Znaczenie: poświęcony Saturnowi.
Z łacińskiego Saturninus, nazwisko rodowe wywodzące się od rzymskiego boga Saturnus (Saturn), z znaczeniem „należący lub poświęcony Saturnowi”.
29 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Saturnin z Tuluz.
Pierwszy biskup Tuluzji w III wieku, w Galii. Odpierał naciski, by porzucić swoje przekonania, wybierając śmierć zamiast zdrady swoich zasad. Jego odmowa ugięcia się przed pogańską władzą uczyniła go symbolem stanowczości.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że stawianie czoła większości, nawet za wszelką cenę, jest formą ludzkiego męstwa. Ta radykalna uczciwość przypomina, że honoru nie negocjuje się.
Saturnino obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 29 listopada.
Saturnino to imię o czysto rzymskim rodowodzie, pochodzące od Saturninus, czyli „poświęcone Saturnowi”, starożytnemu bogowi rolnictwa i złotego wieku. Jego chrześcijańska fortuna zawdzięcza się św. Saturninowi z Tolozy, zwanemu też św. Serninem, pierwszemu biskupowi Tuluzji w III wieku, który poniósł męczeńską śmierć, gdy został przeciągnięty przez byka; Kościół wspomina go 29 listopada.
W Hiszpanii imię to miało silne zakorzenienie, zwłaszcza w Nawarze i na północy kraju, do tego stopnia, że św. Saturnin, św. Cernin, jest współpatronem Pampeluny i nadaje nazwę jednej z jej najbardziej symbolicznych kościołów, związanemu z początkami miasta oraz świętem Sanfermines. W Meksyku swoje piętno zostawił wielki malarz Saturnino Herrán, a w hiszpańskiej historii wojskowej wybrzmiewa Saturnino Martín Cerezo, bohater oblężenia Baler.
Dziś Saturnino postrzegany jest jako imię klasyczne, dźwięczne i nieco uroczyste, z nutą staroświeczności i godności. Nie jest częste wśród noworodków, co nadaje mu szlachetny, archaiczny charakter, obciążony lokalną historią i starą pobożnością.
Saturnino nosi imię boga rolniczego i męczennika-biskupa, a z tego połączenia wyłania się charakter, który na pierwszy rzut oka wydaje się poważny, ale kryje w sobie zaskakującą witalność. Jego dominującą cechą jest niespokojna energia, energia liczby pięć, która popycha do ruchu, do prób, do niepozostawania w bezruchu na zawsze tym samym terenie. Jest z natury ciekawy, nieco awanturniczy, z wyraźną niezależnością, która sprawia, że nieufnie podchodzi do klatek, choćby były ze złota.
W nim tkwi podłoże stanowczości odziedziczone od świętego z Tolosy, który wolał umrzeć, niż się ugiąć: gdy Saturnino wierzy w coś, wytrzymuje napór z uporem, który robi wrażenie. Ta lojalność wobec swoich idei i uczuć współistnieje z temperamentem nieco upartym, zdolnym do stawiania oporu, nawet gdy cały świat mówi mu inaczej.
Jego humor jest suchy, szczerze hiszpański, z dowcipnym komentarzem wypowiadanym z pokerową miną, bardzo w duchu tej północnej Hiszpanii, z którą imię jest tak charakterystycznie związane. Nie szuka bycia w centrum uwagi; wystarcza mu jego własny osąd i swoboda ruchów. Ma jednak żyłkę kreatywną i wrażliwą, która wypływa, gdy najmniej się tego spodziewamy, taką, która uczyniła malarza Saturnino Herrána mistrzem koloru i emocji.
Stabilny w sprawach ważnych, ale nieprzewidywalny w codziennych, Saturnino jest z tych, którzy łączą głębokie korzenie z pragnieniem horyzontu. Czasem psuje mu to upór i pewna niechęć do proszenia o pomoc, ponieważ jego spokojna duma woli wszystko załatwiać samemu. Ale jako przyjaciel jest lojalny jak skała, a jako towarzysz podróży, jednym z najbardziej zabawnych i zaskakujących, jakich można spotkać.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Saturnino nie szuka przemijającej namiętności; kocha z powagą planety, która nie staje. Jego uwodzenie jest ciche, starożytne, obietnicą składaną spojrzeniami, które znaczą duszę, zanim dotkną wargi. Nie porywa się na szalone loty, lecz buduje nierozłączne więzi, jak czas, który pochłania każdą powierzchowną iluzję. Jest przyciągany przez prawdziwą intensywność, przez tego, kto potrafi nieść ciężar jego emocji, nie rozpadając się. Zmysłowość Saturnina jest namacalna, gęsta: nie szuka frywolności, lecz otchłannej głębi duszy bliźniaczej, gotowej dzielić ciszę i namiętność. Nienawidzi zmienności, lekkości, która nie zostawia śladu. Dla niego kochać oznacza całkowite przynależenie, fuzję, która opiera się przeciwnościom. Gdy się zakochuje, robi to na zawsze, z pewnością kogoś, kto wybrał swoją gwiazdę. Nie jest kochankiem z pozoru, lecz strażnikiem prawdziwych namiętności, w których eros nierozłącznie przeplata się z przeznaczeniem. Jego oddanie jest absolutne, niemal święte, ofiarowując miłość, która niczego nie oczekuje w zamian, poza lojalnością serca bijącego w tym samym rytmie.
Jest łacińskiego pochodzenia, od mianownika Saturninus, związanego z rzymskim bogiem Saturnem.
Oznacza „poświęcony Saturnowi” lub „należący do Saturna”.
29 listopada, w dniu świętego Saturnino z Tolosy, pierwszego biskupa Tulony i męczennika III wieku.
Święty Saturnino, święty Cernin, jest współpatronem Pampeluny; według tradycji ewangelizował to miasto i nadaje nazwę jednej z jego historycznych świątyń.
Tak, najczęstsze to Satur i Nino.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.