Znaczenie: jasna, świetlista, sławna.
Chiara to włoska forma imienia Claire, wywodząca się z łacińskiego „clarus”, oznaczającego „jasny, błyszczący, sławny”.
11 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Klara z Asyżu.
Włoska szlachcianka z XIII wieku, założycielka wspólnoty kobiet oddanych ubóstwu i modlitwie. W wieku osiemnastu lat odrzuciła zaaranżowane małżeństwo, aby podążyć drogą duchowej wolności i solidarności z najbardziej potrzebującymi, zakładając zakon klarysek.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by uwolnić się od oczekiwań rodzinnych i społecznych i wytyczyć własną drogę, nawet jeśli wymaga to ogromnej odwagi. Jej życie przypomina, że prostota i upór to siły zdolne zmienić życie.
Chiara obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 11 sierpnia.
Chiara to włoskie światło. Forma transalpejska imienia Claire, wywodzi się z łacińskiego „clarus”: jasny, błyszczący, sławny. Trzy znaczenia, które się uzupełniają, rysują imię promienne, związane zarówno z jasnością dnia, jak i blaskiem renomy.
W tle czuwa wielka postać: Chiara z Asyżu – święta Klara – która w XIII wieku opuściła swoją szlachecką rodzinę, by podążyć za Franciszkiem z Asyżu i założyć zakon klarysek, poświęcony ubóstwu i modlitwie. Kobieta przekonania i łagodności, stała się zaskakująco patronką telewizji, ponieważ rzekomo „widziała” odległą mszę w Boże Narodzenie. Jej wspomnienie obchodzi się 11 sierpnia.
We Włoszech Chiara to lubiany klasyk, elegancki i ponadczasowy, noszony przez osoby o wyrafinowanym stylu. We Francji coraz bardziej przyciąga rodziców poszukujących imienia słonecznego, kobiecego i dźwięcznego, z tym włoskim akcentem, który pachnie dolce vita. Chiara łączy w sobie średniowieczną duchowość i promienny nowoczesny charakter.
Chiara promieniuje — to niemal wpisane w jej imię. „Jasna, błyszcząca, sławna”: imię obiecuje światło, a te, które je noszą, często posiadają tę słoneczną cechę, obecność, która bez wysiłku ogrzewa i rozświetla pomieszczenie. W Chiarze jest śródziemnomorska radość życia, spontaniczne ciepło, ten dar Włoszki, by czynić życie bardziej smakowitym.
Ale za blaskiem cyfra 4 przywołuje inną, głębszą stronę: Chiara jest też budowniczą. Na wzór świętej Klary z Asyżu, która założyła cały zakon religijny opierając się wyłącznie na swoim przekonaniu, posiada ona wytrwałość, wolę i zmysł do konkretu, który zamienia marzenia w realizacje. Chiara nie poprzestaje na samym błyszczeniu: buduje, dotrzymuje swoich zobowiązań, postępuje z metodą tam, gdzie inni się rozpraszają.
Jej jasność ma też wymiar moralny. Chiara nienawidzi pozorów, chętnie mówi rzeczy takimi, jakie są, ze szczerością, która rozbraja. Wiadomo, na czym się z nią stoi, a ta przejrzystość wzbudza zaufanie. Lojalna, hojna, chroni swoich z niemal dziką gorliwością.
Pod miękkością wyłania się więc piękna determinacja, czasem odrobina uporu: gdy Chiara coś postanowi, lepiej dać jej działać. Wie, czego chce, i dąży do tego z cierpliwością mrówki i entuzjazmem fajerwerków. Jej wyzwaniem jest pozwolenie sobie na odpoczynek, by nie nosić wszystkiego na swoich solidnych ramionach. Ale dopóki zachowa ten rzadki miks światła i wytrwałości, Chiara pozostaje tym, co zapowiada jej imię: jasnym płomieniem, który nie gaśnie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Chiara nie gra w chowanego ze światłem; ona je wydycha. Jej urok jest urokiem brutalnej jasności, tej, która rozprasza cienie i zmusza drugą osobę do zobaczenia siebie taką, jaka jest. W miłości nie szuka ciepłej ciemności rozmytych uczuć, lecz jasnego blasku intensywnej więzi, niemal zbyt widocznej. Jej uwodzicielstwo jest naturalne, jasne, pozbawione mrocznych sztuczek. Przyciąga tych, którzy odważą się lśnić, tych, którzy nie boją się nagości prawdy. Jednak to samo światło może stać się oślepiające, zbyt wymagające. To, co ją męczy, to nieprzezroczystość, podwójna gra, wszystko, co odmawia wystawienia się na jawne światło. Chiara chce czystego płomienia, bez dymu. Kocha ze zmysłową szczerością, która obnaża duszę, oferując promieniujące ciepło, ale narzucając całkowitą przejrzystość. Jeśli szukasz cienia, by się w nim ukryć, uciekaj. Jeśli chcesz być widziany, naprawdę widziany, to jej jasność będzie twoją największą przyjemnością.
„Jasna, świetlista, słynna”, od łacińskiego „clarus”; to jest włoska forma imienia Claire.
11 sierpnia, dzień świętej Klary z Asyżu.
Włoski sposób: „Kiara”, gdzie „ch” wymawia się jak „k”.
Włoska szlachcianka z XIII wieku, która podążyła za Franciszkiem z Asyżu i założyła zakon klarysek; jest patronką telewizji.
Jest w trendzie wzrostowym, cenione za swój włoski dźwięk, ale we Włoszech pozostaje bardziej klasyczne.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.