Znaczenie: Łysy (później również „różowy”).
Z hebrajskiego Shoshannah „lilia”, przez greckie Sousanna i łacińskie Susanna; Susan jest skróconą angielską formą Susanna/Susannah.
11 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Suzy.
Młoda rzymianka z III wieku, pochodząca z szlacheckiej rodziny chrześcijańskiej. Odrzuciła zaloty syna prefekta Romaina, wybierając więzienie i ścięcie zamiast zdrady swoich przekonań. Jej odwaga w obliczu presji społecznej i politycznej pozostaje słynna.
Co z tego zostaje: Tu uczy się tu, że mówienie „nie”, nawet za wszelką cenę, jest formą absolutnej wolności. Odmówienie ulegania niesprawiedliwości lub korupcji jest aktem godności, który przenika przez czasy.
Źródło: Wikipédia
Susan obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 11 sierpnia.
Susan wyłania się bezpośrednio z hebrajskiego słowa shoshan, „lilia” — imię, które od ponad dwóch tysięcy lat przywołuje spokojną i trwałą urodę. Dociera do nas dzięki biblijnej Suzannie i rzymskiej świętej Suzannie, dziewicy-męczennicy czczonej 11 sierpnia, zanim osiadło w języku angielskim w postaci wyraźnej i przyjaznej Susan.
Stało się jednym z symboli średniej klasy XX wieku, zwłaszcza w latach 50. i 60., przywołując ciepłą niezawodność i zdolność do bycia sąsiadką. W skróconych formach — Sue, Susie, Suzy — zawsze zachowywało przystępną urodę.
Dziś Susan nosi ponadczasową grację, lekko w stylu vintage, wspieraną przez grupę imponujących kobiet: sufrażystkę Susan B. Anthony, eseistkę Susan Sontag, aktorkę Susan Sarandon. Wynik: imię, które na powierzchni wydaje się łagodne, ale pod sporem jest dyskretnie niezniszczalne — stabilne, klasyczne i spokojnie silne.
Susan to spokojna i głęboka woda w każdej grupie przyjaciół. Jej główną cechą jest lojalność – niemal nienaganna oddanie, dzięki któremu, gdy raz stajesz się jednym z jej swoich, pozostajesz nim na całe życie. Nie zapala się szybko i gwałtownie; jej energia jest spokojna i wyważona, to uspokajająca stałość kogoś, kogo rzadko da się zdestabilizować i kto zawsze jest obecny. Ta skalna stabilność sprawia, że jest osobą, której przyjaciele się zwierza, tą, która pamięta całą historię i nigdy jej nie powtarza.
Zasadnie, jej imię oznacza „lilia” – o dyskretnym pięknie, bez pretensjonalności, trwałym. Susan osiągnęła szczyt popularności w połowie wieku i emanuje pewną ponadczasową gracją, ale nie myl spokoju z nudą: jej humor jest suchy i dobrze wyważony, a wyobraźnia bogatsza, niż to sugeruje. Zamiast dominować w pomieszczeniu, woli wtrącić żartobliwą uwagę, a nie ma żadnego apetytu na reflektory ani wyścig po zaszczyty – ambicja po prostu nie jest tym, co ją napędza. To, co ją napędza, to głębia: prawdziwe rozmowy, lojalni ludzie, życie substancji, a nie pozoru.
W niej jest też cicha niezależność, wewnętrzna samowystarczalność, która przywołuje na myśl te Sussany, które zmieniły świat na własnych warunkach – nieugięta determinacja Susan B. Anthony, dziki umysł Susan Sontag, zaangażowany spokój Susan Sarandon. Emocjonalnie jest wrażliwa i przenikliwa, attuned do nastrojów tych, których kocha, choć swoje własne uczucia trzyma za tym spokojnym spokojem. Nienawidzi dramatu i nie będzie gonić za uwagą, co może być odbierane jako rezerwa, dopóki nie zasłużysz na ciepłą, zabawną i fanatycznie oddaną przyjaciółkę, która kryje się pod spodem. W swoim najlepszym wydaniu Susan jest latarnią: bez pośpiechu, bez wad, spokojnie jaśniejąca – przyjaciółka, która jest u twojego boku dziesiątki lat po tym, jak wszyscy inni odeszli.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Susan, dusza o imieniu kwiatu, podchodzi do miłości z przenikliwą delikatnością, jak lilia, która przebija się przez błoto, nie brudząc się. Jej uwodzicielstwo nie jest atakiem, lecz powolnym, hipnotyzującym rozkwitem, w którym każdy wzrok stawia pytanie, na które jej milczenie zaprasza do odpowiedzi. Przyciąga umysły poszukujące czystości intencji, ale jej natura, ukształtowana przez stare korzenie, wymaga nienagannnej lojalności. Nuda jest jej trucizną: nudzi się, gdy tylko pasja wygasa w rutynie, uciekając od ciężkich dusz lub pustych obietnic. W intymności jest zmysłowa, ale opanowana, preferując napięcie pożądania nad duszącym ciepłem posiadania. Susan nie oddaje swojego serca lekkomyślnie; ofiarowuje je tak, jak ofiarowuje się rzadki bukiet, ze świadomością, że piękno jest kruche. Szukajcie tej, która potrafi słuchać wiatru w liściach, tej, która pozostaje wierna własnej esencji, otwierając się jednocześnie na drugą osobę. Tam właśnie tkwi jej prawdziwa siła: miękka, niezmienne moc, zdolna przekształcić zwykłe spotkanie w ukryty ogród, z którego nigdy nie chce się wyjść.
Pochodzi z hebrajskiego słowa shoshan, „lilia” (a później „róża”), symbolu czystości.
Tak — oba pochodzą od Susanna; Suzanne to francuska forma, a Susan to skrócona forma angielska.
11 sierpnia, dla świętej Suzanne z Rzymu, rzymskiej dziewicy-męczennicy.
Sue, Susie, Suzy, Suki i Susi to wszystkie powszechne formy czułe.
Było to żeńskie imię, które w latach 50. i na początku lat 60. zajmowało czołowe miejsca w rankingach w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.