Znaczenie: pobożny, oddany.
Od pius, „pobożny, oddany”, którego jest to żeński odpowiednik.
19 stycznia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Pía. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Młoda chrześcijanka z III wieku, męczennica w Rzymie za panowania cesarza Aureliana. Skazana na śmierć za odmowę wyrzeczenia się swej wiary, zachowała swoją integralność wobec przemocy państwa, odmawiając podporządkowania się rozkazowi składania ofiar idiom.
Co z tego zostaje: Poznajemy tu, że można zachować godność, stojąc na nogach, nawet gdy wszystkie władze stają przeciwko nam. To nie uleganie czyni nas wielkimi, lecz zdolność do powiedzenia „nie”, gdy wiemy, że jest to sprawiedliwe.
Pia obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Argentynie, w Niemczech i w Polsce 19 stycznia.
Pia to krótkie i jasne imię o wyraźnym łacińskim rodowodzie: wywodzi się od pius, „pobożny, oddany”, z którego jest żeńskim odpowiednikiem. Współdzieli tę etymologię z papieżami noszącymi imię Pius oraz z rzymskim pojęciem pietas, czyli świętą lojalnością wobec bogów, ojczyzny i rodziny.
Kalendarz świętych uczci je 19 stycznia, w hołdzie świętej Pia, liczonej w gronie męczenników pierwszych wieków. Bardzo rozpowszechnione we Włoszech, Niemczech, Skandynawii i krajach Europy Wschodniej, Pia cieszy się tam statusem eleganckiego i ponadczasowego klasyka.
We Francji, rzadsze, zachwyca swoją zwięzłością i miękką brzmieniowością: dwa sylaby, otwarta sylaba końcowa, aura zarówno łacińska, jak i międzynarodowa. Postrzegane jako wyrafinowane, słodkie i dyskretnie duchowe, Pia spełnia wymogi modnego krótkiego imienia – jest krótkie, zapamiętywalne i obarczone piękną głębią znaczenia.
Pia nosi swój sens na ramieniu: „ta pobożna”, ta oddana. Z dala od staroświeckiej pobożności, etymologia odnosi się przede wszystkim do rzymskiej pobożności (pietas) – tej głębokiej lojalności wobec swoich, tego spokojnego poczucia obowiązku, które nie robi hałasu, ale nigdy nie słabnie. Pia jest przede wszystkim kimś, komu można zaufać, wiernością wcieloną w imię.
Jej dźwiękowa zwięzłość mówi o wyraźnej osobowości, bez ozdobników, która idzie prosto do sedna. Wyobrażamy sobie Pię spokojną, refleksyjną, początkowo nieco zamkniętą w sobie, ale obdarzoną silnym charakterem, który szybko się ujawnia. Nie jest osobą niestabilną: gdy się angażuje, to na poważnie. Jej numerologiczna wibracja w ósemce podkreśla dodatkowo temperament budowniczej, zdolnej do spokojnego dążenia do celu i prawdziwego poczucia odpowiedzialności.
Klasyczny, elegancki wybór na północy i południu Europy, Pia przywołuje wykształconą kobietę o dobrym guście, która ceni jakość ponad ilość – zarówno w przyjaźni, jak i w miłości czy wyborach życiowych. W niej jest naturalna dystynkcja, powściągliwość wysokiej jakości, która nie wyklucza ani ciepła, ani humoru, raczej subtelnego i dobrze umieszczonego.
Wrażliwa, ale skromna, Pia chroni swój wewnętrzny ogród i nie otwiera drzwi każdemu, kto się pojawi; ci, którym pozwala wejść, zyskują natomiast sojuszniczkę na całe życie. Niezależna, uporządkowana, obdarzona dobrą dyplomacją, potrafi bronić swoich pozycji, nie podnosząc głosu. Podsumowując, Pia łączy delikatność krótkiego i jasnego imienia z solidnością starożytnego korzenia: dyskretną elegancję towarzyszącą stalowemu kręgosłupowi. To rodzaj osoby, której nie zawsze dostrzega się gołym okiem, ale której nie zapomina się, raz ją poznawszy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod pozorem „pobożnej” Pia skrywa płomień, który nie pali, lecz pożera. Jej miłość nie jest podbojem, lecz sanktuarium. Nie goni za kochankami, przyciąga magnetyczną grawitacją absolutnej wierności. Jej uwodzenie jest aktem wiary: ofiarowanie swego ciała i duszy bezwarunkowo, lecz z żądaniem takiej samej całkowitej przejrzystości. Porywa się na mężczyznę, który akceptuje bycie jej ołtarzem, tego, kto szanuje świętość więzi. Z drugiej strony, nic tak jej nie męczy jak hipokryzja lub złamanie przysiąg. Dla Pia cudzołóstwo jest świętokradztwem. Szuka cielesnej komunii, w której akt kochania staje się modlitwą, a ciała odpowiadają sobie nawzajem jak dwa teksty święte. Jeśli szukasz lekkiej przygody, uciekaj; Pia nie bawi się. Kocha z pożerającą intensywnością, z oddaniem, które może być twoim największym rozkoszą lub najpiękniejszym więzieniem.
Jest łacińskie: Pia to żeńska forma imienia Pius, co oznacza „pobożny”. Jest spokrewnione z imionami papieży noszącymi imię Pius.
„Pobożna, oddana”, od przymiotnika łacińskiego pius, który przywołuje pobożność i lojalność.
19 stycznia, w hołdzie świętej Pia, męczennicy z pierwszych wieków.
Bardzo popularne we Włoszech, Niemczech i Skandynawii, gdzie jest klasyczne; we Francji nadal jest rzadsze.
To imię własne, ale czasem bywa też zdrobnieniem od Olympia lub imion zawierających sylabę „pia”.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.