Znaczenie: chrześcijanin, uczeń Chrystusa.
Żeńska łacińska forma Christianusa, wywodząca się z greckiego khristos.
15 grudnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Nino z Gruzji. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Ewangelizatorzy IV wieku, pochodzenie nieznane, aktywna w Iberii (obecna Gruzja). Zafascynowana, a następnie uwolniona, zdobyła dwór królewski dzięki swojej nieustannej dobroci oraz uzdrowieniu królowej, przekonując następnie króla Miriana III do zmiany religii.
Co z tego zostaje: Tu się dowiaduje, że perswazja nie opiera się na sile, lecz na wytrwałości i dobroci. Całe życie może wystarczyć, by zmienić bieg historii, po prostu odmawiając ugięcia się w obliczu przeciwności.
Christiana obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Brazylii i w Niemczech 15 grudnia.
Christiana to łacińska forma żeńska imienia Christianus, oznaczająca „chrześcijankę” – od greckiego khristos – i dosłownie oznacza „chrześcijankę, uczennicę Chrystusa”. Jest to wyrafinowana i międzynarodowa wariacja imienia Christiane, niosąca w sobie zarówno łaciński, jak i skandynawski sznyt.
Jej patronka jest intrygująca: św. Nino, ewangelizatorka Gruzji z IV wieku. Pochwycona jako niewolnica, nie miała znanego imienia i była po prostu nazywana Christiana, „chrześcijanką” – przydomek, który stał się jej imieniem. Nawróciła na chrześcijaństwo królestwo Iberii i pozostaje jedną z najbardziej czczonych świętych na Kaukazie; jej wspomnienie obchodzi się 15 grudnia (a 14 stycznia na Wschodzie).
Eleganckie i nieco uroczyste, imię Christiana wyraża dziś godność i blask. Jest ono częstsze za granicą – w krajach skandynawskich, anglojęzycznej Afryce i świecie greckim – niż we Francji, gdzie dominuje Christiane.
Christiana ma w sobie coś z imienia z witrażu: łacińskie, uroczyste, głęboko zakorzenione w historii. Jako żeńska forma Christianus, „chrześcijanin”, niesie w sobie wiarę w samym swoim brzmieniu – i postać założycielską, która zapiera dech. Święta Nino, ewangelizatorka Gruzji, miała przydomek Christiana, ponieważ jej prawdziwe imię było nieznane: po prostu „chrześcijanka”. Z tej anonimowej niewolnicy, która nawróciła całe królestwo, imię czerpie cichą siłę i zdolność do świecenia bez wydawania dźwięku.
W Christianie można wyczuć rzadką mieszankę łagodności i determinacji. Jej liczba 3 nadaje jej sztukę przekonywania przez mowę i ciepło, a nie autorytet: urodzona dyplomatka, jednoczy, łagodzi, federuje. Pomyślcie o Christianie Figueres, która cierpliwie splotła ze sobą Paryskie Porozumienie klimatyczne – uzyskanie globalnego konsensusu wymaga dokładnie tego talentu: przekonania, konsekwencji i zaraźliwego optymizmu.
Typowa Christiana byłaby więc budowniczą mostów. Lojalna do końca, wierna swoim wartościom, postępuje z elegancją, która nie wyklucza stanowczości. Jest w stanie nieść sprawę daleko poza siebie, z hojnością tych, którzy myślą kolektywnie.
Na pierwszy rzut oka może wydawać się nieco formalna, ale gdy zaufa, ujawnia głębokie ciepło. Kocha rzeczy trwałe, dotrzymywane zobowiązania, długie przyjaźnie. Bardziej powszechne za granicą niż we Francji, imię nadaje jej kosmopolityczny sznyt, który idealnie do niej pasuje. Christiana to cicha wiara w służbie innym – łagodna pionierka, która zmienia świat, nie podnosząc głosu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Christiana kocha z cichą intensywnością katedry o zmierzchu. Jej uwodzenie nie jest krzykiem, lecz przeciągłym spojrzeniem, subtelną zmianą nastroju, która wciąga Cię na jej świętą orbitę. Nie goni; zaprasza, oferując sanktuarium, w którym jedyną akceptowaną walutą jest kruchość. Przyciągają ją dusze o głębi, te, które rozumieją, że prawdziwe oddanie jest codziennym, świadomym wyborem, a nie przemijającą pasją. Dla niej miłość to droga ucznia – dobrowolna, cierpliwa i głęboko wierna. Nie myl jednak jej łagodności z biernością. Ma wstręt do powierzchowności, do pustej gadki tych, którzy noszą maski zamiast twarzy. Kochanek pozbawiony substancji duchowej lub intelektualnej zdoła sprowadzić ją do milczenia szybciej niż jakiekolwiek odrzucenie. Potrzebuje partnera, który potrafi zrównoważyć jej wewnętrzną ciszę autentyczną obecnością, kogoś, kto dostrzega chrystusową odporność pod jej kobiecą gracją. Gdy się oddaje, jest niezachwiana, stałą kotwicą na chaotycznych morzach, oferując miłość, która jest zarówno czuła, jak i niezniszczalna, zakorzeniona w głębokim szacunku dla boskiej iskry w każdym z Was.
Z łacińskiego christiana, żeński odpowiednik christianus, „chrześcijanin” (z greckiego khristos).
„Kobieta chrześcijańska, uczennica Chrystusa.”
15 grudnia, wraz ze świętą Nino z Gruzji, zwaną Christianą.
Christiana to forma łacińska i międzynarodowa; Christiane to forma francuska.
Rzadkie we Francji, ale częste w Skandynawii, Grecji i anglojęzycznej Afryce.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.