Znaczenie: blask światła, sława i szlachetność ducha.
Z łacińskiego clarus.
11 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Klara z Asyżu.
Włoska zakonnica z XIII wieku, założycielka zakonu klarysek w Asyżu. Porzuciła szlachecką rodzinę, by żyć w dobrowolnej i radykalnej ubóstwie, odrzucając wszelką instytucjonalną ochronę, aby zachować swoją niezależność. Stawała w opozycji do potężnych, w tym do Papieża, aby obronić prostotę swojej wspólnoty przed zewnętrznymi naciskami.
Co z tego zostaje: Znajduje się tam siła odmowy: mówienie „nie” kompromisom, które zdradzają własne wartości, nawet pod presją władzy lub rodziny. To odwaga budowania własnej wolności przez prostotę i upór, bez szukania zewnętrznego uznania.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · Nominis
Chiara obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 11 sierpnia.
Chiara to jedno z najbardziej kochanych i promienistych imion żeńskich w tradycji włoskiej. Pochodzące od łacińskiego clarus, w swoim znaczeniu niesie blask światła, a w konsekwencji sławę i szlachetność ducha. Jej patronką jest Klara z Asyżu, młoda umbryjska szlachcianka, która w XIII wieku porzuciła bogactwa i rodzinę, by podążyć za Franciszkiem, zakładając Zakon Klarysek: postać żelaznej słodyczy, która uczyniła to imię synonimem spokojnej siły i spójności. We Włoszech Chiara jest klasykiem: przechodzi przez pokolenia, pozostając świeżą i nigdy nie tracąc mody, będąc niezwykle popularną od lat 80. po dzień dzisiejszy. Przywołuje przejrzystość, spokój, otwarty uśmiech. Dziś postrzegane jest jako imię słoneczne i eleganckie jednocześnie, zdolne dobrze wyglądać zarówno na dziecku, jak i na kobiecie zawodowej. Jego rozpowszechnienie w Europie, wraz z francuską siostrą Claire i hiszpańską siostrą Clara, czyni je imieniem międzynarodowym, ale o głęboko włoskim i franciszkańskim korzeniu.
Chiara to światło, i to nie tylko w etymologii. Osoba nosząca to imię wydaje się promieniować naturalnym spokojem, tą przejrzystością ducha, która sprawia, że inni czują się komfortowo. Podobnie jak święta z Asyżu, która jest jej patronką, Chiara ukrywa pod słodyczą zaskakującą siłę charakteru: potrafi powiedzieć „nie” z uśmiechem, potrafi wybrać drogę pod prąd i przejść ją do końca bez zamieszania. To dziewczyna, która godzi ludzkie ciepło z determinacją, zdolna być jednocześnie najlepszą przyjaciółką, której można się zwierzać, i profesjonalistką, która nie odpuszcza celu. Jej lojalność jest jedną z najpiękniejszych cech: kto wejdzie do serca Chiary, zostaje, ponieważ ona pielęgnuje relacje z dbałością i pamięcią. W niej tkwi ostra wrażliwość, uwaga na własne i cudze emocje, która czyni ją empatyczną i intuicyjną, czasem nadmiernie narażoną na ból świata. Energia słoneczna popycha ją do życia towarzyskiego, do bycia wśród ludzi, ale potrafi też wygospodarować sobie chwile kontemplacyjnej ciszy, niemal franciszkańskiej. Dyplomatyczna z instynktu, dąży do łagodzenia konfliktów i szukania harmonii, nie rezygnując jednak ze swoich zasad, gdy naprawdę się liczą. Pokolenie Chiar, wychowanych w latach 80. i 2000., dało Włochom przedsiębiorczynie, aktorki, pisarki i administratorki: sygnał, że to imię, pozornie tak delikatne, często kryje w sobie solidne ambicje i błyskotliwe umysły. Chiara to rzadkie spotkanie gracji i siły, światła, które ogrzewa, i skały, która podtrzymuje. Imię, które obiecuje i, statystycznie, dotrzymuje słowa.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Chiara nie szuka ciemności, by się w niej ukryć, lecz używa swojego światła, by ujawnić autentyczność. W łóżku i poza nim jest szklaną syreną: przezroczystą, ostrą, nie do zgaszenia. Jej uwodzicielstwo jest zimną falą, która Cię otula, nie ogniem, który pali, lecz blaskiem, który oślepia. Kocha jasność, brutalną szczerość spojrzenia; nienawidzi gier cieni i owianych mgłą kłamstw. Dla niej seks jest językiem światła, wzajemnym oświetleniem, w którym każdy gest musi mieć znaczenie, a każdy oddech – powód. Oddaje się tylko temu, kto potrafi utrzymać jej blask, nie opuszczając powiek. Jeśli rozmówca jest matowy, niezdecydowany lub mroczny z nudów, Chiara natychmiast gaśnie, zamieniając się w lód. Szuka intelektu, który zapala zmysły, a nie pustych ciał, które szukają tylko ciepła. Jej rozkoszą jest odkrycie, świetliste zaskoczenie duszy, która odsłania się, czysta i naga pod bezlitosnym światłem prawdy. Żadna maska nie przetrwa jej uścisku.
To imię o łacińskim pochodzeniu, wywodzące się od terminu „clarus”. Jego znaczenie jest związane z blaskiem światła, sławą i szlachetnością ducha.
Tak: Chiara obchodzona jest 11 sierpnia, w dniu, który kalendarz poświęca Świętej Klarze z Asyżu. Założycielce Zakonu Klarysek (+ 1253) — Nie jest możliwe oddzielenie historii świętej Klary od historii
Zarejestrowano 13 341 urodzeń, osiągając szczyt w 2001 roku. Obecnie utrzymuje stałą obecność w kraju.
Najczęściej spotykane zdrobnienia to Chari, Chita i Charo. Forma Chiara jest również używana jako standardowy wariant w języku włoskim.
Wymawia się jako klar-ia, z sylabą „chi” brzmiącą jak w słowie „claro”. Ważne jest zachowanie niemego „h”, aby uszanować jego łacińską etymologię.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.