Znaczenie: poświęcony Janusowi / urodzony w styczniu.
Od łacińskiego cognomen Ianuarius, „odnoszący się do Janusa” lub „urodzony w styczniu”, miesiącu poświęconemu dwuobliczowemu bogowi Janusowi.
19 września
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Jan Nepomucen. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Biskup Benevento w IV wieku we Włoszech. Obronił swoją wspólnotę podczas rzymskich prześladowań, odmawiając wyrzeczenia się swoich przekonań mimo groźby śmierci. Jego odwaga wobec władzy cesarskiej uczyniła go symbolem oporu.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by pozostać wiernym swoim zasadom, gdy wszystko skłania do poddania się. Ta wewnętrzna wytrwałość jest siłą, która przenika epoki i inspiruje tych, którzy pragną działać z uczciwością.
Źródło: Wikidata
Gennaro obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Argentynie i w Niemczech 19 września.
Gennaro wywodzi się od łacińskiego imienia Ianuarius, które związane jest z Janusem, dwuobliczowym bogiem przejść i początków, nadającym również nazwę pierwszemu miesiącowi roku. Początkowo jako powszechne rzymskie imię rodowe (cognomen), zawdzięcza swoją popularność jednemu, ogromnemu protagonistowi: świętemu Gennaro, biskupowi Benevento, który poniósł męczeństwo na początku IV wieku i stał się patronem Neapolu.
Niemożliwe jest oddzielenie Gennaro od Neapolu. Święty, jego krew, która trzy razy w roku cieknie w katedrze, oraz okrzyk „San Gennà, pienzece tu!” czynią to imię żywą częścią neapolitańskiej tożsamości. Noszenie imienia Gennaro oznacza w południowych Włoszech włączenie się w pełną pasji i miłości ludową pobożność, naznaczoną przesądami, wdzięcznością i poczuciem przynależności.
Dziś Gennaro jest imieniem głęboko zakorzenionym w regionie i częściej spotykanym w Kampanii niż gdziekolwiek indziej, o autentycznym i prawdziwym brzmieniu. Postrzegane jest jako tradycyjne i ciepłe, przywoływające neapolitańską tożsamość w pełnym tego słowa znaczeniu i ponownie cenione przez tych, którzy szukają nazw budujących tożsamość, a nie anonimowych. Dymityw Gennarino emanuje nieodmienną, domową czułością.
Gennaro to imię, które pachnie domem, głębokimi korzeniami i śródziemnomorską ciepłotą, a kto je nosi, często odziedzicza jego prawdziwą duszę. Za nim stoi dwuliczy bóg Janus, strażnik progów, a przede wszystkim święty z Neapolu: dwu patronów, którzy opisują charakter, który może stać na progu między przeszłością a przyszłością, między tradycją a dynamiką. Gennaro to typowo osoba bezpośrednia, o wielkim sercu i granitowej lojalności, na którą można liczyć, gdy sprawy idą źle: nie bez powodu Neapolitańczyc wołają „Sankt Januarius, pienzece tu!” właśnie w trudnych momentach.
W nim drzemie ciepła i komunikatywna energia, ludowy i hojny humor, ta typowo neapolitańska umiejętność znajdowania żartu i światła nawet w cieniu. Gennaro kocha swoich ludzi, stół, rytuał wspólnego bycia i stawia rodzinę oraz przyjaciół w centrum. Pobożność, którą niesie w swoim imieniu, przejawia się w silnym poczuciu przynależności i wiernym przywiązaniu do swoich korzeni.
Ale nie jest to tylko tradycja: jak piłkarz o tym samym imieniu, Gennaro wie, jak być bojowym, wytrwałym i zdecydowanym, zdolnym zarażać entuzjazmem i oddać wszystko dla celu. Pod ciepłą skorupą kryje się ochronne, niemal ojcowskie serce, które czuwa nad swoimi bliskimi. Umiarkowanie ambitny i dumnym ze swoich korzeni, Gennaro jest wiernym przyjacielem, który nie zostawi cię w potrzebie, czujnym strażnikiem domu, w którym zawsze jest wolne miejsce przy stole.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Gennaro, syn Janusa, kocha z podwójną naturą prawdy i pożądania. W miłości jest odkrywcą granic, przyciągany przez nieznane, ale zakorzeniony w pamięci. Jego uwodzenie nie jest szumem, lecz intensywnym szeptem, owym nacechowanym wibracją milczeniem przed czynem. Patrzy na ciebie oczami, które wydają się czytać przeszłość, podczas gdy buduje teraźniejszość. Jest pełen pasji, tak, ale z lodowatym spokojem, który sprawia, że drżysz. Nie kocha powierzchowności; nienawidzi pustych fasad, słów pozbawionych wagi. Szuka duszy, która może patrzeć wstecz bez żalu i naprzód bez strachu. Podbije cię swoją zdolnością do zapamiętywania każdego szczegółu, każdego dotyku, czyniąc cię wyjątkową w świecie, który szybko zapomina. Niemniej nie znosi nudy i aseptycznej rutyny. Potrzebuje ognia, tego dreszczu, który na nowo roznieca zmysły. Jeśli chcesz go zatrzymać, nigdy nie bądź przewidywalna. Szuka wieczności w ulotnej chwili, miłości, która jest zarówno bramą wejściową, jak i progiem do przekroczenia.
Wywodzi się z łacińskiego Ianuarius i oznacza „poświęcony Janusowi” lub „urodzony w styczniu”, miesiącu boga Janusa.
Dzień imienia przypada na 19 września, dzień męczeństwa świętego oraz słynnego cudu rozcieńczenia krwi w Neapolu.
Święty Gennaro jest patronem miasta, a jego krew, przechowywana w katedrze, trzy razy w roku zmienia się w płyn: wydarzenie, za którym Neapolitańczycy śledzą z dużym zainteresowaniem.
Tak, pozostaje on szczególnie żywy w Kampanii, gdzie zachowuje silne znaczenie tożsamościowe i emocjonalne.
Najczęściej spotykanymi są Gennarino i Genny, oba typowe dla neapolitańskiej tradycji.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.