Znaczenie: lirio lub azucena.
Z hebrajskiego Shoshannah, „lilia” lub „dziewanna”.
11 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Suzanna z Rzymu. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Młoda rzymska kobieta z III wieku, męczenniczka za wiarę. Odmówiła ustąpienia wobec moralnej korupcji wpływowych urzędników, woląc zginąć, niż zdradzić swoje zasady. Jej odwaga w obliczu niesprawiedliwości czyni ją postacią oporu.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że można wytrzymać pod presją władzy, nawet za cenę wszystkiego. Godności nie negocjuje się, ona się żyje.
Źródło: Wikidata
Susan obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 11 sierpnia.
Imię „Susan” wywodzi się bezpośrednio z hebrajskiego słowa shoshan, „lilia” — imię, które od ponad dwóch tysięcy lat przywołuje spokojną i trwałą urodę. Dotarło do nas poprzez biblijną Suzanne oraz świętą Suzanne z Rzymu, dziewicę-męczennicę, której ku czci obchodzone jest święto 11 sierpnia, zanim osiadło w języku angielskim w jasnej i przyjaznej formie Susan.
Stawało się jednym z emblematycznych imion połowy XX wieku, zwłaszcza w latach 50. i 60., przywołując poczucie niezawodnej ciepła i wizerunek dziewczyny z sąsiedztwa. Zmniejszone w nieskończoność — Sue, Susie, Suzy — zawsze zachowywało swój dostępny urok.
Dziś Susan nosi w sobie ponadczasową, lekko vintage’ową grację, wspieraną przez szereg wspaniałych kobiet: sufrażystkę Susan B. Anthony, eseistkę Susan Sontag, aktorkę Susan Sarandon. Rezultat: imię, które na powierzchni wydaje się miękkie, ale wewnątrz jest dyskretnie niezniszczalne — stabilne, klasyczne i spokojnie silne.
Susan jest spokojną i głęboką wodą w każdej grupie przyjaciół. Jej główną cechą jest lojalność: niemal niezłomna oddanie sprawia, że raz, gdy stajesz się jednym z jej swoich, zostajesz nim na zawsze. Nie zapala się szybko ani intensywnie; jej energia jest spokojna i wyważona, to uspokajająca stałość kogoś, kto rzadko traci równowagę i kto zawsze jest tam, gdzie trzeba. Ta nieprzenikniona solidność czyni ją osobą, do której przyjaciele zwracają się, by zwierzyć się z tajemnic, tą, która pamięta całą historię i nigdy jej nie powtarza.
Nie bez powodu jej imię oznacza „liliję”: o dyskretnej urodzie, bez przepychu, trwałej. Susan osiągnęła swój szczyt popularności w połowie wieku i niesie ze sobą pewną ponadczasową grację, ale nie myl spokoju z nudą: jej humor jest ironiczny i dobrze dozowany, a wyobraźnia bogatsza, niż się wydaje. Woli wypalić sprytną uwagę niż dominować w pokoju, a nie ma żadnego apetytu na reflektory ani wyścig o laury: ambicja po prostu nie jest tym, co ją napędza. To, co ją napędza, to głębia: autentyczne rozmowy, lojalni ludzie, życie o substancji, a nie o pozory.
W niej jest też spokojna niezależność, wewnętrzna samowystarczalność, która przywodzi na myśl te Susan, które zmieniały świat na własnych warunkach: niezłomna determinacja Susan B. Anthony, nieposkromiony duch Susan Sontag, zaangażowany spokój Susan Sarandon. Emocjonalnie jest wrażliwa i przenikliwa, attunowana do nastrojów tych, których kocha, choć swoje własne uczucia trzyma za tą spokojną ciszą. Nienawidzi dramatu i nie będzie gonić za uwagą, co może być odbierane jako rezerwa, dopóki nie zdobędziesz przyjaźni ciepłej, zabawnej i ferośnie oddanej przyjaciółki, która kryje się pod spodem. W swojej najlepszej wersji Susan jest latarnią: bez pośpiechu, bez wad, spokojnie lśniąca: przyjaciółka, która pozostaje u twojego boku dekadami po tym, jak wszyscy inni odeszli.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Susan, ta dusza o imieniu kwiatowym, podchodzi do miłości z tnącą delikatnością, jak lilia, która przebija się przez błoto, nie brudząc się. Jej uwodzicielstwo nie jest natarciem, lecz powolnym, upajającym rozkwitem, w którym każde spojrzenie formułuje pytanie, na które jej milczenie zaprasza do odpowiedzi. Przyciąga umysły poszukujące czystości intencji, ale jej natura, ukształtowana przez starożytne korzenie, wymaga nieprzemijalnej lojalności. Nuda jest jej trucizną: męczy się, gdy namiętność gaśnie w rutynie, uciekając od ciężkich dusz lub pustych obietnic. W intymności jest zmysłowa, ale powściągliwa, preferując napięcie pożądania nad duszącym ciepłem posiadania. Susan nie oddaje swojego serca lekkomyślnie; oferuje je tak, jak ktoś oferuje rzadki bukiet, ze świadomością, że piękno jest kruche. Szuka tej, która potrafi słuchać wiatru między liśćmi, tej, która pozostaje wierna własnej istocie, otwierając się na drugą osobę. Tam kryje się jej prawdziwa moc: miękka i niezmienna siła, zdolna przekształcić zwykłe spotkanie w ukryty ogród, z którego nigdy nie chciałoby się odejść.
Oznacza „lilii” lub „azalie”. Pochodzi od hebrajskiego Shoshannah, symbolu czystości i piękna.
Obchodzona jest 11 sierpnia, w dniu świętej Susany, dziewicy i męczennicy z Rzymu.
Słuszna kobieta z Księgi Daniela, fałszywie oskarżona przez dwóch starców i uratowana dzięki mądrości proroka Daniela. Jest symbolem niewinności.
Był bardzo popularny w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej w latach 60. i 70. XX wieku, choć nigdy nie zniknął.
Tak: Suzanne we francuskim, Susan w angielskim, Susanna we włoskim i niemieckim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.