Znaczenie: wesoły, śmieszny, o dobrym humorze.
Z łacińskiego Hilarius, pochodzącego od hilaris („wesoły, śmieszny”), z kolei od greckiego hilarós; ten sam rdzeń co „hilarante”.
13 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Hilary z Poitiers.
Biskup i teolog IV wieku w rzymskiej Galii. Sam stawił czoła cesarzowi i wygnaniu, aby bronić spójności swoich myśli wobec dominującej, lecz uznawanej za błędnej doktryny. Odmówił milczenia, aby zachować wolność umysłu.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że prawda nie jest opinią grupy, lecz przekonaniem, które wymaga odwagi. Utrzymanie się w swoim stanowisku, gdy wszystko skłania do ustąpienia, pozostaje jedną z najpiękniejszych form ludzkiej godności.
Źródło: Nominis
Hilario obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 13 stycznia.
Niewiele imion tak wyraźnie odzwierciedla swoje znaczenie jak Hilario: wywodzi się z łacińskiego słowa hilaris, oznaczającego „wesoły, śmieszny”, i ma ten sam rdzeń co słowo „hilarante”. Tradycja chrześcijańska kojarzy je ponadto z św. Hilariem z Puy, biskupem i Doktorem Kościoła z IV wieku, wielkim obrońcą wiary przed arianizmem, którego wspomnienie obchodzi się 13 stycznia.
W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej Hilario przez stulecia był popularnym imieniem, zwłaszcza na wsi, gdzie brzmiał otwarcie i gościnnie. Nosili je postacie takie jak hiszpański piosenkarz i autor tekstów Hilario Camacho czy panamski bokser Hilario Zapata, mistrz świata.
Dziś jest to rzadkie imię o staroświeckim charakterze, wybierane przez osoby, które chcą przywrócić klasyczne imiona o wyraźnym rysie. Jego brzmienie wywołuje poczucie bliskości i dobrego humoru: trudno je wymówić bez uśmiechu, co idealnie pasuje do jego znaczenia.
Hilario jest żywym wcieleniem łacińskiego hilaris, duszą, która nie tylko się śmieje, ale promieniuje zaraźliwą, niemal elektryczną radością. Jego charakter nie jest powierzchowny; jest siłą historyczną, przywołującą na myśl błazna dworskiego, który jednym spojrzeniem obala sztywność władzy. Żyje pod przewodnim ideałem radości jako oporu, wierząc, że dobry humor jest ostateczną tarczą przeciwko ciężarowi świata. Jego dominującą cechą jest ekspansywna witalność, śmiech, który nie prosi o pozwolenie. Jak mówił Seneka, „radość jest cnotą bogów”, a Hilario praktykuje ją z pobożnością świecką. Nie jest naiwnym optymistą, lecz strategiem ducha, który rozumie, że śmiech jest aktem rewolucyjnym. Jego imię, wywodzące się z greckiego korzenia hilarós, skazuje go na bycie grawitacyjnym centrum każdego spotkania, tym, który zamienia niezręczną ciszę w porozumienie. Jest artystą własnego światła, mężczyzną, którego istnienie jest ciągłym darem, stałym echem wewnętrznej uczty, która mieszka w jego piersi, sprawiając, że życie, nawet w swoich suchych momentach, wydaje się lżejsze, bardziej ludzkie, bardziej prawdziwe.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Hilario nie szeptuje; śpiewa, ale z precyzją romantycznego chirurga. Jego uwodzenie jest dotykowe i bezpośrednie, to taniec, w którym śmiech jest nieuniknionym preludium przed pocałunkiem. Przyciąga go intelektualna współzależność, ten elektryczny iskrzenie, które pojawia się, gdy dwa umysły rozpoznają się bez filtrów; co go śmiertelnie nudzi, to pusta powaga i obliczona oziębłość. Kocha z zmysłowym, ale zabawnym oddaniem, szukając równowagi między cielesną przyjemnością a wspólną współzależnością. Nie szuka posiadania, lecz rezonansu. W intymności jest hojny, eksplorujący, zdolny zamienić zwykłe spotkanie w rytuał czystej radości. Co naprawdę go męczy, to narzucona sobie powaga, ten powiew moralnej wyższości, który dusi duszę. Hilario potrzebuje towarzysza, który odważy się bawić, stracić powagę, śmiać się z własnych blizn. Jego pasja to ogień, który grzeje, ale nie parzy, zaproszenie do przeżywania teraźniejszości z wibrującą intensywnością, gdzie każdy pieszczotliwy dotyk jest obietnicą zabawy, a każdy westchnienie – świętowaniem wspólnie przeżywanego życia.
Z łacińskiego Hilarius, pochodzącego od hilaris, „wesoły, radosny”, spokrewnionego z wyrazem „hilarante”.
„Wesoły, śmieszny, w dobrym humorze”.
Imieniny obchodzone są 13 stycznia w hołdzie dla świętego Hilarego z Poitiers. Był biskupem Poitiers i Doktorem Kościoła.
Forma męska to Hilario, a żeńska Hilaria; w języku angielskim Hilary jest używany dla obu płci.
Tak, o łacińskim rodowodzie i bardzo popularne w wiejskiej Hiszpańskiej Ameryce i na wsi w Hiszpanii; dziś jest rzadko spotykane.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.