Znaczenie: poświęcony Saturnowi.
Od Saturninus, „poświęcony Saturnowi”.
29 listopada
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Saturnin z Tuluz. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Pierwszy biskup Tuluzji w III wieku, w Galii. Odpierał naciski, by porzucić swoje przekonania, wybierając śmierć zamiast zdrady swoich zasad. Jego odmowa ugięcia się przed pogańską władzą uczyniła go symbolem stanowczości.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że stawianie czoła większości, nawet za wszelką cenę, jest formą ludzkiego męstwa. Ta radykalna uczciwość przypomina, że honoru nie negocjuje się.
Saturnino obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 29 listopada.
Saturnino to imię o czysto rzymskim rodowodzie, wywodzące się od Saturninus, czyli „poświęcony Saturnowi”, starożytnemu bogowi rolnictwa i złotego wieku. Swoją chrześcijańską popularność imię zawdzięcza św. Saturninowi z Tolozy, zwanemu też św. Serninem, pierwszemu biskupowi Toulouse w III wieku, który poniósł męczeństwo, gdy został przeciągnięty przez byka; Kościół wspomina go 29 listopada.
W Hiszpanii imię to miało znaczący zasięg, zwłaszcza w Nawarze i na północy, do tego stopnia, że św. Saturnin, św. Cernin, jest współpatronem Pampeluny i nadaje nazwę jednej z jej najbardziej symbolicznych świątyń, związanej z początkami miasta oraz świętem San Fermín. W Meksyku swoje piętno odcisnął wielki malarz Saturnino Herrán, a w hiszpańskiej historii wojskowej odbija się echem Saturnino Martín Cerezo, bohater oblężenia Baler.
Dziś Saturnino postrzegany jest jako imię klasyczne, brzmiące i nieco uroczyste, z nutą staroświeckości i godności. Nie jest częste wśród noworodków, co nadaje mu wyrafinowany, odległy w czasie charakter, obciążony lokalną historią i starą pobożnością.
Saturnino nosi imię boga rolniczego oraz biskupa-męczennika, a z tego połączenia wyłania się charakter, który na pierwszy rzut oka wydaje się poważny, ale kryje w sobie zaskakującą witalność. Jego dominującą cechą jest niespokojna energia, energia liczby pięć, która popycha do ruchu, do prób, do niepozostawania w miejscu, na wciąż tym samym terenie. Jest z natury ciekawy, nieco awanturniczy, z wyraźną niezależnością, która sprawia, że nieufnie podchodzi do klatek, choćby były ze złota.
W nim tkwi podłoże stanowczości odziedziczone od świętego z Tolosy, który wolał umrzeć, niż się ugiąć: gdy Saturnino wierzy w coś, wytrzymuje napór z zadziwiającą wytrwałością. Ta lojalność wobec swoich idei i uczuć współistnieje z temperamentem nieco upartym, zdolnym do zaparcia się, nawet gdy cały świat mówi mu inaczej.
Jego humor jest suchy, szczerze hiszpański, oparty na sprytnych komentarzach wypowiadanych z pokerową miną, bardzo w duchu tej północnej Hiszpanii, dla której to imię jest tak charakterystyczne. Nie dąży do bycia w centrum uwagi; wystarcza mu jego własny osąd i swoboda ruchów. Ma jednak żyłę kreatywną i wrażliwą, która wypływa na wierzch, gdy najmniej się tego spodziewamy, taką jak ta, która uczyniła malarza Saturnino Herrána mistrzem koloru i emocji.
Stabilny w sprawach ważnych, ale nieprzewidywalny w codzienności, Saturnino należy do tych, którzy łączą głębokie korzenie z chęcią podboju horyzontu. Czasem gubi go upór i pewna niechęć do proszenia o pomoc, ponieważ jego spokojna duma woli wszystko rozwiązywać samodzielnie. Ale jako przyjaciel jest lojalny jak skała, a jako towarzysz podróży, jest jednym z najzabawniejszych i najbardziej zaskakujących, jakich można spotkać.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Saturnino nie szuka przemijającej namiętności; kocha z powagą planety, która się nie zatrzymuje. Jego uwodzenie jest ciche, starożytne, obietnicą złożoną spojrzeniami, które znaczą duszę, zanim dotkną warg. Nie porywa się na szalone loty, lecz buduje nierozłączne więzi, jak czas, który pochłania każdą powierzchowną iluzję. Pociąga go prawdziwa intensywność, ktoś, kto potrafi nieść ciężar jego emocji, nie rozpadając się. Sensualność Saturnina jest namacalna, gęsta: nie szuka błahostek, lecz bezdennej głębi bratniej duszy, gotowej dzielić ciszę i namiętność. Nienawidzi zmienności, lekkości, która nie zostawia śladu. Dla niego kochać oznacza całkowitą przynależność, fuzję, która opiera się przeciwnościom. Kiedy zakochuje się, robi to na zawsze, z determinacją kogoś, kto wybrał swoją gwiazdę. Nie jest kochankiem z pozoru, lecz strażnikiem prawdziwych namiętności, gdzie eros nierozłącznie splata się z przeznaczeniem. Jego oddanie jest absolutne, niemal święte, oferując miłość, która niczego nie wymaga w zamian, poza lojalnością serca bijącego w tym samym rytmie.
Jest łacińskiego pochodzenia, od nazwy rodowej Saturninus, związanego z rzymskim bogiem Saturnem.
Oznacza „poświęcony Saturnowi” lub „należący do Saturna”.
29 listopada, w dzień świętego Saturnino z Tolosy, pierwszego biskupa Tuluzy i męczennika III wieku.
Święty Saturnin, San Cernin, jest współpatronem Pampeluny; według tradycji ewangelizował to miasto i nadaje nazwę jednemu z jego historycznych kościołów.
Tak, najczęstsze to Satur i Nino.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.