Znaczenie: chwała ziemi.
Z Hrodland, „chwała ziemi”, wersji germańskiej, z której wywodzi się Orlando.
15 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Roland de Medici.
Włoski pustelnik z XIV wieku, żyjący w Emilii. Wybrał, by wycofać się w samotność i prowadzić tam życie modlitwy i pokuty, odrzucając doczesne honory, aby poświęcić się wewnętrznej poszukiwaniu.
Co z tego zostaje: Można zdecydować się na oderwanie od otaczających odgłosów, by wsłuchać się we własne sumienie. Ta zdolność do wycofania się bez rezygnacji z siebie pozostaje lekcją wolności.
Źródło: Nominis
Orlando obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 15 września.
Orlando to włoska wersja germańskiego imienia nacechowanego epicką wielkością: Hrodland, „chwała ziemi”. Jego sława zawdzięcza w całości postaci Orlando, paladynowi poległemu w Roncesvalles, bratankowi Karola Wielkiego, który najpierw został uczczony we francuskim poemacie Chanson de Roland, a następnie uwieczniony w włoskich arcydziełach przez Boiarda (Orlando innamorato) i Ariosta (Orlando furioso). Stąd imię weszło do ludowej wyobraźni, docierając nawet do sycylijskich lalek, gdzie Orlando jest przedstawiany jako szlachetny rycerz walczący z Saracenami.
We Włoszech imię niesie ze sobą aurę szlachetności i rycerstwa, ma nieco archaiczny, ale zawsze szanowany wydźwięk. Dzień jego imienin upamiętnia nie legendarnego bohatera, lecz błogosławionego Orlando de’ Medici, toskańskiego pustelnika z XIV wieku. Dziś Orlando postrzegane jest jako mocne i męskie imię, mniej powszechne wśród noworodków, ale przywołujące wierność, odwagę i odrobinę epickiego romansu, których żadne inne imię nie jest w stanie wyrazić.
Nazywanie się Orlando to noszenie niewidzialnej zbroi. Germańska etymologia – „chwała własnej ziemi” – oraz długi cień paladyna Karola Wielkiego rysują charakter, w którym honor nie jest szczegółem, lecz podstawą konstrukcyjną. Wyobrażony Orlando bywa lojalny aż do szpiku kości, to jeden z tych, którzy nie zdradzą przyjaciela nawet pod torturą i traktują dane słowo jak kontrakt wyryty w kamieniu.
W nim tkwi spokojna, niemal starożytna siła: nie musi podnosić głosu, ponieważ jego sama obecność ma ciężar. Ambitny, ale nie oszust, dąży do celów, które mają znaczenie, do sprawy, do czegoś godnego obrony. Podobnie jak rycerska postać w poezji Ariosta, Orlando ma również namiętną i podatną na rany stronę: gdy kocha, czyni to szaleńczo, a rozczarowania emocjonalne mogą go wstrząsnąć bardziej niż jakakolwiek bitwa.
Introspektywna żyła sugerowana przez liczbę 7 prowadzi go do momentów refleksji, nocnych myśli i potrzeby wycofania się, by naładować energię. Nie jest błyskotliwym gadułą na salony; woli konkretne czyny niż słowa. Jego humor jest suchy, pojawia się, gdy najmniej się tego spodziewamy. Powiedz mu o misji do wykonania i zespole do ochrony, a stanie się niezmordowany; umieść go w środowisku cynicznym i pozbawionym ideałów, a zniknie. W przyjaźni jest skałą, na której opierają się inni. W miłości jest romantykiem w starym stylu, jednym z tych, którzy wciąż wierzą w epickie gesty. Orlando, w skrócie, to imię, które obiecuje rycerską duszę w świecie, który coraz bardziej potrzebuje rycerzy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Orlando nie szeptuje; ogłasza swoją obecność ciężarem historii i wyniosłością zdobywcy. Jego imię, metateza pieśni o miechu Rolanda, sugeruje kochanka, który traktuje romans jak kampanię do wygrania, a nie jedynie uczucie do przeżycia. Zaczarowuje pewnością siebie kogoś, kto wie, że jest sławiony na ziemi. Jego dotyk jest celowy, roszczący sobie prawo do terytorium z zmysłową autorytetem, który czuje się mniej jak uczucie, a bardziej jak przeznaczenie. Pociągają go partnerki oferujące głębię i dziedzictwo, te, które mogą dorównać jego własnej wrodzonej sławie. Pogardza tym, co trywialne, ulotne, bezimienne. Dla Orlanda miłość jest świadectwem trwałej wartości. Szuka więzi, która rezonuje przez czas, związku, który pozostanie mocny wobec erozji lat. Nie interesują go przypadkowe potyczki; chce twierdzy. Jeśli nie zdołasz wytrzymać jego intensywności, jeśli twoja dusza jest zbyt krucha dla jego wielkich narracji, odrzuci cię z zimną efektywnością generała, który odprawia bezużytecznego żołnierza. Ale dla godnych oferuje oddanie tak solidne jak sama ziemia, sławne, trwałe i absolutnie niezaprzeczalne.
Pochodzi z języka germańskiego (frankijskiego), od imienia Hrodland, złożonego z hrōd „chwała” i land „ziemia”: „wielki w swojej ojczyźnie”. we Francji przekształciło się w Roland.
Oznacza „tego, kto jest chwalebny na własnej ziemi”, imię łączące pojęcia sławy i więzi z ojczyzną.
Dzień imienin Orlanda przypada 15 września, ku czci błogosławionego Rolanda z Mediolanu. Był to włoski anachoreta, który żył jako pustelnik w Borgo San Donnino.
Ponieważ rycerz Orlando jest bohaterem Pieśni o Roldanie oraz włoskich poematów Boiarda i Ariosta, co uczyniło go europejskim mitem.
Jest rzadsze wśród noworodków w porównaniu z przeszłością, ale nadal jest cenione ze względu na swój szlachetny i epicki dźwięk.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.