Znaczenie: Poświęcony Janusowi / urodzony w styczniu.
Od łacińskiego cognomen Ianuarius, „związany z Janusem” lub „urodzony w styczniu”, miesiącu poświęconym dwutwarzowemu bogu Janusowi.
19 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Jan Nepomucen.
Biskup Benevento w IV wieku we Włoszech. Obronił swoją wspólnotę podczas rzymskich prześladowań, odmawiając wyrzeczenia się swoich przekonań mimo groźby śmierci. Jego odwaga wobec władzy cesarskiej uczyniła go symbolem oporu.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by pozostać wiernym swoim zasadom, gdy wszystko skłania do poddania się. Ta wewnętrzna wytrwałość jest siłą, która przenika epoki i inspiruje tych, którzy pragną działać z uczciwością.
Źródło: Wikidata
Gennaro obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Argentynie i w Niemczech 19 września.
Gennaro wywodzi się z łacińskiego Ianuarius, imienia związanego z Janusem, dwutwarzowym bogiem przejść i początków, który nadał też nazwę pierwszemu miesiącowi roku. Powstałe jako dość powszechne rzymskie cognomen, imię zawdzięcza swoją popularność jednemu, ogromnemu protagonistowi: świętemu Gennaro, biskupowi Benevento, zamęczonemu na początku IV wieku, który stał się patronem Neapolu.
Niemożliwe jest oddzielenie Gennaro od Neapolu. Święty, jego krew, która trzy razy w roku staje się płynna w katedrze, okrzyk „San Gennà, pienzece tu!” sprawiają, że imię staje się żywym fragmentem tożsamości neapolitańskiej. Noszenie tego imienia na Południu oznacza przynależność do gorącej i czułej ludowej pobożności, opartej na zabobonach, wdzięczności i poczuciu przynależności.
Dziś Gennaro jest imieniem mocno zakorzenionym w regionie, częściej spotykanym w Kampanii niż gdzie indziej, o autentycznym i szczerym charakterze. Postrzegane jako tradycyjne i ciepłe, przywołuje neapolitańskość w najbardziej dumnym znaczeniu tego słowa i ponownie zyskuje uznanie także wśród tych, którzy szukają imion tożsamościowych, a nie anonimowych. Zdrobnienie Gennarino ma niepowtarzalną domową czułość.
Gennaro to imię, które pachnie domem, głębokimi korzeniami i śródziemnomorskim ciepłem, a jego nosiciel często dziedziczy jego szczery charakter. Za nim stoi bóg Janus z dwiema twarzami, strażnik progów, a przede wszystkim święty z Neapolu: dwóch patronów, którzy opowiadają o charakterze zdolnym stać na progu między przeszłością a przyszłością, między tradycją a zrywem. Gennaro to typowo osoba prostolinijna, o wielkim sercu i granitowej lojalności, na której można polegać, gdy sprawy przybierają zły obrót: nieprzypadkowo Neapolitańczycy wzywają „San Gennà, pienzece tu” właśnie w trudnych momentach.
W nim jest ciepła i komunikatywna energia, ludowy i hojny humor, ta neapolitańska zdolność do znajdowania żartu i światła nawet w cieniu. Gennaro kocha swój lud, stół, rytuał bycia razem i stawia rodzinę oraz przyjaciół w centrum wszystkiego. Oddanie, które niesie w imieniu, przejawia się w bardzo silnym poczuciu przynależności i wiernym przywiązaniu do własnych korzeni.
Ale to nie tylko tradycja: tak jak piłkarz, który dzieli z nim imię, Gennaro potrafi być wojownikiem, wytrwałym, zdecydowanym, zdolnym dać duszę dla celu z zaraźliwym zacięciem. Pod ciepłą skorupą bije ochronne, niemal ojcowskie serce, które czuwa nad swoimi. Ambitny z umiarem, dumny ze swoich korzeni, Gennaro to lojalny przyjaciel, który cię nie opuści, ciepły strażnik domu, w którym zawsze jest miejsce przy stole.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Gennaro, syn Janusa, kocha podwójną twarzą prawdy i pożądania. W miłości jest badaczem granic, pociągany przez nieznane, ale zakorzeniony w pamięci. Jego uwodzenie nie jest hukiem, lecz intensywnym szeptem, tą napiętą ciszą przed czynem. Patrzy na ciebie oczami, które wydają się czytać przeszłość, podczas gdy buduje teraźniejszość. Jest namiętny, tak, ale z lodowatym spokojem, który sprawia, że drżysz. Nie lubi powierzchowności; nienawidzi pustych pozorów, słów pozbawionych wagi. Szuka duszy, która potrafi patrzeć wstecz bez żalu i naprzód bez strachu. Podbije cię swoją zdolnością do zapamiętywania każdego szczegółu, każdego dotyku, czyniąc cię wyjątkową w świecie, który szybko zapomina. Jednak nie znosi nudy i sterylnej rutyny. Potrzebuje ognia, tego dreszczu, który ponownie rozpala zmysły. Jeśli chcesz go zatrzymać, nigdy nie bądź przewidywalna. Szuka wieczności w efemerycznym momencie, miłości, która jest zarówno bramą wejściową, jak i progiem do przekroczenia.
Pochodzi z łacińskiego Ianuarius i oznacza „poświęcony Janusowi” albo „urodzony w styczniu”, miesiącu boga Janusa.
Dzień imienin przypada 19 września, w dniu męczeństwa świętego oraz słynnego cudu upłynnienia krwi w Neapolu.
Święty Gennaro jest patronem miasta, a jego krew, przechowywana w katedrze, trzy razy w roku zmienia się w płyn: wydarzenie to śledzone jest z ogromnym zainteresowaniem przez Neapolitańczyków.
Tak, wciąż jest bardzo żywy, zwłaszcza w Kampanii, gdzie zachowuje silny ładunek tożsamościowy i afektywny.
Najczęściej spotykanymi są Gennarino i Genny, oba typowe dla tradycji neapolitańskiej.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.