Znaczenie: pobożna, nabożna.
Pia to żeńska forma łacińskiego przymiotnika pius, oznaczającego „pobożny, oddany, szanujący bogów i bliskich”, stąd znaczenie „ta pobożna”.
19 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Pía.
Młoda chrześcijanka z III wieku, męczennica w Rzymie za panowania cesarza Aureliana. Skazana na śmierć za odmowę wyrzeczenia się swej wiary, zachowała swoją integralność wobec przemocy państwa, odmawiając podporządkowania się rozkazowi składania ofiar idiom.
Co z tego zostaje: Poznajemy tu, że można zachować godność, stojąc na nogach, nawet gdy wszystkie władze stają przeciwko nam. To nie uleganie czyni nas wielkimi, lecz zdolność do powiedzenia „nie”, gdy wiemy, że jest to sprawiedliwe.
Pia obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Argentynie, w Niemczech i w Polsce 19 stycznia.
Pia to krótkie i jasne imię o przejrzystym łacińskim korzeniu: pochodzi od słowa pius, oznaczającego „pobożny, oddany”, z którego jest żeńską formą. Podzielają tę etymologię papie noszący imię Pius oraz rzymska idea pietatis, czyli sakralnej lojalności wobec bogów, ojczyzny i rodziny.
Kalendarz świętych obchodzi je 19 stycznia, w hołdzie świętej Pii, zaliczanej do grona męczenników z pierwszych wieków. Bardzo popularne we Włoszech, w Niemczech, w Skandynawii i w krajach Europy Wschodniej, Pia cieszy się tam statusem eleganckiego i ponadczasowego klasyka.
We Francji, gdzie jest rzadsze, zachwyca swoją zwięzłością i dźwiękową łagodnością: dwa sylaby, otwarte zakończenie, wygląd jednocześnie łaciński i międzynarodowy. Postrzegane jako wyrafinowane, łagodne i dyskretnie duchowe, Pia spełnia kryteria eleganckiego krótkiego imienia — krótkie, zapamiętywalne i obarczone piękną głębią znaczenia.
Pia nosi swój sens na skos: „ta pobożna”, ta oddana. Z daleka od przestarzałej pobożności, etymologia odnosi się przede wszystkim do rzymskiej pietas — tej głębokiej lojalności wobec swoich, tego spokojnego poczucia obowiązku, które nie robi hałasu, ale nigdy nie słabnie. Pia to przede wszystkim ktoś, na kim można polegać, wierność w formie imienia.
Jej krótkość dźwiękowa mówi o osobowości jasnej, bez ozdobników, która idzie prosto do celu. Wyobrażamy sobie Pię spokojną, refleksyjną, na pierwszy rzut oka nieco zamkniętą w sobie, ale obdarzoną piękną siłą charakteru, która szybko się ujawnia. To nie jest wahadło: kiedy się angażuje, to na dobre. Jej numerologiczna wibracja w 8 podkreśla zresztą temperament budowniczej, zdolnej do spokojnej ambicji i prawdziwego poczucia odpowiedzialności.
Klasyczny, elegancki wybór na północy i południu Europy, Pia przywołuje kobietę wykształconą, o pewnym guście, która preferuje jakość nad ilość — czy to w przyjaźni, w miłości, czy w wyborach życiowych. Jest w niej naturalna dystynkcja, powściągliwość dobrej próby, która nie wyklucza ani ciepła, ani humoru, raczej finezji i dobrego smaku.
Wrażliwa, ale skromna, Pia chroni swój wewnętrzny ogród i nie otwiera drzwi każdemu, kto się pojawi; ci, którym pozwala wejść, zyskują jednak sojuszniczkę na całe życie. Niezależna, uporządkowana, obdarzona piękną dyplomacją, umie bronić swoich stanowisk, nie podnosząc głosu. Wreszcie, Pia łączy łagodność krótkiego, jasnego imienia z solidnością antycznego korzenia: dyskretną elegancję podwójną z kręgosłupem ze stali. To taki rodzaj osoby, której nie zawsze zauważa się na pierwszy rzut oka, ale której nie zapomina się już po spotkaniu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod pozorem „pobożnej” Pii kryje się płomień, który nie płonie – on spala. Jej miłość nie jest podbojem, lecz sanktuarium. Nie goni za kochankami, przyciąga magnetyczną grawitacją, grawitacją absolutnej wierności. Jej uwodzenie jest aktem wiary: ofiarowanie swojego ciała i duszy bezwarunkowo, ale z wymaganiem takiej samej całkowitej przejrzystości. Płonie dla mężczyzny, który akceptuje bycie jej ołtarzem, dla tego, kto szanuje świętość więzi. Z drugiej strony, nic nie męczy jej bardziej niż hipokryzja lub złamanie przysiąg. Dla Pii cudzołóstwo jest świętokradztwem. Szuka cielesnej komunii, w której akt miłowania staje się modlitwą, a ciała odpowiadają sobie nawzajem jak dwa teksty święte. Jeśli szukasz lekkiej przygody, uciekaj; Pia nie gra. Kocha z pochłaniającą intensywnością, z oddaniem, które może być twoją największą rozkoszą lub twoim najpiękniejszym więzieniem.
Jest łacińskiego pochodzenia: Pia to żeńska forma imienia Pius, oznaczającego „pobożny”. Jest spokrewnione z imionami papieży noszącymi imię Pius.
„Pobożna, oddana”, od łacińskiego przymiotnika pius, przywołującego pobożność i lojalność.
19 stycznia, w hołdzie świętej Pia, męczennicy z pierwszych wieków.
Jest bardzo popularne we Włoszech, w Niemczech i w Skandynawii, gdzie jest klasyką; we Francji pozostaje rzadsze.
To pełnoprawne imię, ale bywa też czasem zdrobniałą formą imienia Olympia lub imion zawierających sylabę „pia”.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.