Znaczenie: chrześcijanka, uczennica Chrystusa.
jest to łacińska żeńska forma imienia Christianus, wywodząca się od greckiego khristos.
15 grudnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Nino z Gruzji. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Ewangelizatorzy IV wieku, pochodzenie nieznane, aktywna w Iberii (obecna Gruzja). Zafascynowana, a następnie uwolniona, zdobyła dwór królewski dzięki swojej nieustannej dobroci oraz uzdrowieniu królowej, przekonując następnie króla Miriana III do zmiany religii.
Co z tego zostaje: Tu się dowiaduje, że perswazja nie opiera się na sile, lecz na wytrwałości i dobroci. Całe życie może wystarczyć, by zmienić bieg historii, po prostu odmawiając ugięcia się w obliczu przeciwności.
Christiana obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Brazylii i w Niemczech 15 grudnia.
Christiana to łacińska forma żeńska imienia Christianus, oznaczającego „Chrystus” – wywodzącego się z greckiego khristos – i można je wprost przetłumaczyć jako „chrześcijanka, uczennica Chrystusa”. Jako wyrafinowana i międzynarodowa wariacja imienia Christiane niesie w sobie odcień, który wydaje się zarówno łaciński, jak i skandynawski.
Jej patronka jest zaskakująca: Święta Nino, ewangelizatorka Gruzji z IV wieku. Złapana jako niewolnica, nie znano jej imienia, więc nazywano ją po prostu Christiana, „chrześcijanką” – pseudonim, który stał się jej imieniem. Zwróciła do wiary królestwo Iberii i do dziś uchodzi za jedną z najbardziej czczonych świętych na Kaukazie; jej wspomnienie obchodzone jest 15 grudnia (na Wschodzie 14 stycznia).
Eleganckie i lekko uroczyste, imię Christiana dziś wciela w sobie godność i charyzmę. Jest ono częściej spotykane za granicą – w krajach skandynawskich, anglojęzycznych częściach Afryki i świecie greckim – niż we Francji, gdzie dominuje Christiane.
Christiana sprawia wrażenie imienia z witrażu: łacińskiego, uroczystego, przenikniętego historią. Jako żeńska forma Christianus, „chrześcijanin”, niesie w sobie wiarę w samym swoim brzmieniu – oraz postać założycielską, która zapiera dech. Święta Nino, ewangelizator Gruzji, została nazwana Christiana, ponieważ jej prawdziwe imię było nieznane: po prostu „chrześcijanka”. Z tej anonimowej niewolnicy, która nawróciła królestwo, imię zachowuje cichą siłę, zdolność do promieniowania bez szumu.
W Christiana czuje się rzadką mieszankę łagodności i zdecydowania. Jej liczba 3 nadaje jej sztukę przekonania przez mowę i ciepło, a nie przez autorytet: jako urodzona dyplomatka jednoczy, łagodzi i łączy. Pomyślcie o Christiana Figueres, która cierpliwie złożyła w całość Paryskie Porozumienie Klimatyczne – aby osiągnąć globalny konsensus, potrzeba właśnie tego daru: perswazji, wytrwałości i zaraźliwego optymizmu.
Typowa Christiana byłaby więc budowniczą mostów. Loyalna do końca, wierna swoim wartościom, idzie naprzód z elegancją, która nie wyklucza determinacji. Jest w stanie nieść sprawę daleko poza swoje możliwości, z hojnością tych, którzy myślą kolektywnie.
Na pierwszy rzut oka może wydawać się nieco formalna, ale gdy zaufa, ujawnia głębokie ciepło. Kocha trwałe rzeczy, głębokie zobowiązania, długie przyjaźnie. Częściej za granicą niż we Francji, imię nadaje jej kosmopolityczny akcent, który jej idealnie pasuje. Christiana to cicha wiara w służbie innym – łagodna pionierka, która zmienia świat, nie podnosząc głosu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Christiana kocha z spokojną intensywnością katedry w zmierzchu. Jej uwodzicielstwo nie jest krzykiem, lecz wpatrującym się wzrokiem, subtelną zmianą atmosfery, która wciąga cię na jej świętą orbitę. Nie poluje; zaprasza i oferuje sanktuarium, w którym kruchość jest jedyną akceptowaną walutą. Przyciąga dusze, które posiadają głębię, te, które rozumieją, że prawdziwe oddanie jest codziennym, świadomym wyborem, a nie ulotną pasją. Dla niej miłość jest ścieżką ucznia – gotowego, cierpliwego i głęboko wiernego. Nie myl jednak jej łagodności z pasywnością. Ma w pogardzie powierzchowność, puste gadanie tych, którzy noszą maski zamiast twarzy. Kochanek, któremu brakuje duchowej lub intelektualnej substancji, sprowadzi ją do ciszy szybciej niż jakiekolwiek odrzucenie. Potrzebuje partnera, który jej wewnętrzny spokój odwzajemni prawdziwą obecnością, kogoś, kto rozpozna chrystusową odporność pod jej kobiecą gracją. Gdy się zwiąże, jest nieprzenikalna, stałym kotwiczeniem w chaotycznych morzach, i oferuje miłość, która jest zarówno czuła, jak i niezniszczalna, zakorzeniona w głębokim szacunku dla boskiej iskry w was obojgu.
Z łacińskiego christiana, żeńskiego odpowiednika christianus, „chrześcijanin” (z greckiego khristos).
„Chrześcijańska kobieta, uczennica Chrystusa.”
15 grudnia, z świętą Niną z Gruzji, zwaną Christianą.
Christiana to forma łacińska i międzynarodowa; Christiane to forma francuska.
Rzadko we Francji, ale często w Skandynawii, Grecji i anglojęzycznej Afryce.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.