Znaczenie: Wielki w swoim kraju.
Od frankijskiego Hrodland, złożonego z hrōd („chwała, sława”) i land („ziemia, kraj”), co oznacza „ten, kto jest chwalebny w swojej ojczyźnie”.
15 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Roland de Medici.
Włoski pustelnik z XIV wieku, żyjący w Emilii. Wybrał, by wycofać się w samotność i prowadzić tam życie modlitwy i pokuty, odrzucając doczesne honory, aby poświęcić się wewnętrznej poszukiwaniu.
Co z tego zostaje: Można zdecydować się na oderwanie od otaczających odgłosów, by wsłuchać się we własne sumienie. Ta zdolność do wycofania się bez rezygnacji z siebie pozostaje lekcją wolności.
Źródło: Nominis
Orlando obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 15 września.
Orlando to włoska forma germańskiego imienia, które pachnie epiką: Hrodland, „chwała ziemi”. Całą swoją popularność zawdzięcza postaci rycerza Orlando, wnuka Karola Wielkiego, który zginął w Roncesvalles i został opisany najpierw we francuskim poemacie Chanson de Roland, a następnie we włoskich arcydziełach Boiarda (Orlando innamorato) i Ariosta (Orlando furioso). Stąd imię weszło do ludowej wyobraźni, aż po sycylijskie kukły (pupi), gdzie Orlando jest dobrym rycerzem walczącym z Saracenami.
We Włoszech imię ma zatem szlachetny, rycerski blask, nieco archaiczny, ale zawsze szanowany. Imieniny nie upamiętniają legendarnego bohatera, lecz błogosławionego Orlando de’ Medici, eremitę z XIV wieku. Dziś Orlando postrzegane jest jako solidne i męskie imię, mniej popularne wśród noworodków, ale zdolne przywoływać lojalność, odwagę i szczyptę epickiego romantyzmu, której żadne inne imię nie niesie ze sobą.
Nazywanie się Orlando to noszenie niewidzialnej zbroi. Germańska etymologia – „chwała własnej ziemi” – i długi cień paladyna Karola Wielkiego kreują charakter, w którym honor nie jest szczegółem, lecz konstrukcją nośną. Wyobrażony Orlando bywa lojalny do szpiku kości, to jeden z tych, którzy nie zdradzą przyjaciela nawet pod torturą i którzy traktują dane słowo jak kontrakt wyryty w kamieniu.
W nim tkwi spokojna, niemal prastara siła: nie musi podnosić głosu, bo jego obecność sama w sobie waży. Jest ambitny, ale nie karierowiczem; dąży do celów, które mają sens, sprawę do obrony, wartość do ochrony. Podobnie jak ariosteski paladin, Orlando ma też swoją namiętną i podatną na rany stronę: gdy kocha, kocha szaleńczo, a rozczarania uczuciowe mogą go wstrząsnąć bardziej niż jakakolwiek bitwa.
Introspektywna żyła przywoływana przez liczbę 7 prowadzi go do chwil skupienia, nocnych refleksji, do potrzeby wycofania się, by naładować baterie. Nie jest błyskotliwym gadułą do salonu: woli konkretne gesty niż słowa. Ma suchy humor, który wyskakuje, gdy najmniej się go spodziewasz. Daj mu misję do wykonania i drużynę do ochrony, a stanie się niezmordowany; umieść go w cynicznym środowisku pozbawionym ideałów, a zgaśnie. W przyjaźni jest skałą, na której inni opierają plecy. W miłości jest romantykiem w starym stylu, z tych, którzy wciąż wierzą w epickie gesty. Orlando, więc, to imię, które obiecuje rycerską duszę w świecie, który coraz bardziej potrzebuje rycerzy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Orlando to miłość, która nie szeptuje, lecz grzmie. Jego frankijskie pochodzenie, zakorzenione w „chwały ziemi”, przejawia się w pasji o charakterze posiadania i furiowato lojalnej. Nie szuka efemerycznego; chce budować, panować nad sercem partnera z tą samą upartością, z jaką król broni swoich granic. Jego uwodzenie jest aktem podboju: bezpośredni wzrok, imponująca fizyczna obecność, ciepło, które ogrzewa, ale może też poparzyć. Kocha z niemal feudalną oddanością, oferując absolutną ochronę w zamian za nieprzemijalną lojalność. Jednak jego dumna natura czyni go nietolerującym wobec kruchości postrzeganej jako słabość lub obojętności. Co go męczy, to brak ambicji lub niezdolność do świętowania wspólnych sukcesów. Dla Orlanda kochać oznacza zostawić nieusuwalny ślad, historię zapisaną złotymi literami, w której pasja nierozerwalnie przeplata się z szacunkiem i wielkością ducha. Nie jest to kochanek byle jaki: to imperium do zarządzania z płonącym sercem.
Pochodzi z języka germańskiego (frankijskiego), od imienia Hrodland, złożonego z hrōd „chwała” i land „ziemia”: „sławny w swojej ojczyźnie”. We Francji stało się Rolandem.
Oznacza „tego, który jest sławny na własnej ziemi”, imię łączące idee sławy i przynależności do własnego kraju.
Imię Orlando ma święto 15 września, ku czci błogosławionego Rolando de' Medici. Był on włoskim eremitą.
Dlaczego paladyn Orlando jest bohaterem Pieśni o Rolandzie oraz włoskich poematów Boiarda i Ariosta, którzy uczynili go europejskim mitem.
Jest mniej popularny wśród noworodków niż w przeszłości, ale nadal jest ceniony za swój szlachetny i epicki dźwięk.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.