Znaczenie: lilia.
Z hebrajskiego słowa shoshan.
11 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Suzanna z Rzymu. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Młoda rzymska kobieta z III wieku, męczenniczka za wiarę. Odmówiła ustąpienia wobec moralnej korupcji wpływowych urzędników, woląc zginąć, niż zdradzić swoje zasady. Jej odwaga w obliczu niesprawiedliwości czyni ją postacią oporu.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że można wytrzymać pod presją władzy, nawet za cenę wszystkiego. Godności nie negocjuje się, ona się żyje.
Źródło: Wikidata
Susan obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 11 sierpnia.
Susan wywodzi się bezpośrednio z hebrajskiego słowa shoshan, „lilia” — to imię, które od ponad dwóch tysięcy lat niesie ze sobą znaczenie cichej i trwałej urody. Dotarło do nas dzięki biblijnej Zuzannie oraz świętej Zuzannie z Rzymu, dziewicy-męczennicy, której oddaje się cześć 11 sierpnia, zanim osiadło w języku angielskim jako stonowane i sympatyczne Susan.
Stało się jednym z imion definiujących połowę XX wieku, zwłaszcza w latach 50. i 60., przywołując pewną ciepłą, kompetentną wiarygodność „odwiecznej sąsiadki”. Nieskończenie nadawane w formie zdrobnień — Sue, Susie, Suzy — zawsze zachowywało przystępny urok.
Dziś Susan niesie ze sobą ponadczasową, nieco vintage elegancję, opartą na gronie wspaniałych kobiet: sufrażystce Susan B. Anthony, eseistce Susan Sontag, aktorce Susan Sarandon. Wynikiem jest imię, które wydaje się miękkie na powierzchni, ale jest cicho niezniszczalne pod spodem — stabilne, klasyczne i cicho silne.
Susan to spokojna i głęboka woda w każdej grupie przyjaciół. Jej cechą charakterystyczną jest lojalność – oddanie na dziewięć na dziesięć, co oznacza, że raz, gdy stajesz się jej, jesteś jej na zawsze. Nie płonie szybko i gwałtownie; jej energia jest spokojna i wyważona, to uspokajająca stabilność kogoś, kto rzadko daje się wytrącić z równowagi i zawsze jest obecny. Ta solidna jak skała stabilność sprawia, że jest osobą, której przyjaciele ufają, która pamięta cały kontekst i nigdy go nie powtarza.
Nie bez powodu jej imię oznacza „lilia” – cicho piękna, dyskretna, trwała. Susan osiągnęła szczyt popularności w połowie XX wieku i niesie ze sobą pewną ponadczasową grację, ale nie myl spokoju z nudą: jej humor jest ironiczny i dobrze skierowany, a jej wyobraźnia jest bogatsza, niż to, co zdradza. Woli tworzyć dowcipny komentarz niż dominować w sali, i nie ma żadnego apetytu na reflektory ani wyścig szczurów – ambicja po prostu nie jest tym, co ją napędza. Napędza ją głębia: prawdziwe rozmowy, lojalni ludzie, życie pełne treści, a nie pozorów.
W niej jest też cicha niezależność, wewnętrzna samowystarczalność, która przywodzi na myśl Susany, które zmieniały świat na własnych warunkach – nieugięta determinacja Susan B. Anthony, zaciekły umysł Susan Sontag, zimna arystokracja Susan Sarandon. Emocjonalnie jest wrażliwa i przenikliwa, wyczulona na nastroje ludzi, których kocha, choć chroni swoje własne uczucia za tą spokojną godnością. Nienawidzi dramatu i nie goni za uwagą, co może być odczytywane jako rezerwa, dopóki nie zdobędziesz przyjaźni z ciepłą, zabawną i bezgranicznie oddaną osobą pod spodem. W swoim najlepszym wydaniu Susan jest latarnią: bez pośpiechu, nieugięta, cicho lśniąca – przyjaciółka, która wciąż stoi u twojego boku dziesięciolecia po tym, jak wszyscy inni się oddalili.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Susan nie zabiega o względy; ona rozkwita. Nazwana na cześć lilii, jej miłość jest cichym i potężnym zapachem, który wypełnia pokój, nie wymagając uwagi. Zmysłowością przyciąga przez swoją obecność, a nie przez popis – eleganckim i chłodnym dystansem, który przyciąga kochanków jak motyle do stałego płomienia. Jej greckie i łacińskie korzenie sugerują ponadczasową grację; nie jest to przemijająca letnia róża, lecz wiecznie zielona lilia, zakorzeniona i odporna. Woli głębię niż dramat, szukając partnera, który będzie szanował jej granice z tą samą zaciekłością, z jaką ona strzeże swojego serca. Powierzchowny urok ją dezorientuje; potrzebuje intelektualnej równości i emocjonalnej szczerości. Co ją odpycha? Zależność i hałas. Susan potrzebuje przestrzeni, by oddychać, obserwować i pozwalać pożądaniu się gotować, zamiast się przelewać. Jest zmysłowa, ale kontrolowana, oferując intymność jako rzadki dar, a nie publiczne widowisko. Jej uczucie jest wolnym spalaniem, zdobywanym dzięki konsekwencji i cichej sile. Kochanie Susan to nauka sztuki cierpliwości i piękna subtelnej, trwałej namiętności. Jest spokojem po burzy, lilią w ogrodzie – piękną, niedostępną i absolutnie porywającą.
Pochodzi od hebrajskiego słowa shoshan, oznaczającego „lilia” (a później „róża”), symbolu czystości.
Tak — oba wywodzą się od Susanny; Suzanne to forma francuska, a Susan to skrócona forma angielska.
11 sierpnia, dla św. Susanny z Rzymu, rzymskiej dziewicy-męczennicy.
Sue, Susie, Suzy, Suki i Susi to wszystkie powszechne, czułe formy.
Było to imię dziewcząt, które znajdowało się na szczycie rankingów w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii przez lata 50. i początek lat 60.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.