Znaczenie: Rada władcy / władca dobrze doradzony.
Pochodzi ze staronordyckiego Rögnvaldr, łączącego regin „rada, dekret (bogów)” i valdr „władca”; gaelska forma Raghnall dała szkockie Ronald.
16 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Ronald z Orkadów.
Norweski hrabia Orkadów z XII wieku. Inicjował budowę katedry św. Magnusa w Kirkwall i zginął w konflikcie rodzinnym, stając się symbolem męczeństwa politycznego.
Co z tego zostaje: Można budować trwały dzieła w samym środku walk o władzę. Jego historia przypomina, że tworzenie często wymaga odwagi w obliczu przemocy.
Źródło: Wikipédia · nobelprize.org
Ronald obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 20 sierpnia; we Francji 16 września.
Ronald wywodzi się ze staronordyckiego Rögnvaldr, oznaczającego „rada władcy”, które przez Morze Północne sprowadzili Wikingowie, a w Szkocji łagodnie przekształcono w Ronald i Raghnall. Jego patronem jest święty Rögnvald Kali Kolsson, hrabia Orkadów z XII wieku, założyciel katedry św. Magnusa i kanonizowany w 1192 roku, co sprawia, że imię obchodzi imieniny 20 sierpnia.
Przez wieki typowo szkockie, Ronald zyskało szeroką popularność w całym anglojęzycznym świecie w latach 30. i 40. XX wieku, emanując ciepłym, uprzejmym, bardzo mid-century urokiem. Jego zdrobnienia Ron i Ronnie stały się samodzielnymi, sympatycznymi formami.
Między prezydentem Ronaldem Reaganem, postacią Rona Weasleya i legendą rocka Ronniem Woodem imię obejmuje autorytet, lojalność i niewymuszony dobry humor. Dziś Ronalda odbiera się jako przyjazny klasyk i lekko vintage — wiarygodny, wesoły i z niewątpliwie hojnym sercem.
Ronald to żartowniś o wielkim sercu. Humor jest jego główną cechą — prawdziwy dar lekkości, który czyni go ciepłym i zabawnym centrum każdego spotkania, wujkiem, którego fatalne kalambury w skrytości uwielbiamy. Jego komedia jest jednak dobroduszna, nigdy złośliwa: to humor mężczyzny, który szczerze lubi ludzi. Pod żartami kryje się głęboka lojalność: Ronald to przyjaciel, który nigdy nie zapomina, który porzuca wszystko, gdy to ważne, wierny w sposób przypominający korzenie imienia w staronordyckim Rögnvaldr — „rady władcy”, noszonego przez świętego hrabiego z Orkadów.
W Ronaldzie jest ciepło z innego czasu (imię to rozkwitło w latach 30. i 40.), pewna nieco przestarzała galanteria, która uspokaja. Niezależny umysłem, chętnie idzie własną drogą, nie przejmując się modami, z zabawną i pomysłową naturą: jego historie zawsze mają zwrot akcji, a projekty odrobinę fantazji. Nie goni za reflektorami — woli bawić niż być podziwianym — i w nim jest spokojna satysfakcja, brak szalonego pędu.
Pomyślcie o Ronaldach i Ronnie’ach, którzy czarują: rock’n’rollowym uśmiechu Ronnie’ego Wooda, nieuchwytnym geniuszu Ronnie’ego O’Sullivana, a także wiernym i hojnym Ronie Weasleyu. Ronald może być uparty, gdy podejmie decyzję, a jego pancerz żartownisia może maskować prawdziwe rany. Ale w głębi jest hojny, lojalny i o rozbrajającym cieple — taki mężczyzna, który pamięta o twojej ulubionej kawie i imieniu twojej babci. W najlepszym wydaniu Ronald jest ogniskiem: zabawnym, lojalnym, solidnym i nieskończenie gościnnym, przyjacielem, który nadaje całemu pomieszczeniu domowy klimat.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Ronald nie goni za płomieniami, on je organizuje. Jego imię, to „władca dobrze doradzony”, narzuca pasję, w której głowa i ciało muszą iść ramię w ramię. Nie uwodzi szaleństwem, lecz spokojnym autorytetem, słuchaniem, które sprawia, że druga osoba czuje się jedynym poddanym jego tronu. Szuka równości umysłów, tej, która rezonuje z jego nordyckimi korzeniami: silnego, stoickiego i trwałego połączenia. Co go przyciąga? Jasność umysłu. Partnerka zdolna dać mu rady, podważyć jego wewnętrzne rządy, nie tracąc przy tym własnej korony. Z drugiej strony ucieka przed emocjonalną zależnością i niepotrzebnymi dramatami. Frywolność natychmiast go nudzi; chce substancji, sojuszu, w którym szacunek poprzedza pożądanie. Dla niego miłość jest strategicznym paktem między dwoma wolnymi duszami, zarządem serca, w którym pasja jest królową, ale rozum strażniczką.
„Rada władcy” lub „władca dobrze doradzony”, od staronordyckiego Rögnvaldr (regin „rada” + valdr „władca”).
Jest to szkocka forma staronordyckiego Rögnvaldr, sprowadzona do Szkocji przez wikingów i również zapisywana jako Raghnall w języku gaelickim.
16 września, rocznica śmierci Ronalda Rossa.
Tak — to bliskie kognaty germańskie, które dzielą rdzenie „rada + władca”; francuską formą tej rodziny jest Renaud.
Ron i Ronnie to klasyczne formy skrócone.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.