Znaczenie: Poświęcony Marsowi / Wojownik.
Pochodzi z łacińskiego imienia Martinus, wywodzącego się od imienia boga Marsa (Mars, Martis), co oznacza „poświęcony Marsowi”, a w rozszerzeniu „wojownik”.
11 listopada
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Marcin z Tours. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Rzymski żołnierz z IV wieku, który został biskupem w Galii. Podzielił się płaszczem z żebrakiem w mrozie, gest solidarności, który zapisał się w pamięci znacznie wykraczając poza jego karierę wojskową i religijną.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że wielkość nie wymaga wyjątkowych środków, jedynie zdolności dostrzegania cierpienia drugiego człowieka i natychmiastowego działania. To lekcja ludzkiego męstwa, która pozostaje aktualna.
Źródło: Wikidata
Martino obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 11 listopada.
Martino to imię o wojowniczych korzeniach, wywodzące się od boga Marsa, jednak jego ogromny sukces w Europie zawdzięcza gestowi pokoju: św. Martinowi z Tours, rzymskiemu żołnierzowi, który rozciął swój płaszcz, aby okryć drżącą z zimna żebraczkę. Jest to prawdopodobnie najsłynniejszy obraz chrześcijańskiej miłości bliźniego, który uczynił z Martino jednego z najpopularniejszych świętych kontynentu.
We Włoszech imię to jest związane z tysiącem ludowych tradycji: 11 listopada świętuje się „martiniadę”, czyli powrót łagodnej, pięknej pogody, i mówi się: „Wokół Martino każdy moszcz staje się winem”. Martino to także imię wielkiego papieża, Martino V, który zakończył schizmę zachodnią.
Dziś Martino przeżywa wspaniałą renesansową odrodę wśród nowo narodzonych Włochów: brzmi zarówno staro, jak i świeżo, słodko i męsko, dzięki końcówce -ino, która czyni je czułym. Postrzegane jest jako eleganckie, przyjazne i zdrowe imię, idealne dla wszystkich, którzy szukają klasyki bez formalizmu.
Martino to wspaniałe paradoks: imię, które wywodzi się od boga wojny, ale które wszyscy kojarzą z najczulszym gestem, z połowicą płaszcza, aby ogrzać biedaka. W tym sprzeczności tkwi cały jego charakter. Jest w nim żyłka wojownika, odwaga, lojalność, zdolność do bycia na pierwszej linii frontu; ale jest to odwaga, która stoi w służbie innych, siła, która decyduje się chronić, a nie podbijać. Martino to dobry rycerz, który walczy tylko o sprawiedliwe sprawy.
Osoby noszące to imię są przedstawiane jako z natury hojnie, niezdolne do odwrócenia się od kogoś, kto potrzebuje pomocy, z poczuciem sprawiedliwości, które jest niemal instynktowne. Jest wierny swoim przyjaciołom i rodzinie do samego końca, z tą solidną i ciepłą lojalnością, która nie zna kalkulacji. Słodkie zakończenie imienia i zdrobnienia Tino i Martì zdradzają również kochającą, humorystyczną i dobrotliwą stronę: Martino wie, jak rozprzestrzeniać wesołość i rozładowywać sytuację, nie tracąc przy tym swojej podstawowej powagi.
Przekraczając pokolenia, imię przeżywa dziś drugą młodość wśród włoskich dzieci, i to nie bez powodu: łączy urok tradycji chłopskich i świąt świętego Marcina z ultranowoczesną świeżością. Przywołuje na myśl nowe wino, płaszcze i nieoczekiwaną ciepło listopada, ale także wybitne postacie, takie jak papież Martino V, budowniczy pokoju, lub, w angielskiej formie, giganta, jakim był Martin Luther King. Wynika z tego portret osoby stabilnej i godnej zaufania, z nogami mocno stąpającymi po ziemi i wielkim sercem, zdolnej do gestów, które zostają w pamięci. Martino to ten, który bez wielu słów bierze swój płaszcz i dzieli się nim: hojność, która stała się imieniem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Martino nie szuka miłości, on ją podbija jak strategiczną bitwę. Jego wojownicza natura przejawia się w żelaznej, intensywnej i bezpośredniej pasji. Nie kocha za pomocą wstążek, lecz fizyczną obecnością tego, kto przejmuje dowodzenie. Jego uwodzenie jest ostrą bronią: pewne spojrzenie, spokojny głos, energia, która obejmuje bez ostrzeżenia i odbiera oddech. Przyciąga go odważność, ktoś, kto nie poddaje się łatwo, umysł, który może dorównać jego wewnętrznej sile. Jednak jego lojalność jest absolutna, gdy tylko wybrany zostanie cel. Zdrada to jedyna wada, której nie wybacza, ponieważ łamie kodeks honorowy, którym się kieruje. Z czasem jego niecierpliwa taktyka wojenna może przerodzić się w zmęczenie; nienawidzi nieokreśloności i braku komunikacji. Szuka sojuszniczki, nie widza. Gdy kocha, czyni to z oddaniem tego, kto poświęcił się sprawie świętej: całkowicie, nieubłaganie i głęboko.
Pochodzi z łaciny, od imienia Martinus, które związane jest z bogiem Marsem; jego rozpowszechnienie zawdzięcza przede wszystkim św. Martinowi z Tours.
Oznacza „poświęcony Marsowi”, bogu wojny, a w rozszerzeniu „wojownik”.
11 listopada, w święto św. Marcina z Tours.
Jest to okres o łagodnym i słonecznym klimacie, który często występuje w połowie listopada, w okolicach 11., dnia świętego.
Tak, we Włoszech Martino stał się bardzo modny i w ostatnich latach należy do najczęściej wybieranych męskich imion.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.