Znaczenie: godny czci, wzniosły.
Z greckiego sebastós, co oznacza szanowny, augustowski.
20 stycznia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Sebastian. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Rzymski oficer gwardii pretoriańskiej, w III wieku, w Cesarstwie Rzymskim. Odmówił zaparcia się swoich przekonań wobec władzy cesarskiej, przeżył egzekucję przez strzały z łuku, zanim został dobity, stając się symbolem nieugiętego oporu.
Co z tego zostaje: Poznajemy tu, że wewnętrzna spójność może przetrwać zewnętrzną przemoc. Nie chodzi o niezniszczalność ciała, lecz o zdolność pozostania wiernym samemu sobie, gdy wszystko skłania do ugięcia się.
Źródło: Wikidata
Sebastiano obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 20 stycznia.
Sebastiano to klasyk ponadczasowy: w jego korzeniach leży greckie słowo sebastós, oznaczające „wielce szanowany, augustowski”, a przede wszystkim święty Sebastiano, żołnierz-męczennik przebity strzałami, który stał się jednym z najczęściej malowanych tematów w historii sztuki, od Mantegni po Guida Reniego.
W Włoszech jest to imię o długiej tradycji, szczególnie zakorzenione na Południu i na wyspach – wystarczy pomyśleć o wszystkich odpustach ku czci „San Sebastiano” na Sycylii i Sardynii – ale jest kochane na całym Półwyspie dzięki swojej solidnej elegancji. Z czasem przechodził przez naprzemienne fazy mody, a dziś przeżywa dobry renesans, wspierany również przez zdrobniałą formę „Seba”, która czyni go natychmiastowym i aktualnym.
Postrzegane jest jako męskie imię, mocne i wiarygodne, z nutą zarówno arystokratyczną, jak i sportową: nie bez powodu święty Sebastiano jest patronem atletów i łuczników. Osoby noszące to imię kojarzą się z spokojną siłą, odpornością i poczuciem ochrony.
Sebastiano niesie ze sobą święty ciężar imienia, które oznacza „godny czci”, aurę sebastós, która nie prosi o pozwolenie, lecz wymaga szacunku. Podobnie jak cesarz August przetłumaczony na grekę, Sebastiano wciela w sobie cichą, niemal architektoniczną godność. Nie jest to artysta, który krzyczy, by zostać zauważonym, lecz ten, który rzeźbi pustkę, znajdując w oczekiwaniu swoją prawdziwą mocą. Jego dominującą cechą jest arystokratyczna powściągliwość, celowe spowolnienie, które rozbraja każdego, kto oczekuje pośpiechu. Żyje jak grecki świątynia: kolumny stoicyzmu, wnętrze oświetlone zimnym i jasnym światłem. Nie szuka tłumu, lecz tego, co esencjalne. Jak mówił Cyceron: „Prawdziwa elokwencja jest doskonałością języka”, a Sebastiano mówi językiem spojrzeń i pauz. Jego ideałem nie jest głośny sukces, lecz gravitas, ten moralny ciężar, który czyni go nieprzeniknionym. Jest to dusza starożytna w ciele nowoczesnym, zdolna przekształcić samotność w przywilej, a nie w wyrok. Jego imię jest wezwaniem, a on żyje tak, jakby każdy gest był aktem wewnętrznego kultu: surowym, pięknym, nieodwracalnym.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Sebastiano nie szuka efemerycznej iskrzy, lecz żaru, który nigdy nie gaśnie. Jego uwodzenie jest powolne, dotykowe, zbudowane z spojrzeń, które pogłębiają się wcześniej niż słowa. Nie kocha gotowymi formułkami, lecz fizyczną, ciepłą i stanowczą obecnością, jak kotwica rzucona na wzburzonym morzu. Przyciąga go intensywność drugiej osoby, jej zdolność do bycia wrażliwym bez bycia słabym; gardzi powierzchownością, bezużyteczną lekkością i pustą gadaniną. Kocha z niemal religijną, niemal godną czci oddanością, ale z ognistym zmysłowością, która nie znosi rozpraszania. Nie jest właścicielski, lecz wymagający: chce być widziany w całości, ze swoimi cieniami i światłami. Gdy się męczy, nie kłóci się, wycofuje do swojego świętego milczenia, stając się niedostępny jak posąg. Dla niego miłość jest rytuałem inicjacji, a nie grą. Szuka duszy-siostry, nie publiczności. Kocha, by budować, a nie konsumować. Jego namiętność jest aktem szacunku, głębokim, namacalnym, wiecznym.
Z łacińskiego Sebastianus, „z Sebaste”, z greckiego sebastós, co oznacza „wielce szanowany, augustowski”.
20 stycznia, święto męczennika Sebastiano.
Z sportowców, łuczników, agentów miejskiej policji oraz tradycyjnie wzywany jest przeciwko zarazie.
We Włoszech przede wszystkim „Seba” i „Bastiano”, rzadziej „Sebi”.
Jest antyczny, ale zawsze aktualny: dziś przeżywa nową falę popularności, również dzięki czułej formie Seba.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.