Znaczenie: lekkość, sława lub szlachetność ducha.
Z łacińskiego clarus.
11 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Klara z Asyżu.
Włoska zakonnica z XIII wieku, założycielka zakonu klarysek w Asyżu. Porzuciła szlachecką rodzinę, by żyć w dobrowolnej i radykalnej ubóstwie, odrzucając wszelką instytucjonalną ochronę, aby zachować swoją niezależność. Stawała w opozycji do potężnych, w tym do Papieża, aby obronić prostotę swojej wspólnoty przed zewnętrznymi naciskami.
Co z tego zostaje: Znajduje się tam siła odmowy: mówienie „nie” kompromisom, które zdradzają własne wartości, nawet pod presją władzy lub rodziny. To odwaga budowania własnej wolności przez prostotę i upór, bez szukania zewnętrznego uznania.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · Nominis
Chiara obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 11 sierpnia.
Chiara to jedno z najbardziej kochanych i promienistych żeńskich imion w tradycji włoskiej. Pochodzące od łacińskiego clarus, w swoim znaczeniu niesie ze sobą blask światła, a w konsekwencji sławę i szlachetność ducha. Jej patronką jest Klara z Asyżu, młoda umbryjska szlachcianka, która w XIII wieku porzuciła bogactwa i rodzinę, by podążyć za Franciszkiem, zakładając Zakon Klarysek: postać o stalowej słodyczy, która uczyniła to imię synonimem spokojnej siły i spójności. We Włoszech Chiara jest klasykiem: przenika przez pokolenia, pozostając świeżym i nigdy nie tracąc na modzie, a jej popularność jest niezwykle duża od lat 80. po dzień dzisiejszy. Przywołuje przejrzystość, spokój i otwarty uśmiech. Dziś postrzegane jest jako imię słoneczne i eleganckie jednocześnie, dobrze pasujące zarówno do dziewczynki, jak i kobiety zawodowej. Jego rozpowszechnienie w Europie, wraz z francuską siostrą Claire i hiszpańską siostrą Clara, czyni je imieniem międzynarodowym, ale o głęboko włoskich i franciszkańskich korzeniach.
Chiara to światło, i to nie tylko w etymologii. Osoba nosząca to imię wydaje się promieniować naturalnym spokojem, tą przejrzystością ducha, która sprawia, że inni czują się komfortowo. Podobnie jak święta z Asyżu, która jest jej patronką, Chiara ukrywa pod słodyczą zaskakującą siłę charakteru: potrafi powiedzieć „nie” z uśmiechem, potrafi wybrać drogę pod prąd i przejść ją do końca bez zamieszania. To dziewczyna, która godzi ludzką ciepłotę z determinacją, zdolna być jednocześnie najlepszą przyjaciółką, z którą można się zwierzać, i profesjonalistką, która nie puszcza celu z oczu. Jej lojalność jest jedną z najpiękniejszych cech: kto wejdzie do serca Chiarze, zostaje, ponieważ ona pielęgnuje relacje z dbałością i pamięcią. W niej tkwi ostra wrażliwość, uwaga na własne i cudze emocje, która czyni ją empatyczną i intuicyjną, czasem nadmiernie narażoną na ból świata. Energia słoneczna skłania ją do towarzyszenia, do bycia w centrum ludzi, ale potrafi też wygospodarować sobie chwile kontemplacyjnej ciszy, niemal franciszkańskiej. Dyplomatyczna z instynktu, dąży do łagodzenia konfliktów i szukania harmonii, nie rezygnując ze swoich zasad, gdy naprawdę liczą się one. Pokolenie Chiar, urodzonych między latami 80. a 2000, dało Włochom przedsiębiorczynie, aktorki, pisarki i administratorki: sygnał, że to imię, pozornie tak delikatne, często kryje w sobie solidne ambicje i błyskotliwe umysły. Chiara to rzadkie spotkanie gracji i siły, światła, które grzeje, i skały, która podtrzymuje. Imię, które obiecuje i, statystycznie, dotrzymuje słowa.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Chiara nie szuka ciemności, by się w niej ukryć, lecz używa swojego światła, by ujawnić autentyczność. W łóżku i poza nim jest szklaną syreną: przezroczysta, tnąca, nie do ugaszenia. Jej uwodzicielski czar jest zimną falą, która Cię otula – nie ogniem, który pali, lecz blaskiem, który oślepia. Kocha jasność, brutalną szczerość spojrzenia; nienawidzi gier cieni i owianych mgłą kłamstw. Dla niej seks jest językiem światła, wzajemnym oświetleniem, w którym każdy gest musi mieć znaczenie, a każdy oddech – powód. Oddaje się wyłącznie temu, kto potrafi utrzymać jej blask, nie opuszczając powiek. Jeśli rozmówca jest matowy, niezdecydowany lub mroczny z nudów, Chiara natychmiast gaśnie, zamieniając się w lód. Szuka intelektu, który zapala zmysły, a nie pustych ciał, które szukają jedynie ciepła. Jej rozkoszą jest odkrycie, świetlisty zaskoczenie duszy, która odsłania się sama i naga pod bezlitosnym światłem prawdy. Żadna maska nie przetrwa jej objęcia.
To imię łacińskiego pochodzenia, wywodzące się od terminu „clarus”. Jego znaczenie kojarzy się ze światłem, sławą lub szlachetnością ducha.
Tak: Chiara obchodzona jest 11 sierpnia, dnia, który kalendarz poświęca Sainte Claire d'Assise. Założycielka klarysek (+ 1253) — Nie jest możliwe oddzielenie historii świętej Klary od historii
Zarejestrowano 2368 urodzeń, osiągając szczyt w 1995 roku. Obecnie utrzymuje stałą, choć nie masową, obecność.
Jest to włoska forma imienia Clare lub Claire. Do częstych zdrobnień należą Chara lub Chiara, zachowując ich łacińskie korzenie.
Wymawia się ją wyraźnie, dzieląc na sylaby jako „Chi-a-ra”, z niemym „h” charakterystycznym dla języka włoskiego, co ułatwia jej czytanie w języku hiszpańskim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.