Znaczenie: Poświęcony Marsowi / wojownik.
Z łacińskiego Martinus, pochodzącego od imienia boga Marsa (Mars, Martis), co oznacza „poświęcony Marsowi”, a w szerszym znaczeniu „wojownik”.
11 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Marcin z Tours.
Rzymski żołnierz z IV wieku, który został biskupem w Galii. Podzielił się płaszczem z żebrakiem w mrozie, gest solidarności, który zapisał się w pamięci znacznie wykraczając poza jego karierę wojskową i religijną.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że wielkość nie wymaga wyjątkowych środków, jedynie zdolności dostrzegania cierpienia drugiego człowieka i natychmiastowego działania. To lekcja ludzkiego męstwa, która pozostaje aktualna.
Źródło: Nominis
Martino obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 11 listopada.
Martino to imię o wojowniczych korzeniach, wywodzące się od boga Marsa, ale jego ogromna popularność w Europie bierze się z gestu pokoju: święty Marcin z Tours, rzymski żołnierz, który rozciął własny płaszcz na pół, aby okryć nim drżącego z zimna żebraka. To prawdopodobnie najbardziej znany obraz chrześcijańskiego miłosierdzia, który uczynił Martino jednym z najbardziej kochanych świętych kontynentu.
We Włoszech imię to jest związane z tysiącami ludowych tradycji: 11 listopada obchodzi się „lato świętego Marcina”, czyli powrót łagodnej, pięknej pogody, i mówi się „Na świętego Marcina każdy moszcz staje się winem”. Martino to również imię wielkiego papieża, Marcina V, który zakończył schizmę zachodnią.
Dziś Martino przeżywa wspaniałe odrodzenie wśród nowo narodzonych we Włoszech: brzmi jednocześnie staro i bardzo świeżo, słodko i męsko, z tą końcówką -ino, która czyni je czułym. Jest postrzegane jako imię eleganckie, łagodne i zdrowe, idealne dla tych, którzy szukają klasyki bez formalizmów.
Martino to wspaniała paradoksalna nazwa: imię wywodzące się od boga wojny, które wszyscy kojarzą z najczulszym gestem, mianowicie z płaszczem przeciętym na pół, aby ogrzać biedaka. W tej sprzeczności tkwi cały jego charakter. Jest w nim wojownicza natura, odwaga, lojalność i zdolność do bycia na pierwszej linii frontu; ale jest to odwaga oddana w służbie innym, siła, która wybiera ochronę, a nie podbijanie. Martino to dobry rycerz, ten, który walczy tylko o słuszne sprawy.
Osoby noszące to imię wyobrażamy sobie jako naturalnie hojne, niezdolne do odwrócenia wzroku od tych, którzy potrzebują pomocy, z poczuciem sprawiedliwości, które jest niemal instynktem. Są lojalne do końca wobec przyjaciół i rodziny, z tą solidną i ciepłą lojalnością, która nie zna kalkulacji. Słodkie zakończenie imienia oraz zdrobnienia Tino i Martì zdradzają również czułą, dowcipną i łagodną stronę: Martino potrafi wnosić wesołość i łagodzić napięcie, nie tracąc przy tym swojej podstawowej powagi.
Pokoleniowo imię przeżywa dziś drugą młodość wśród włoskich dzieci, i nie bez powodu: łączy urok tradycji chłopskich i świąt świętego Marcina z nowoczesną świeżością. Przywołuje na myśl nowe wino, płaszcze i nieoczekiwane ciepło listopada, ale też postacie o ogromnym znaczeniu, takie jak papież rozjemca Marcin V lub, w formie angielskiej, gigant jak Martin Luther King. Wynika z tego portret osoby stabilnej i godnej zaufania, twardo stąpającej po ziemi i o wielkim sercu, zdolnej do gestów, które pozostają. Martino to ten, kto bez wielu słów bierze swój płaszcz i dzieli go: hojność wcielona w imię.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Martino nie szuka miłości, on ją zdobywa jak strategiczną bitwę. Jego wojownicza natura przejawia się w żelaznej, intensywnej i bezpośredniej pasji. Nie kocha za pomocą kokieteryjnych gestów, lecz fizyczną obecnością kogoś, kto przejmuje dowodzenie. Jego uwodzenie jest ostrą bronią: stałe spojrzenie, stanowczy głos, energia, która otula bez ostrzeżenia, odbierając oddech. Jest przyciągany przez odważność, przez tych, którzy łatwo się nie poddają, przez ducha, który może dorównać jego wewnętrznej sile. Jednak jego lojalność jest absolutna, gdy już wybierze cel. Zdrada jest jedyną wadą, której nie wybacza, ponieważ sprzeczna jest z kodeksem honoru, którym się kieruje. Z czasem jego wojownicza niecierpliwość może zamienić się w zmęczenie; nienawidzi niepewności i braku komunikacji. Szuka sojuszniczki, a nie widza. Gdy kocha, czyni to z oddaniem kogoś, kto poświęcił się świętej sprawie: całkowicie, nieubłaganie i głęboko.
Jest pochodzenia łacińskiego, od imienia Martinus związanego z bóstwem Marsem; swoją popularność zawdzięcza głównie świętemu Marcinowi z Tours.
Oznacza „poświęcony Marsowi”, bogu wojny, a w szerszym znaczeniu „wojownik”.
11 listopada, święto św. Marcina z Tours.
To okres łagodnej i słonecznej pogody, który często występuje w połowie listopada, około 11., w dniu świętego.
Tak, we Włoszech Martino stał się ponownie bardzo modny i znajduje się wśród najczęściej wybieranych imion męskich w ostatnich latach.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.