełnienia i drużynę do ochrony, a stanie się niezmordowany; umieść go w cynicznym środowisku pozbawionym ideałów, a wyblaknie. W przyjaźni jest skałą, na której inni się opierają. W miłości jest romantyczny w starym stylu, należy do tych, którzy wciąż wierzą w epickie gesty. Orlando, w skrócie, to imię, które obiecuje rycerską duszę w świecie, który coraz bardziej potrzebuje rycerzy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Orlando nie szepcze; ogłasza swoją obecność z ciężarem historii i arogancją zdobywcy. Jego imię, metateza rycerskiej pieśni Rolanda, sugeruje kochanka, który traktuje romans jako kampanię do wygrania, a nie jedynie uczucie do przeżycia. Zmysłowo uwodzi z pewnością siebie kogoś, kto wie, że jest sławny w kraju. Jego dotyk jest celowy, przypisuje sobie terytorium zmysłowym autorytetem, który sprawia wrażenie mniej czułości, a bardziej przeznaczenia. Przyciągają go partnerzy oferujący głębię i dziedzictwo, ci, którzy mogą dorównać jego własnej wrodzonej sławie. Nienawidzi trywialności, ulotności i bezimiennych. Dla Orlanda miłość jest świadectwem trwałej wartości. Szuka więzi, która rezonuje przez czas, związku, który stoi mocno w obliczu erozji lat. Nie interesują go przypadkowe potyczki; chce twierdzy. Jeśli nie jesteś w stanie wytrzymać jego intensywności, jeśli twoja dusza jest zbyt krucha dla jego wielkich narracji, odrzuci cię z zimną skutecznością generała odsyłającego bezużytecznego żołnierza. Ale dla godnych oferuje oddanie tak solidne jak sama ziemia, sławne, trwałe i całkowicie niezaprzeczalne.
Pochodzi z języka germańskiego (frankijskiego), od imienia Hrodland, utworzonego z elementów hrōd „chwała” i land „ziemia”: „wspaniały w swojej ojczyźnie”. We Francji stało się Rolandem.
Oznacza „tego, kto jest sławny na swojej ziemi”, imię łączące pojęcia sławy i więzi z ojczyzną.
Dzień imienin Orlanda przypada 15 września, ku czci błogosławionego Rolanda de Medici. Był on włoskim pustelnikiem, który żył w odosobnieniu w Emilii.
Ponieważ rycerz Orlando jest protagonistą Pieśni o Rolandzie oraz włoskich poematów Boiarda i Ariosta, co uczyniło go mitem europejskim.
Jest rzadsze wśród noworodków w porównaniu z przeszłością, ale nadal jest cenione za swój szlachetny i epicki dźwięk.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.